บทที่ 22

14:00 น ที่ห้องทำงานของท่านรองประธาน

"คิดถึงงั้นเหรอ" ประโยคเดียวที่เธอพูดออกมา มันทำให้เขาว้าวุ่นไม่เป็นอันทำงาน ทั้งที่รู้อยู่ว่าเธอทำไปเพราะต้องการอะไร

แต่พอคิดมาถึงตรงที่เธอเคยเป็นผู้หญิงของพ่อมาก่อน เขาต้องได้รีบสลัดความคิดออกไปทั้งหมด

ก๊อก ก๊อก

"เข้ามา" ในขณะที่ไม่มีกะใจทำงานอยู่นั้น ก็ได้มีเสียงคนมาเคาะห้อง

"เอกสารที่เตรียมไว้ในการประชุมพรุ่งนี้ครับ" คนที่เข้ามาก็คือแทนไท ซึ่งก่อนที่จะมีการประชุม ทุกฝ่ายต้องได้เตรียมเอกสาร และต้องเอาเอกสารนั้นเข้ามายื่นให้กับท่านรองประธานได้พิจารณาก่อน

"อืม"

"อืม?" แทนไททวนคำพูดเบาๆ แบบงงๆ

"วางไว้..แล้วก็ออกไป"

"ขะ..ครับ"

ขณะที่แทนไทกำลังเดินออกจากห้อง สายตาของเขาก็มองตาม และคิดว่าเธอไม่ได้มีแค่พ่อยังมีไอ้นี่อีกคน

เวลาใกล้เลิกงาน..

"พรุ่งนี้เราก็จะไม่จนอีกแล้วใช่ไหม" ตอนนี้เพื่อนๆ ต่างก็พูดถึงเรื่องเงินเดือน เพราะพรุ่งนี้เงินทุกคนก็จะถูกโอนเข้าบัญชีโดยอัตโนมัติ

แต่กับแสนสวยแล้วเหมือนจะไม่รู้สึกดีใจอะไรเลย จากที่คิดว่าจะผ่อนชำระแทนไทเดือนละหมื่น เธอต้องผ่อนหมื่นห้า เพราะค่ากระเป๋านั่น คิดถึงกระเป๋าขึ้นมาก็ช้ำใจ ใช้ได้แค่ครั้งเดียวก็ถูกเขาทำลายจนนำกลับมาใช้อีกไม่ได้..

"คุยอะไรกันคะ ไม่ทำงานทำการกันแล้วเหรอ" พอได้ยินหัวหน้าเดินออกมาต่อว่า ทุกคนต่างก็ก้มหน้าก้มตาทำงานกันต่อ

"อะไรวะ.."

"อย่าพูดดังเดี๋ยวเจ้าหล่อนก็ออกมาเล่นงานอีกหรอก" คนที่นั่งอยู่ใกล้ต่างก็กระซิบกระซาบนินทากัน

"ก็มันจริงนี่ไม่เคยเห็นใครเป็นแบบนี้มาก่อน"

"ไม่เคยเห็นก็เห็นแล้วนี่ไง"

"คุยอะไรกันอยู่..ได้เวลากลับบ้านกันแล้ว" ทุกคนต่างก็ทำงานจนถึงวินาทีสุดท้าย

ธรรมดาถ้าเป็นหัวหน้าคนเดิม ครึ่งชั่วโมงก่อนที่จะเลิก ต่างก็ลุกมาแต่งเนื้อแต่งตัวทาแป้งแต่งสวย เพื่อเตรียมออกมาจากแผนกกันแล้ว

พอแสนสวยเดินมาที่รถก็เจอว่า ซาร่ายืนรออยู่ที่รถของพยัคฆราช

"หายไปไหนแล้ว..." หญิงสาวยืนค้นกระเป๋าอยู่ครู่หนึ่งก็เห็นพยัคฆราชเดินออกมาที่รถ

"มาแล้วเหรอคะ ซาร่ารอนานแล้วนะ"

"ผมคุยธุระกับคุณพ่ออยู่" ระหว่างที่กำลังจะเดินมาเปิดประตู สายตาของเขามองไปเห็นเธอกำลังค้นหาอะไรบางอย่าง

"มีอะไร"

ซาร่าแอบไม่พอใจที่เห็นเขาเดินเข้าไปถามแสนสวย แต่ก็ไม่กล้าแสดงอาการออกมาให้เห็น

"กุญแจรถสิคะ ไม่รู้หล่นหายไปไหน"

"ไปเถอะค่ะที่รัก" ซาร่าเดินเข้ามาคล้องแขนของพยัคฆราช เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของแบบเด่นชัดมาก

"แย่จังหายไปไหนเนี่ย สงสัยต้องได้ขอกลับกับคุณ.."

"มาขึ้นรถ" เขารู้ดีว่าเธอจะพูดอะไรต่อ..คงหมายถึงพ่อของเขา

"ทำไมต้องให้กลับด้วยล่ะคะ" ซาร่าถามออกไปแบบไม่พอใจ ..แต่พอเห็นสายตาพยัคฆราชกรอกมองมาซาร่าจึงต้องได้เงียบ แล้วรีบเดินมาขึ้นนั่งด้านข้างคนขับ ก่อนที่แสนสวยจะมาแย่งนั่งก่อน

แสนสวยรีบเดินตามมาที่รถ แล้วเปิดประตูขึ้นไปนั่งด้านหลัง ในตำแหน่งที่กระจกรถของคนขับมองเห็นถนัดตา

พยัคฆราชขับรถเลื่อนตัวออกไป สายตาของเขามองกระจกซ้ายขวา และด้านหลังเพื่อเช็ครถตลอดเวลาว่ามีรถวิ่งเข้ามาใกล้ไหม เวลาที่มองกระจกหลังก็จะเจอหน้าของคนที่นั่งอยู่เบาะหลังเด่นชัดมาก ซึ่งเธอก็ไม่ได้มองมาที่เขา อาจจะมีบางจังหวะที่สายตาของทั้งสองประสานกัน..แต่จังหวะนั้นคือแสนสวยจงใจ