ตอนที่ 611
บทที่ 622 การรักษาโรคหัวใจ
October 22, 2026
ทุกคนเห็นด้วยกับคำพูดของหวังโป่หลุน โอกาส 50% นั้นเสี่ยงเกินไป และนี่ก็ยังคงเป็นข้อมูลเชิงทฤษฎี
ในการใช้งานจริง คุณอาจประสบปัญหาใด ๆ
เมื่อเกิดสถานการณ์กะทันหัน ความน่าจะเป็นนี้จะลดลงไปอีก
หนึ่งคือสามารถอยู่ได้อย่างปลอดภัยประมาณสามปี และอีกอันมีโอกาสรอดน้อยกว่าครึ่ง จะเลือกอันไหนดี ฉันเชื่อว่าคนส่วนใหญ่จะเลือกอย่างแรก
มีชีวิตอยู่อย่างน้อยสามปี และมีความหวังในสามปีนี้
ฉินจุนยิ้มจาง ๆ เมื่อได้ยินคำพูดว่า “ความน่าจะเป็นของการผ่าตัดที่ประสบความสำเร็จนั้นไม่ได้รับการแก้ไขเพราะอาการ แต่เนื่องจากทักษะทางการแพทย์ของคุณไม่ดีพอ หากทักษะทางการแพทย์ของคุณดีพอ โอกาสรอด 50% นี้จะกลายเป็น 100%”
เสียงหายไป และทั้งห้องฉุกเฉินก็เงียบลง
ทุกคนมองมาที่ฉินจุนและหวังโป่หลุนด้วยสีหน้าตกใจ เด็กคนนี้เป็นใคร เขาหยุดพูดไม่ได้ โดยไม่มีคำพูดที่น่าตกใจ!
ทักษะทางการแพทย์ของหวังโป่หลุนไม่ดีเหรอ?
หวังโป่หลุนเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับประเทศ โดยเฉพาะในด้านของการใส่ขดลวดหัวใจ เขายังเป็นอันดับต้น ๆ ของโลก
ชาวต่างชาติมีการแปล และใช้เอกสารทางวิชาการหลายฉบับ ซึ่งมีอำนาจมาก และไม่มีใครสามารถสั่นคลอนสถานะได้
คำพูดของฉินจุนน่ารังเกียจจริง ๆ และมีการแสดงที่ดี
ใบหน้าของหวังโป่หลุนแข็งก่อน แล้วกลายเป็นการดูถูกเหยียดหยาม และกลายเป็นรอยยิ้มที่ขี้เล่น
คนเราเป็นเช่นนี้ หากถูกคนอื่นพูดถึงสิ่งที่ไม่ดี จะทำให้คุณรู้สึกอับอายและโกรธ
แต่การถูกเยาะเย้ยว่าเขาเก่งจริง ๆ จะไม่โกรธ
เมื่อหวังโป่หลุนได้ยินฉินจุนบอกว่าเขาไม่เก่งเรื่องทักษะทางการแพทย์ เขาก็ไม่รู้สึกโกรธอะไร แต่แค่คิดว่ามันตลก และน่าสนใจ
“เด็กน้อย ไม่รู้จักตื้นลึกหนาบางเลยนะ ทักษะทางการแพทย์ของฉันไม่ดี? ความหมายของนายคือ ทักษะทางการแพทย์ของนายดีงั้นเหรอ? นายรู้มั้ยว่าคุณหม่าป่วยเป็นโรคอะไร? นายสามารถพูดออกมาได้มากมายขนาดนี้?”
หวังโป่หลุนเป็นแพทย์ประจำของหม่าเจียงเหอ เขาแสดงอาการป่วยหลายครั้ง ไม่กี่ปีที่ผ่านมา เขาทำการผ่าตัดใส่ขดลวดหัวใจ
เป็นเวลาหลายปีที่เขาได้พบเขาเพื่อรับการรักษา หวังโป่หลุนจึงมีความเข้าใจร่างกายของหม่าเจียงเหอเป็นอย่างดี และรู้สภาพของเขาเป็นอย่างดี
ฉินจุนแพทย์แผนจีนตัวน้อย บอกไม่ได้ว่าเป็นโรคอะไร แค่อาศัยเวลาเล็ก ๆ นี้ตรวจชีพจร ทุกคนต้องหัวเราะเยาะที่ปาก
หวังโป่หลุนดูติดตลก และรอดูเรื่องตลกของฉินจุน
ฉินจุนเยาะเย้ย เมื่อได้ยินคำพูด
“คุณกำลังพยายามทดสอบผมอยู่รึเปล่า? เงื่อนไขนี้ง่ายเกินไปมั้ยนะ?”
“เมื่อเจ็ดหรือแปดปีที่แล้ว ผู้ป่วยได้รับการผ่าตัดใส่ขดลวดหัวใจ แต่เทคโนโลยีของการใส่ขดลวดหัวใจในตอนนั้นค่อนข้างแย่ และใช้ผลิตภัณฑ์ซิลิโคนที่แข็งกว่า”
“การใส่ขดลวดเข้าไปในหลอดเลือดแดง และสนับสนุนหลอดเลือดให้ไหลเวียนได้ดี ไม่มีปัญหาในระยะเวลาอันสั้น อย่างไรก็ตาม เมื่ออายุมากขึ้น การใส่ขดลวดจะยืดหยุ่นและแข็งเกินไป”
“เมื่อผู้ป่วยมีอายุมากขึ้น หลอดเลือดจะค่อย ๆ แข็งตัวและสึกกร่อนระหว่างขดลวดกับขดลวด การใส่ขดลวดที่ช่วยให้หัวใจฟื้นการทำงานของมัน ได้ส่งผลต่อการทำงานของหัวใจจริง ๆ ”
“ถึงแม้จะมีเทคโนโลยีที่ล้ำหน้าและล้ำหน้ากว่า ผู้ป่วยก็มีอายุมากขึ้น และความเสี่ยงของการผ่าตัดก็เพิ่มมากขึ้น และความเสี่ยงในการเปลี่ยนขดลวดก็เพิ่มมากขึ้น ดังนั้นคุณจึงไม่กล้าทำการผ่าตัดง่าย ๆ และทำได้เพียงปล่อยให้ผู้ป่วยรอความตาย”
คำพูดของฉินจุนมีคารมคมคาย และเข้าใจง่าย แม้แต่คนที่ไม่เข้าใจทักษะทางการแพทย์ ก็ยังได้ยินอย่างชัดเจน
สิ่งที่ฉินจุนพูดนั้นสมเหตุสมผล และมีเหตุผลมาก ยากที่จะสงสัยว่ามันเป็นเรื่องเท็จ
ใบหน้าของหวังโป่หลุนเปลี่ยนไปเล็กน้อย และคิ้วของเขาย่น
“นายรู้ได้ยังไง?”
ในสายตาของหวังโป่หลุน เป็นไปไม่ได้ที่ฉินจุนจะเข้าใจสิ่งนี้อย่างชัดเจนผ่านการวินิจฉัยชีพจร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการผ่าตัดแพทย์แผนตะวันตก เว้นแต่เขาจะได้เห็นขั้นตอนการผ่าตัด หรือแผ่นทดสอบในห้องปฏิบัติการ หรือฟิล์ม CT ด้วยตาของเขาเอง อย่างมากที่สุดสามารถวินิจฉัยปัญหาหัวใจเท่านั้น
ฉินจุนเป็นเพียงผู้เชี่ยวชาญ เขาสามารถบรรลุระดับสูงเช่นนี้ได้หรือไม่?
ฉินจุนพูดเบา ๆ “ผมรู้ทุกอย่างที่คุณรู้ และผมก็รู้บางสิ่งที่คุณไม่รู้ด้วย”
“ในหลอดเลือดแดงเหนือช่องซ้ายของผู้ป่วยมีแผลเล็ก ๆ ปรากฏขึ้น แม้ว่าแผลนี้ดูเหมือนจะไม่รุนแรงมากนัก แต่ก็สามารถรักษาตัวเองได้อย่างสมบูรณ์ในเวลาอันสั้น ด้วยร่างกายที่แข็งแรง”
“แต่มีการใส่ขดลวดในหัวใจของผู้ป่วย และการใส่ขดลวดสัมผัสกับแผล แผลจึงไม่เคยหาย”
“ถ้าเป็นแผลแบบนี้ต่อไป ฉันเกรงว่ามันจะเป็นอันตรายต่อชีวิตของผู้ป่วย คุณแน่ใจเหรอว่าเขาสามารถมีชีวิตอยู่ได้สามปี?”
ใบหน้าของหวังโป่หลุนเปลี่ยนไปเล็กน้อย และขมวดคิ้ว