บทที่ 43

หญิงสาวเปิดประตูเข้าไป เธอถึงกับถอยออกมา แล้วมองดูนัมเบอร์ของห้องว่าเข้าถูกห้องหรือเปล่า

"มันก็ห้องนี้นี่ห้องของเรา" แสนสวยเปิดประตูเข้าไปใหม่อีกครั้ง เตียง ตู้ เครื่องใช้ไฟฟ้า โต๊ะกินข้าว ที่พีคสุดก็คือ เครื่องปรับอากาศ?! "นายพยัคฆราช นายทำอะไรอีกเนี่ย!!" เธอรู้ได้ในทันทีเลยว่ามันต้องเป็นฝีมือของเขาแน่

..อย่าบอกนะที่คนเช่าห้องออกจากที่นี่ไปหมด ก็เป็นฝีมือของนายอีก? อะไรกันเนี่ย!!

"ผมขอโทษครับ พอดีว่าผมไปเข้าห้องน้ำเพิ่งมา"

"คุณเป็นใคร?" หญิงสาวหันไปมองผู้ชายที่ใส่ชุด รปภ. แบบตกใจ

"ผมเป็นคนดูแลตึกนี้ครับ"

"ดูแลตึกนี้..ยังงั้นเหรอคะ?"

"ใช่ครับผมได้รับคำสั่งให้มาดูแลที่นี่เป็นพิเศษ" ที่จริงเขาก็เป็นรปภ. เข้าใหม่ที่บริษัท แต่ถูกสั่งให้มาดูแลห้องเช่าที่นี่

อะไรกัน เขาทำเรื่องพวกนี้ไปทำไม หรือว่าจะอวดรวย ..หญิงสาวรีบค้นโทรศัพท์ในกระเป๋าออกมา แล้วกดโทรออก

คลื่นนน คลื่นนนนน

"ว่าไง"

{"นายทำอะไรกับห้องที่ฉันเช่าอยู่"}

"ในเมื่อเธอไม่กลับบ้าน..ฉันก็ทำตามวิธีของฉัน"

{"วิธีของคนรวยน่ะเหรอ! แล้วพวกพี่ๆ ที่เขาเช่าห้องอยู่ตึกนี้ไปไหนหมด"}

"ก็ให้ออกมันจะไปยากอะไร"

{"อย่าบอกนะว่านาย!?"}

"ใช่..ตึกนี้ฉันซื้อแล้ว"

หญิงสาวสังเกตว่าเสียงของเขาชัดมาก เหมือนไม่ได้ดังออกมาจากโทรศัพท์ เธอก็เลยค่อยๆ หันหลังไป

"นายมาตั้งแต่เมื่อไร!"

"เธอเองต่างหากที่ไม่ได้ยินเสียงรถของฉัน" เพราะเขาไม่จำเป็นต้องได้มาจอดรถที่หน้าห้องอีกแล้ว เพราะตอนนี้พื้นที่โล่งมาก

"เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน เรามาคุยกันเรื่องนี้ นายจะบ้าเหรอ นายซื้อทำไม!"

"ก็ฉันรวย"

"นาย!.. ไอ้หมาน้อย" ไม่รู้ว่าจะด่ายังไงดีแล้ว พอพูดคำนี้ออกไป แสนสวยก็รีบเดินเข้าห้องคิดว่าจะหนีพ้น ..แต่จังหวะที่กำลังจะปิดประตู ก็ปิดไม่ทัน เพราะว่าเขาตามเข้ามาถึงตัวก่อน "อืมมม!!" คว้าตัวของเธอได้ก็ดึงเข้ามาปิดปากจูบ

จูบอยู่แบบนั้นจนหญิงสาวไม่ดิ้นแล้วถึงปล่อยตัวออก ทั้งสองมองสบตา เพื่ออ่านใจของอีกฝ่ายว่ากำลังคิดอะไรอยู่ ที่เธอมองแบบไม่ลดละ เพราะคิดว่าเขาคงจะโกรธที่เรียกชื่อเขาแบบนั้น

"ในเมื่อเธอไม่ยอมกลับบ้าน ฉันก็จำเป็นต้องได้ทำแบบนี้"

"แล้วนายทำไปเพื่ออะไร?"

"เพื่อ.." จริงด้วยเราทำไปเพื่ออะไร "จะเพื่ออะไรก็ช่าง.. ว่าแต่เรื่องที่ไปขายของตลาดไม่ต้องไปแล้วนะ"

"ขายของ? นายรู้ด้วยเหรอ"

"ทำไมฉันจะไม่รู้"

"ถ้าฉันไม่ไปขายของ จะหาเงินที่ไหนมา จ่าย.." แสนสวยเกือบเผลอปากพูดไปแล้วว่า จ่ายงวดรถที่เธอเอาไปเข้าไฟแนนซ์ "มาใช้จ่ายล่ะ"

"ถ้าอยากทำงาน ก็กลับไปทำที่เดิม"

"ที่เดิม?"

"ใช่..กลับไปทำที่บริษัท"

"ฉันกลับไปได้เหรอ ไม่สิ..ฉันไม่ไป" ถ้าเธอกลับไปก็จะเจอแต่เรื่องเดิมๆ ถึงแม้ว่าจะคิดถึงที่นั่น และคิดถึงเพื่อนร่วมงานมาก ..ที่สำคัญเธอกำลังท้องนี่สิ ถ้าท้องโตขึ้น ต้องมีคนถามแน่ว่าใครเป็นพ่อของเด็ก แล้วจะตอบพวกเขาว่ายังไง