บทที่ 60 ฟรี

ก่อนหน้านี้บอสเพ่ยบอกว่าโต๊ะของอาจารย์ฉินนั้นไม่มีค่าใช้จ่าย และมีไวน์และอาหารดีๆมากมายไม่จำกัด

ทำไมคนเหล่านี้ถึงมีใช้ระบบหารสอง? คุณยังคงนับแยกจากอาจารย์ฉินหรือไม่? นี่เป็นข้อบังคับหรืออะไร?

ซูเผิงถอนหายใจอย่างเย็นชา “แน่นอน ฉันแน่ใจว่าเพื่อนร่วมชั้นเหล่านี้เป็นเพื่อนของฉัน ให้ส่วนลดก็โอเค สำหรับสองคนนี้ พวกเขาเป็นเงินจำนวนมากและไม่ต้องลดราคา”

แม้ว่าพนักงานเสิร์ฟจะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็เห็นได้ชัดว่าซูเผิงดูเหมือนจะขัดแย้งกับอาจารย์ฉิน?

หาที่ตายจริงๆ ได้กินกับอาจารย์ฉินก็ประเสริฐยิ่งนัก แม้แต่บอสเพ่ยก็ยังต้องรอคิว คุณลูกชายผู้จัดการโรงงานเล็กๆ ยังกล้าทำแบบนี้อีกเหรอ? ตายจริงๆ

“เนื่องจากคุณชายซูยืนยันที่จะจ่ายเงิน ทุกคนได้ส่วนลด 5%”

ส่วนลด 5% แม้ว่าส่วนลดจะไม่มากเกินไป

สองแสน!

ไวน์ขวดนี้เกือบจะกินเงินออมของทุกคนเกือบหมด

ฉินจุนเงยหน้าขึ้น และมองดูเพื่อนร่วมชั้นหลายคนของเย่หวันเอ๋อ

“พวกคุณอยากจะหารสองไหม？”

ทันทีที่พวกเขาได้ยินคำพูดของฉินจุนพวกเขาก็โกรธทันที

“แน่นอน เป็นไปได้ไหม ที่คุณยังต้องการให้เราจ่ายส่วนแบ่งของคุณ ฝันไปเถอะ!”

“เฮอะ ทั้งหมดเป็นเพราะเธอ! มันน่ารำคาญจริงๆที่จะถูกนายมากวนๆทำให้เป็นแบบนี้ น่าโกรธจริง？!”

“เย่หวันเอ๋อร์ทำไมคุณถึงตกหลุมรักคนแบบนี้ เทียบกับคุณชายซูแล้ว เขาไม่มีค่าอะไรเลย ฉันหล่ะเชื่อคุณจริงๆ”

ทุกคนแสดงความคิดเห็นกับเรื่องของฉัน สิ่งที่คุณพูดไม่รักษาหน้าเลย มันฟังดูรุนแรงมาก

ฉินจุนเยาะเย้ย “ถ้าเป็นกรณีนี้ ไปกันเถอะ”

ทุกคนลงไปที่ชั้นล่าง และจ่ายบิลอย่างขมขื่น บางคนใช้บัตรธนาคารและบางคนใช้บัตรเครดิต หลังจากใช้บัตรจนครบจำนวนมากแล้ว ก็จ่ายค่าไวน์หนึ่งขวด

แม้แต่ซูเผิงก็รู้สึกเจ็บปวดกับไวน์มากกว่า 200,000 ขวดนี้ ไม่ต้องพูดถึงคนอื่น

เมื่อพวกเขามาถึงแผนกต้อนรับ ฉินจุนและเย่หวันเอ๋อร์ก็พร้อมที่จะออกไปโดยตรง และเฉินชูรู้สึกสับสนเล็กน้อย

“เอาล่ะ… ไม่ให้เงินเหรอ?”

ฉินจุนกล่าว “ไม่จำเป็น”

เมื่อเห็นทั้งสามคนจากไปซูเผิงก็จ้องมองและตะโกนทันที

“เฮ้ บริกร! พวกกำลังจะไปแล้ว พวกเขายังไม่ได้จ่ายเงิน!”

เสียงตะโกนของซูเผิง ดึงดูดความสนใจของทุกคนในทันที

แขกที่มาร่วมงานก็ดูเช่นกัน โรงแรมจินหลงแห่งนี้เป็นโรงแรมระดับไฮเอนด์ กำลังทำธุรกิจกับคนดังและหายากมากที่จะมีคนเบี้ยวบิลที่นี่

ทุกคนรวมตัวกันและจับแขนของซูเผิง

ให้คุณวิ่งหนีโดยไม่ดูอาณาเขตของใคร กล้าวิ่งหนีพวกเขาจะไม่ฆ่าคุณเหรอ?

ผู้จัดการหวังเดินเข้ามาหลังจากได้ยินเรื่องนี้แล้วถาม

“คุณชายซู เป็นอะไรไป?”

ซูเผิงชี้ไปที่ฉินจุนและกล่าวว่า ” อาหารมื้อนี้ของพวกเราหารสอง พวกเขาจะเบี้ยวการจ่ายเงิน”

ผู้จัดการหวังตกตะลึงและเหลือบมองที่ฉินจุนด้วยความงุนงง

“คุณชายซู คุณอาจจะเข้าใจผิด อาหารมื้อนี้เจ้านายเราเลี้ยง”

ซูเผิงตกตะลึง ฟรีหรือ?

“ผู้จัดการหวัง คุณเข้าใจผิดหรือเปล่า เขาสั่งขวดละ 220,000 ขวด และดื่มไปสามขวด ซึ่งก็คือ 600,000 คุณแน่ใจหรือว่าต้องการปล่อยบิลนี้”

ผู้จัดการหวังยิ้มเล็กน้อย “อย่าพูดว่ามันเป็นเพียงหกแสนหกล้านหรือหกสิบล้าน มันก็ฟรีด้วย คุณไม่ใช่เพื่อนของอาจารย์ฉิน คุณต้องการจ่ายระบบหารสองหรือไม่?”

นักเรียนทุกคนตกตะลึง

ฟรี?

ตามฉินจุนสามารถกินฟรี?

ทุกคนดูโง่ไปเลย ฉินจุนคนนี หน้าใหญ่ขนาดนี้ได้ยังไง?