ตอนที่ 55
บทที่ 56 เฉินชู
October 22, 2026
หลังจากหลงยี่ฮุยและเพ่ยเหลียงออกไป เย่หลงก็รีบไปข้างหน้าและมองมือฉินจุนทั้งซ้ายและขวา
“เสี่ยวจุน คุณโอเคไหม?”
นั่นคือเลื่อยไฟฟ้า!
เย่หลงทำงานในโรงงานมาหลายปีแล้ว และมีคนจำนวนมากถูกเลื่อยด้วยเลื่อยไฟฟ้า
เป็นครั้งแรกที่เห็นคนใช้มือแยกเลื่อยไฟฟ้า เคยได้ยินมาว่าแยกทุเรียนด้วยมือเปล่า
นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินเรื่องการแยกเลื่อยไฟฟ้าด้วยมือเปล่า
โหดร้ายเกินไป!
เสี่ยวจุนยิ้ม”ไม่เป็นไรลุงเย่ เป็นแค่เปลี่ยนกลอุบาย”
เย่หลงรู้สึกโล่งใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น กลับกลายเป็นว่าเป็นกลอุบาย และคิดว่าเซียวจุนจะคงกระพันจริงๆ นั่นจะชั่วร้ายเกินไป
“นั่นบอสเพ่ยเลยนะ คราวหน้าเจ้าต้องระวัง อย่าให้ถูกมองออกได้”
“อย่ากังวลไป ลุงเย่”
“อ้อ เมื่อกี๊เธอเพิ่งบอกว่าตระกูลเมิ่งกรุ๊ปจะอัดฉีดเงินทุนให้เรา จริงหรือไม่?”
“จริงสิ เราจะได้รับเงินลงทุนในวันพรุ่งนี้ ค่าเช่าและหนี้ที่ค้างชำระเหล่านี้จะถูกชำระ และ เมิ่งกรุ๊ปจะมอบบางโครงการให้กับคุณ ลุงเย่มีเรื่องยุ่งแล้วนะ”
เย่หลงอ้าปากค้าง สีหน้า ของเขาดูประหลาดใจ
เมื่อเย่หลงทำหน้าที่แทน เขาก็ยุ่งมาก พนักงานเก่าเห็นว่าเย่หลงกลับมาก็ดีใจทันที ผู้อำนวยการเก่ายังไงก็ดีกว่า
ด้วยการดูแลของตระกูลเมิ่งจึงเป็นเรื่องยากมากที่โรงงานแห่งนี้จะปิดตัวลง
ดังนั้นฉินจุนจึงไม่ต้องกังวลอีกต่อไป หลังจากหยางเวยกลับไป เขาโทรหาเย่เผิงและอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้
หลังจากวางสาย เย่เผิงขมวดคิ้ว”พ่อครับ ต้วนเป่าตงกินยาผิดจริงๆ เขาไม่ได้ไล่เย่หลง?”
เย่เส้าเชิงก็งงเล็กน้อยเช่นกัน”ต้วนเป่าตงดุและโหดร้าย ถ้าเป็นเรา เขาคงให้คืนเงิน อย่างน้อยเขาก็จะตักอาหารให้เขา แต่เย่หลงไม่ได้รับความเสียหายเลย?”
ใบหน้าของเย่เผิงดูมืดมน”พี่ใหญ่โชคดีจริงๆ เขาสามารถหนีจากสิ่งนี้ได้ แต่ไม่เป็นไร พอธนาคารมาทวงหนี้ในอีกไม่กี่วันก็รู้ว่าจะหนีรอดมั้ย !”
เมื่อกลับไปที่บ้าน เย่หวันเอ๋อร์สวมกระโปรงยาวและแต่งหน้าเบาๆ ราวกับว่าเธอกำลังออกไปข้างนอก
“พี่เสี่ยวจุนกลับมาแล้ว!”
ฉินจุนถาม”คุณจะออกไปข้างนอกไหม”
“พี่เสี่ยวจุน พี่จำเสี่ยวชูได้ไหม? เราเล่นด้วยกันเมื่อเรายังเด็ก เพื่อนสนิทของฉัน?”
ฉินจุนกำลังคิด”ชื่อเฉินชูหรือ?”
แต่ก่อนตอนที่เล่นกับเย่หวันเอ๋อร์ เพื่อนร่วมชั้นของเธอเฉินชูก็มักจะอยู่ด้วยกันดังนั้นพวกเขาก็คิดเช่นกัน
“ใช่ เราต้องรวมตัวกันในวันนี้ วันนี้ฉันนัดเจอเธอ คุณไม่ได้เจอเธอนาน ไปด้วยกันไหม?”
“ได้”
ฉินจุนและหวันเอ๋อร์ออกจากบ้าน นั่งบนรถแท็กซี่ตลอดทาง เย่หวันเอ๋อร์และฉินจุนคุยกันถึงเฉินชู
หลังจากครอบครัวของฉินจุนทำอะไรบางอย่าง ครอบครัวของเย่หลงก็ถูกไล่ออกจากตระกูลเย่ ชีวิตนั้นน่าอายมากและเย่หลงไม่ได้รับเงินเลย
พวกเขาได้รับการช่วยเหลือจากเฉินชูทุกวัน เธอนำอาหารกลางวันมาให้เสมอเมื่อตอนเด็กๆ นอกจากนี้ยังจ่ายค่าหนังสือและค่าใช้จ่ายอื่นๆให้เธออีกด้วย
แม้ว่าจำนวนเงินจะไม่มาก แต่ก็เป็นภาระเล็กน้อยของครอบครัวเฉินชู
ต่อมาเมื่อออกจากโรงเรียน ก็มีโอกาสที่จะเจอหน้าเฉินชูน้อยลง เฉินชูมักจะส่งซองจดหมายสีแดงสองร้อยซองให้เย่หวันเอ๋อร์ และตอนนี้ฉันไม่ได้เจอกันมานานกว่าหนึ่งปี เย่หวันเอ๋อร์ยังคงคิดถึงเธอเสมอ
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ฉินจุนซาบซึ้งสัมผัสถึงมิตรภาพที่ดี
พูดไปแล้วเย่หวันเอ๋อร์ก็เศร้าเป็นเพราะฉินจุน เฉินชูถึงช่วยเย่หวันเอ๋อร์ แถมยังช่วยฉินจุนอีก ถ้ามีโอกาสที่จะตอบแทนเธอ
ในไม่ช้าก็ถึงโรงแรมจินหลง โรงแรมแห่งนี้เป็นโรงแรมระดับไฮเอนด์ในตงไห่ เป็นโรงแรมที่เหมือนรีสอร์ทในนี้รวมสิ่งบันเทิงทุกอย่าง หรูหรามาก