บทที่ 65 ราชินีผู้เย็นชา

ในอีกไม่กี่วัน ห้องพยาบาลของฉินจุนจะเปิดขึ้น

อาจจะใช้ซูเหวินฉีก็ได้

“โอเค จะให้ฉันช่วยยังไง?”

ซูเหวินฉีกล่าวว่า “นายคิดหาวิธีกำจัดพวกมัน แล้วตามฉันไปที่ถนนขายของทานเล่น นับว่าฉันเป็นหนี้บุญคุณนายก็แล้วกันนะ!”

“แค่นี้?”

“แค่นี้แหละ!”

ฉินจุนรู้สึกน่าสนใจ ดูเหมือนว่าชีวิตของดาราดังไม่ได้สบาย ๆ อย่างที่คนทั่วไปคิด แค่ไปที่ถนนขายของทานเล่นเมื่อไม่มีใครถูกรบกวน สิ่งง่าย ๆ แบบนี้กลายเป็นความหรูหราไปแล้ว

“โอเค”

หลังจากพูดเสร็จ ฉินจุนก็เดินออกไป และกลับมาในไม่ช้า ในไม่กี่นาทีต่อมา

“เสร็จแล้ว”

“ทำเสร็จแล้ว”

ซูเหวินฉีงงเล็กน้อย “นายทำยังไงเหรอ?”

ฉินจุนกล่าวด้วยใบหน้าเรียบ ๆ

“ฉันบอกพวกเขาว่าถ้าเขาไม่ไป ฉันจะฆ่าพวกเขา”

ซูเหวินฉี …

คุณเป็นหมอหรือคนขายเนื้อ?

แต่ไม่ว่ายังไง ฉินจุนก็แก้ปัญหาปาปารัสซี่ และซูเหวินฉีก็สามารถออกไปเดินเล่นได้อีกครั้ง

สวมแว่นกันแดด หมวก และชุดเดรส กล่าว

“ขอบคุณนะ คุณทำมันให้จบ ไปเดินเล่นกับฉันเถอะ มีอะไรอยากได้ก็สามารถบอกได้เลย”

ฉินจุนกล่าว “ฉันมีเพื่อนสองคนที่เป็นแฟนของคุณ โปรดทิ้งตั๋วไว้สักสองสามใบ เมื่อคุณมีคอนเสิร์ตที่ตงไห่”

“ไม่มีปัญหา เรื่องเล็ก”

ซูเหวินฉีแต่งตัวอย่างเคร่งครัด และตามฉินจุนออกจากห้อง

ระหว่างทางฉินจุนใช้โอกาสนี้ตรวจสอบข้อมูลของซูเหวินฉี การค้นหาไป่ตู๋นี้รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ไม่ใช่เพราะอิทธิพลและความนิยมของซูเหวินฉี แต่เป็นเพราะการประเมินของซูเหวินฉีบนอินเทอร์เน็ต

ราชินีแห่งเสน่ห์!

ว่ากันว่าซูเหวินฉีนั้นโหดเหี้ยมและมีอำนาจเหนือกว่ามาก และมีลักษณะเป็นประธานาธิบดีที่มีอำนาจเหนือกว่า เธอเข้มงวดมากกับพนักงานในวันธรรมดา และเธอก็เรียกร้องตัวเองอย่างมากเช่นกัน

ตลอดทั้งปี เธอแสดงรอยยิ้มในจำนวนจำกัด

หลังจากการแนะนำที่เรียบง่ายและทั่วถึงดังกล่าว รูปภาพโปสเตอร์ที่ไม่แยแสของซูเหวินฉีเป็นพิเศษก็ถูกเพิ่มเข้ามา

ฉินจุนหันศีรษะ และมองไปยังบุคคลจริงที่อยู่ถัดจากเขาที่กำลังวิ่งและกระโดดเหมือนนกกระจอกตัวเล็ก ๆ จากนั้นเขาก็เข้าใจว่า บุคลิกภาพของวงการบันเทิงนี้ไม่น่าเชื่อถือจริง ๆ

ช่องว่างระหว่างซูเหวินฉีกับทีวีนั้นใหญ่เกินไป

“เฮ้ หมอฉิน ถนนสายนี้มีอะไรอร่อย ช่วยฉันมองหน่อยนะ ฉันสวมแว่นกันแดดมองไม่ชัดน่ะ”

ซูเหวินฉีวิ่งออกไปก่อน และสั่งไวน์จำนวนมากที่บาร์ หลังจากดื่มเข้าไป เธอก็ตกตะลึง เธอไม่กินอะไรเลย และท้องที่หิวโหยของเธอก็คร่ำครวญ

ฉินจุนพยักหน้า “ฉันค่อนข้างคุ้นเคยกับทางนี้ ฉันจะพาคุณไปกิน”

10 ปีที่แล้ว ฉินจุนมักจะไปทานอาหารที่ตลาดกลางคืนแห่งนี้ แม้ว่าเขาจะเป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดของตระกูลฉินในเวลานั้น แต่แผงลอยริมถนนแห่งนี้มีรสชาติที่พิเศษ

ทั้งสองมาถึงหน้าแผงขายเต้าหู้เสียบไม้ซุปไก่ พร้อมซื้อเต้าหู้เสียบไม้เสียบไม้ ร้านนี้เปิดมาสิบปีแล้ว กิจการยังเฟื่องฟูอยู่พอดูได้ ว่ารสชาติค่อนข้างดีทีเดียว

ซูเหวินฉีกลืนน้ำลายอย่างตะกละขณะดมกลิ่น และเดินตามฉินจุนในแถวหลังฝูงชน

ทันใดนั้นก็มีเสียงอุทานออกมา

“ฉินจุน?”