บทที่ 621 การรักษาแบบอนุรักษณ์นิยม

ฉินจุนขมวดคิ้ว เหลือบมองข่งหยิงหยิง และไม่พูดอะไร

สิ่งที่เขาทำอยู่ตอนนี้ และระดับปัจจุบันของเขา ไม่สามารถอธิบายให้ลูกเศรษฐีอย่างข่งหยิงหยิงได้

อย่ามองว่าเธอเป็นลูกสาวผู้มั่งคั่งในตอนนี้ แต่เมื่อเทียบกับฉินจุนแล้ว เธอไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าเด็กสาวผมเหลือง

ปีนั้นก็ใช่ ตอนนี้ก็เช่นกัน

“ไปกันเถอะ”

ข่งหยิงหยิงและหวังตงเสวี่ยก็ไปช็อปปิ้งเช่นกัน และทั้งสามยังคงจับจ่ายซื้อของในห้างต่อไป

อีกด้านหนึ่งของโรงพยาบาล หม่าเจียงเหอถูกส่งตัวไปที่ห้องผ่าตัดของโรงพยาบาลกลาง ซึ่งเขาได้รับการผ่าตัดโดยหวังโป่หลุน แพทย์ที่มีชื่อเสียงที่สุดด้านเวชศาสตร์ทรวงอก

หลังการตรวจในห้องฉุกเฉิน จู่ ๆ หน้าของหวังโป่หลุนก็ดูน่าเกลียดเล็กน้อย และเขาก็ส่ายหัว

“ถ้าต้องการการรักษาแบบรุนแรง คุณต้องได้รับการผ่าตัด แต่ร่างกายของคุณหม่าอาจไม่สามารถทนต่อการผ่าตัดขนาดใหญ่เช่นนี้ได้ และจะมีความเสี่ยงสูง”

คุณนายหม่าหน้าซีดทันที “มีความเสี่ยงแค่ไหนคะ?”

หวังโป่หลุนกล่าวว่า “มีความเสี่ยง 50%!”

เสี่ยง 50%!

คุณนายหม่าตกตะลึง

มีความเสี่ยง 50% ซึ่งหมายความว่าถ้าคุณเข้าห้องผ่าตัด มีโอกาสครึ่งหนึ่งที่คุณจะล้มลงบนโต๊ะผ่าตัด ด้วยความเสี่ยงสูงดังกล่าว โรงพยาบาลทั่วไปจึงไม่แนะนำให้ทำการผ่าตัด

หวังโป่หลุนกล่าวว่า “ผมขอแนะนำ การรักษาแบบแผนโบราณ”

“การรักษาแบบแผนโบราณ การรักษาแบบแผนโบราณคืออะไร?” คุณนายหม่าถาม

หวังโป่หลุนลังเลและบอกความจริง

“การรักษาแบบแผนโบราณ คือการใช้ยาเพื่อบรรเทาอาการปวด และจัดการกับโรคแทรกซ้อน”

มันดูไม่เป็นเรื่องใหญ่ตั้งแต่แรกเห็น และคุณนายหม่าไตร่ตรองเรื่องนี้เล็กน้อย แล้วกลับมารู้สึกตัว แล้วพูดว่า

“งั้นคุณหมายถึง ความเจ็บป่วยของสามีของฉันจะไม่ได้รับการรักษาได้? หรือรอความตายเท่านั้นเหรอ?”

หวังโป่หลุนดูเคร่งขรึม และพยักหน้า

“พูดตามตรง ในทางทฤษฎี หากคุณผ่าตัดโดยตรง คุณมีโอกาสเสียชีวิตบนโต๊ะผ่าตัด 50% ด้วยการรักษาแบบแผนโบราณ สมรรถภาพทางกายของคุณหม่าไม่น่าจะเป็นปัญหาไปอีกสามปี”

นัยน์ตาของคุณนายหม่ามืดลง เท้าเซ และเธอแทบจะยืนไม่ไหว

“อะไรนะ! แค่สามปีเท่านั้น! สามีฉัน …”

คุณนายหม่า เจ็บจมูก น้ำตาไหลไม่หยุด

หวังโป่หลุนถอนหายใจ ในฐานะผู้เชี่ยวชาญ เขาเสนอได้เพียงสองทางเลือกนี้ แล้วให้ผู้ป่วยเลือก

ผู้ป่วยจะตัดสินใจอย่างไร มันเป็นเรื่องของพวกเขา

ทั้งสองโปรแกรมนี้เป็นระดับสูงสุดของเขา

ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน แม้ว่าคุณจะไปเมืองหลวงของจังหวัด ไปยังเมืองหลวง หรือไปสหรัฐอเมริกา ก็ยังเหมือนเดิม

คุณนายหม่ามองมาที่หม่าเจียงเหอขณะร้องไห้ และจู่ ๆ ก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ มีหมออัจฉริยะคนนั้นอยู่ไม่ใช่เหรอ?

เธอไม่ค่อยเชื่อในหมออัจฉริยะตัวน้อยคนนี้มาก่อน แต่ฉินจุนได้ช่วยหม่าเจียงเหอกลับมา โดยที่ไม่ได้ยินอะไรนอกจากการเห็นคือความเชื่อ เมื่อได้เห็นทักษะทางการแพทย์ของฉินจุนด้วยตาของเธอเองแล้ว เธอไม่ควรประมาทเพราะอายุของเขายังน้อย

และก่อนที่หม่าเจียงเหอจะอยู่ในอาการโคม่า เขาบอกให้เขาทิ้งข้อมูลการติดต่อของหมออัจฉริยะตัวน้อยเอาไว้ ตอนนี้เขายังใช้ได้อยู่ไม่ใช่เหรอ?

คุณนายหม่าตัดสินใจแล้วเรียกฉินจุนทันที

“ฮัลโหล หมออัจฉริยะตัวน้อย ฉันเป็นคนในครอบครัวของผู้ป่วยที่เข้าโรงพยาบาลเมื่อกี้นี้ สามีของฉันถูกส่งไปโรงพยาบาลแล้ว หมอให้แผนกับเราสองแผน …”

คุณนายหม่ายังคงสร่างเมาในเวลานี้ พูดกระชับและชัดเจน และเพียงเล่าถึงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น

ฉินจุนขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเรื่องนี้

“อย่างนั้นเหรอ? โอเค ผมจะเข้าไปช่วย”

เดิมทีฉินจุนคิดว่าผู้เชี่ยวชาญของโรงพยาบาลกลางแห่งนี้สามารถแก้ปัญหานี้ได้ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าพวกเขาจะประเมินค่าสูงไปเล็กน้อย