บทที่ 66 เพื่อนร่วมงานบริษัทเทียนเอ็นเตอร์เทนเมนต์

คำพูดของเพื่อนร่วมชั้น ทำให้ฉินจุนขมวดคิ้ว

ฉินจุนไม่ต้องการทานอาหารเย็นกับพวกเธอ เพราะเขารู้สึกว่าหลายปีมานี้ล้วนไม่ได้มีความสัมพันธ์กับพวกเธอ จึงไม่จำเป็นต้องทานอาหารเย็นกับพวกเธอเลย

แต่พวกเธอรู้สึกว่า ฉินจุนกลัวที่จะใช้จ่ายเงินมากขึ้น ดังนั้นบางคนที่คุ้นเคยมากจึงนั่งที่โต๊ะเดียวกันกับฉินจุนและคนอื่น ๆ

“น้องจ๊ะ เนื้อเสียบไม้ที่อยู่บนเมนูเอามาหนึ่งร้อยที่”

“เหอะ ๆ ออกมากินร้านแผงขายริมถนน ไม่ต้องประหยัดสองสามหยวนเหล่านั้นหรอก พาแฟนมากินข้าวจะไม่ใจกว้างหน่อยเหรอ? ใช่มั้ยล่ะฉินจุน?”

ฉินจุนไม่มองพวกเขาและไม่พูดอะไร ผู้คนที่รู้จักเขารู้สึกขยะแขยงจริง ๆ

ซูเหวินฉีเพิ่งฝังหัวของเธอไว้ในอาหาร กลัวว่าจะถูกมองออก

เมื่อหวังซิ่งเจียเห็นสิ่งนี้ มุมปากก็เผยรอยยิ้ม

“ฉินจุน นายไม่ต้องอึดอัดนะ แค่ทำกับฉันเหมือนคนธรรมดาก็พอแล้ว”

คำพูดของหวังซิ่งเจีย ทำให้ทุกคนดูเหมือนล้อเล่น

เมื่อเทียบกับฉินจุนปัจจุบัน หวังซิ่งเจียควรได้รับการพิจารณาว่าเป็นคุณผู้หญิงคั่วแล้ว เพราะมีเรื่องราวมาก่อน ดังนั้นจึงมีความลำบากใจเล็กน้อยระหว่างคนทั้งสอง

หวังซิ่งเจียขอให้ฉินจุนปฏิบัติต่อเธอเหมือนคนธรรมดา เพื่อเตือนเขาว่า ตัวตนของพวกเขาทั้งสองแตกต่างกันในขณะนี้

สิบปีที่แล้ว หวังซิ่งเจียตามจีบฉินจุน แต่ไม่เคยได้อยู่ในสายตา

สิบปีต่อมา ตัวตนของทั้งสองได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เช่นนี้ นี่เป็นความผันผวนของชีวิตจริง ๆ

เนื่องจากหวังซิ่งเจียยินดีที่จะพูดถึงเรื่องนี้ เพื่อนร่วมชั้นหลายคนก็เห็นด้วย

“ฮ่า ๆ หวังซิ่งเจียเข้าถึงได้จริง ๆ คุณกลายเป็นคุณผู้หญิงคั่วแล้ว และคุณก็เต็มใจที่จะเล่นกับเพื่อนร่วมชั้นของเรา ฉันได้ยินมาว่าแฟนของคุณอยู่ในวงการบันเทิง?”

หวังซิ่งเจียแสดงรอยยิ้มลับ ๆ และพยักหน้า

“ซูเหวินฉีรู้ แฟนฉันกับซูเหวินฉีอยู่บริษัทเดียวกัน”

“ว้าว! จริงเหรอเนี้ย แฟนของคุณกับซูเหวินฉีเป็นเพื่อนร่วมงานกัน?”

“เป็นตัวแทนหรือผู้กำกับเหรอ?”

ฉินจุนหันศีรษะ และเหลือบมองที่ซูเหวินฉี

ซูเหวินฉียักไหล่เล็กน้อย แสดงว่าเธอไม่รู้

บริษัทเทียนเอ็นเตอร์เทนเมนต์เป็นกรุปใหญ่ ที่มีศิลปินหลายร้อยคน และพนักงานหลายพันคน เธอจะจดจำได้อย่างไร

หวังซิ่งเจียกล่าวว่า “แฟนของฉันเป็นโปรดิวเซอร์ และเขาสามารถพูดคุยกับดาราดัง ๆ ได้มากมาย”

“ว้าวสุดยอดมาก ฉันได้ยินมาว่าซูเหวินฉีจะมาคอนเสิร์ตในเดือนหน้า คุณช่วยซื้อตั๋วได้มั้ย?”

“ฉันต้องการลายเซ็น! มันจะดีกว่าถ้าฉันได้พบกับซูเหวินฉี!”

หวังซิ่งเจียส่ายหัว “ฉันไม่รู้เรื่องนี้ ฉันเป็นคนธรรมดา อีกหน่อยแฟนของฉันมารับฉันแล้ว ฉันจะลองถามให้นะ”

เพื่อนร่วมชั้นหลายคนเริ่มอิจฉาพวกเธอ

“หวังซิ่งเจียโชคดีจริง ๆ แต่งงานกับสามีที่ทรงพลัง บางทีคุณอาจจะออกไปเป็นดาราได้ในอนาคต!”

“พูดเรื่องไร้สาระอะไร หวังซิ่งเจียตอนนี้เป็นคุณผู้หญิงคั่วไปแล้ว การออกสื่อไม่แข็งแกร่งกว่าพวกทำงานเหล่านั้นอีกเหรอ!”

“โชคดีที่ตอนแรกไม่มีอะไรแบบนั้น และหวังซิ่งเจียก็ได้แต่งงานกับครอบครัวที่ร่ำรวยเท่านั้น”

ในท้ายที่สุด แม้ว่านักเรียนคนนี้จะพูดไม่ชัด แต่ความหมายของคำสามคำที่ว่า ‘นั่นอะไร’ ก็ยังชัดเจนมาก

หวังซิ่งเจียไม่ได้คบกับฉินจุนในตอนแรก ไม่เช่นนั้นเธอจะต้องใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วไปในตอนนี้ ที่ต้องใช้สมองแลกกับฟืน ข้าว น้ำมัน และเกลือเล็กน้อย

แม้ว่าตอนนี้เธอจะมีชีวิตที่ดี แต่ฉินจุนปฏิเสธความเป็นศัตรูของเธอในตอนนั้น ตอนนี้เธอยังไม่ลืมมัน

ในที่สุดก็หาโอกาสเจอแล้ว จะไม่หาจุดจบให้กลับมาเหรอ? ทำให้เขาอับอายอย่างรุนแรงสักหน่อย

หวังซิ่งเจียมองขึ้นไปที่ซูเหวินฉี และพูดกับฉินจุน

“โชคดีที่ตอนนั้นนายปฏิเสธฉัน ไม่อย่างนั้นฉันก็แต่งงานได้ไม่ดีนัก ฉันควรขอบคุณบุญคุณของนายที่ ‘ไม่ฆ่า’ มั้ย?”

ฉินจุนจัดการกับมันโดยไม่ตั้งใจ พยักหน้าเล็กน้อย แต่ไม่ตอบ