บทที่ 64 ซูเหวินฉี

รูปลักษณ์ของซูเหวินฉีนั้นไร้ที่ติอย่างแท้จริง ประณีตและน่าพอใจ ราวกับว่าทุกเงาเป็นส่วนโค้งที่สวยที่สุดในโลก

ไม่ว่าจะมองมุมไหน ก็สวยเย้ายวน

ต่างจากความสวยของผู้หญิงธรรมดา ผู้หญิงธรรมดาที่สวยจะทำให้คนใกล้ตัว ยิ่งดู ยิ่งอยากดู

และซูเหวินฉีเป็นความงามแบบหนึ่งที่ทำให้คนหายใจไม่ออก และคนไม่กล้าที่จะมองด้วยสายตาเป็นครั้งที่สอง

ในเวลานี้ ซูเหวินฉีซึ่งนอนอยู่บนเตียง ยังคงสามารถแสดงรูปร่างอันวิจิตรงดงามของเธอได้ แม้ว่าเธอจะสวมเสื้อฮู้ดหลวม ๆ ก็สามารถมองเห็นเส้นรอบวงบนที่น่าภาคภูมิใจของเธอได้

เป็นเพียงว่าฉินจุนไม่รู้จักซูเหวินฉี ในสายตาของเขา นี่เป็นเพียงผู้ป่วยธรรมดาและอาการป่วยก็เมา

ฉินจุนเช็ดน้ำเย็นที่ทำจากยาสมุนไพรบนหน้าผากและขมับของเธอ และชามครึ่งที่เหลือก็ช่วยเธอ และเทลงในปากของเธอ

“อะแฮ่ม …”

ไม่กี่นาทีต่อมา ซูเหวินฉีลืมตาและตื่นขึ้น ยาสมุนไพรของฉินจุนมีประสิทธิภาพมากอย่างไม่ต้องสงสัย ในเวลานี้ อาการวิงเวียนศีรษะในหัวของเธอหายไป ท้องของเธอไม่ปั่นป่วนอีกต่อไป และสมองของเธอก็ตื่นขึ้น

ซูเหวินฉีตกใจเมื่อพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงของคนแปลกหน้า

“คุณเป็นใคร! คุณทำอะไรกับฉัน!”

ฉินจุนนั่งบนโซฟาตัวเล็ก ๆ ข้าง ๆ เธอ เหลือบมองเธอแล้วพูดเบา ๆ

“คุณเมา และล้มลงที่ประตูบ้านของฉัน ไม่เป็นไรแล้วก็ไปได้”

ซูเหวินฉีตกตะลึง และรีบตรวจสอบเสื้อผ้าของเธอ และพบว่าเสื้อผ้าไม่ขยับเลย เธอสัมผัสหน้าผากที่เปียกของเธอด้วยกลิ่นของสมุนไพร

นี้ก็โล่งใจ

“คุณ … คุณเป็นใคร?”

ฉินจุนกล่าวว่า “ฉันเป็นหมอ แม้ว่าการเมาไม่ถือว่าเป็นโรค แต่ผลที่ตามมาก็ร้ายแรง ฉันเช็ดสมุนไพรให้คุณตอนนี้ และมันก็ไม่คุ้มมาก คุณไม่ต้องจ่ายสำหรับคำปรึกษาหรอก คุณไปได้”

ด้วยเหตุนี้ ฉินจุนจึงลุกขึ้น และกำลังจะออกไปพบแขก

ซูเหวินฉีตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง “เดี๋ยวก่อน! คุณไม่รู้จักฉันเหรอ?”

ฉินจุนเอ่ย “ไม่รู้จัก”

ซูเหวินฉีรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ดูเหมือนว่าฉินจุนยังเด็กและยังเป็นผู้ชายอยู่ ณ เวลานี้ ชายใดในวัยยี่สิบของเขาไม่รู้จักเธอซูเหวินฉี? นี่เป็นเรื่องเหลือเชื่อ

“ฉันชื่อซูเหวินฉี เป็นนักร้อง”

ฉินจุนตกตะลึง “อ่อ ฉันเคยได้ยินชื่อนี้”

ซูเหวินฉีเพิ่งแสดงรอยยิ้มเล็กน้อย ใช่แล้ว ผู้หญิงคนนี้เป็นราชินี ทำไมเธอถึงไม่รู้จักเธอ!

ถ้าซูเหวินฉีรู้ว่าฉินจุนเพิ่งเคยได้ยินเรื่องนี้เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน เธอจะล้มลงอย่างแน่นอน

“ไม่เป็นไร นายไปเถอะ ฉันอยากพักผ่อน”

ซูเหวินฉีทรุดตัวลงเล็กน้อย นี่เป็นครั้งที่สามที่ฉินจุนขับไล่เธอออกไป

เธอคือซูเหวินฉี เจ้าแม่ประจำบ้าน และนักร้องชาวเอเชีย ถ้าเธอถูกแทนที่โดยคนอื่น เธอจะติดต่อกับเธอมากขึ้นและพูดคุย โอเค ผู้ชายคนนี้เป็นคนดี และเขาแทบรอไม่ไหวที่จะไล่เธอออกไป

“เอ่อ … คุณหมอคะ ฉันยังเวียนหัวอยู่นิดหน่อย ขอพักสักหน่อยได้มั้ย?”

ฉินจุนขมวดคิ้ว และเขาไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเวียนหัวหรือแกล้งจริง ๆ

“งั้นคุณพักที่นี่เถอะ ฉันจะไปที่ห้องรับแขก”

“อย่า!”

ซูเหวินฉีงอขาของเธอ กำผ้านวม และพูดด้วยปากมุ่ย

“ฉันกลัวนิดหน่อย คุณอยู่ที่นี่ด้วยได้มั้ย?”

ฉินจุนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “เอาล่ะ คุณพักผ่อนได้ ฉันนั่งสมาธิสักพักได้”

ด้วยเหตุนี้ ฉินจุนจึงนั่งไขว่ห้าง หลับตาลงเล็กน้อย ตามองไปที่จมูก และจมูกมองไปที่หัวใจ

ซูเหวินฉีงงเล็กน้อย เกิดอะไรขึ้นกับชายผู้นี้?

เป็นไปได้ไหมที่ซูเหวินฉีอย่างเธอถูกครอบงำ? ไม่มีเสน่ห์อีกต่อไป?

ผู้หญิงเป็นสิ่งมีชีวิตที่ขัดแย้งกัน ผู้ชายกับหญิงม่ายอาศัยอยู่ในห้องเดียวกัน ซูเหวินฉีควรจะกลัวสิ่งที่ฉินจุนจะทำกับเธอ

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ที่ฉินจุนปฏิบัติต่อเธอจนถึงตอนนี้ เขาไม่แม้แต่จะมองมันด้วยซ้ำ แต่ซูเหวินฉีรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย

ซูเหวินฉีทำหน้าบึ้ง หยิบโทรศัพท์ออกมา เปิดซอฟต์แวร์ฟังเพลง พบเพลงที่เพิ่งออกใหม่ของเธอ และสวมมัน

เสียงเพลงไพเราะแผ่ไปทั่วห้อง ไพเราะเสนาะหู