บทที่ 55 คุยเรื่องหมัด

หยางเวยร้องไห้ต่อหน้าทุกคนและเอาเงินเดือนหนึ่งเดือนไปมอบให้เย่หลง

“ลุงเย่ ให้เงินจำนวนนี้เป็นโบนัสสำหรับพนักงานเก่า”

“อืม” เย่หลงพยักหน้า มองหยางเวยและคนอื่นๆ อย่างเย็นชา “ยังไม่ออกไปอีก!”

ฝูงชนก็วิ่งออกไปทันที พวกเขากำลังจะถูกนิรโทษกรรมจากโรงงาน

หลงยี่ฮุยกล่าวว่า “เนื่องจากเขาเป็นญาติของคุณฉิน ค่าเช่าที่ดินนี้จึงไม่จำเป็นอีกต่อไป”

ขณะที่เสียงของหลงยี่ฮุยลดลงก็มีเสียงมาจากข้างหลังเขา

“คุณไม่ต้องการมัน ฉันต้องทำมัน!”

เมื่อทุกคนได้ยินเสียงจากด้านหลัง มีชายเอวใหญ่ สวมแจ็กเก็ตหนังเดินเข้ามาพร้อมกับพรรคพวกอีกสิบคน

ผู้ชายคนนี้มีใบหน้าที่น่าสยองและดูดุร้าย ดูแล้วไม่ง่ายที่จะยั่วยุ

หลงยี่ฮุยขมวดคิ้วและกระซิบกับฉินจุน “คุณฉิน นี่คือเจ้านายเราชื่อเพ่ยเหลียงเพ่ย ซึ่งอยู่ในระดับเดียวกับพี่ตง”

ฉินจุนพยักหน้า ชายร่างใหญ่ เพ่ยเหลียงเดินไปหาฉินจุนมองขึ้นและลงแล้วเยาะเย้ยดูถูก

“เสี่ยวหลง ฉันได้ยินมาว่าตงเกอป่วย ดูเหมือนไม่ชัดเจน ทำไมคุณไม่ต้องการเงินเลยด้วยซ้า”

หลงอี้ฮุ่ยพูดอย่างอบอุ่น “ขอบคุณคุณเพ่ยเหลียงสำหรับความห่วงใย พี่ตงตอนนี้ดีขึ้นมากแล้ว นี่คือเพื่อนของพี่ตง คุณฉิน”

เพ่ยเหลียงมองไปที่ฉินจุนอีกครั้งและไม่รู้สึกอะไรเป็นพิเศษและเย้ยหยันอีกครั้ง

“เขาเป็นเพื่อนของน้องตง แต่ไม่ใช่เพื่อนของฉัน โรงงานแห่งนี้กินพื้นที่ครึ่งหนึ่งของฉัน และค่าเช่าของฉันก็ไม่น้อยไปกว่ากัน”

ฉินจุนจะไม่รังแกคนอื่น เนื่องจากพวกเขาใช้ที่ดิน เขาควรชดใช้

“เป็นหนี้เงินเท่าไหร่”

เพ่ยเหลียงพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่เยอะ แค่ไม่กี่ล้าน แต่ฉันไม่ต้องการเงินจำนวนนี้ คุณจะรื้อโรงงานได้ ฉันจะไม่ให้เช่าที่ดินนี้”

เย่หลงขมวดคิ้ว “ไม่ให้เช่า? คุณเพ่ยสัญญาของเรามีการลงนามทุกๆ ห้าปี ตอนนี้เพิ่งจะปีที่สามเอง ถ้าคุณไม่เช่าตอนนี้ กฟ้เท่ากับคุณผิดสัญญา?”

เพ้ยเหลียงหัวเราะ “ผิดสัญญาเหรอ คุณคิดว่าฉันจะคุยกับคุณเรื่องสัญญาไหม?”

เพ่ยเหลียงและคนอื่นๆ ก้าวไปข้างหน้าและเข้าไปประชิดตัวเย่หลง

ทันใดนั้น พวกเขาก็เปล่งออร่าออกมาราวกับว่าพวกเขากำลังจะทำอะไรบางอย่างเมื่อใดก็ได้

คนอย่างเป่ยเหลียงไม่ว่าจะสนใจสัญญาที่ไหน จะฝ่าฝืนสัญญาหรือไม่ก็ให้ขึ้นอยู่กับผลประโยชน์ของตน

แม้ว่าเป่ยเหลียงจะผิดสัญญา จะมีสักกี่คนที่กล้าฟ้องเขา? ในตอนท้ายของการต่อสู้ แม้ว่าเขาจะชนะ เขาจะจ่ายเงินให้คุณเพียงไม่กี่หยวน?

คุณจะทำธุรกิจอยู่ไหม?

คุณต้องการจะดำเนินชีวิตในอนาคตหรือไม่?

แม้ว่าเย่หลงจะไม่ได้เปิดโรงงานต้าหลง แต่เขาก็มีความเข้าใจเกี่ยวกับตลาดบ้าง เมื่อผิดใจกับเพียเหลียงมันยากที่จะเดินต่อ

แต่ถ้าทำตามคำขอของเพ่ยเหลียง ต้องรื้อโรงงานและจะไม่เหลืออะไรเลย

ฉินจุนเยาะเย้ย “ถ้าคุณไม่คุยสัญญา คุณจะคุยถึงอะไร”

เพ่ยเหลียงรู้สึกสนุก เดินไปข้างหน้าฉินจุนแล้วกำหมัด ต่อยไปที่ด้านหน้า

“แน่นอนว่าต้องด้วยกำปั้น!”

ฉินจุนรับกำปั้นอย่างมีกลยุทธ์ “กำปั้นของคุณแข็งงั้นเหรอ?”

เพ่ยเหลียงแปลกใจเล็กน้อย ฉินจุนนั้นดูน่าสนใจจริงๆ

เพ่ยเหลียงใช้คำพูดเปลี่ยนไป

“คุณฉินคนนี้เป็นหมอโปรดเคารพเล็กน้อย”

เพ่ยเหลียงยิ้ม “อ้อเป็นหมอ ตอนนี้หมอโกรธเหรอ?”

เพ่ยเหลียงกระแทกเศษไม้ลงพื้นดิน และไปที่ด้านหน้า

โซ่วงกลมเริ่มหมุนความเร็วสูงและเพียเหลียงหักไม้

แซ่ๆ !

ไม้สัมผัสกับเลื่อยลูกโซ่หั่นเป็นสองท่อน

เพ่ยเหลียงกล่าวว่าในรูปลักษณ์เหน็บแนม