บทที่ 42

"มีอะไรหรือเปล่าครับ" ชายหนุ่มเพิ่งออกมาจากห้องน้ำ เป็นจังหวะที่นิสาวางโทรศัพท์ของเขาลงพอดี

"เปล่าค่ะไม่มีอะไร ทำไมคุณพ่อถึงนานจังเลยคะเนี่ย" นิสาแกล้งพูดไปเรื่องอื่น

ชายหนุ่มมองไปดูโทรศัพท์ของเขา ซึ่งตอนเข้ามาในร้านเขาได้วางมันไว้บนโต๊ะ พอไปเข้าห้องน้ำก็เลยไม่ได้หยิบไปด้วย

"นิสาว่าเราสั่งอะไรมาทานก่อนดีกว่าค่ะไม่ต้องรอแล้ว" สายตาของนิสามองไปดู เห็นเขาจับโทรศัพท์ขึ้นมาเลื่อนก็เลยชวนคุยไปเรื่องอื่น เพราะเรื่มจะเป็นวัวสันหลังหวะกลัวว่าเขาจะถาม

"ถ้าคุณพิเชษฐ์ไม่มา งั้นผมขอตัวนะครับ เพิ่งนึกได้ว่ามีธุระ" ว่าแล้วหรือคนร่างหนาก็ลุกขึ้นลุกขึ้นจากเก้าอี้

"เดี๋ยวก่อนสิคะถ้าคุณพ่อไม่มาเราทานกันสองคนก็ได้นี่" นิสาพูดในขณะที่เขากำลังเดินออกจากโต๊ะนั้นไป แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สนใจเลย ..เธอหันกลับมามองโต๊ะซ้ายที มองโต๊ะขวาที ตอนนี้รู้สึกหน้าแตกยิ่งกว่าตอนที่ถูกปล่อยลงข้างทางเสียอีก

ชายหนุ่มตรงมาที่รถแล้วขับออกไป ที่จริงเขาไม่เห็นเบอร์โทรเพราะนิสาได้ลบไปแล้ว แต่เขาอ่านใจผู้หญิงแบบนี้ออก เพราะเธอมีท่าทางลุกลี้ลุกลน

พยัคฆราชขับรถตรงมาที่ห้องเช่า โดยไม่แวะกลับไปที่บ้านก่อน

เอี๊ยดด~ รถคันหรูเลี้ยวเข้ามาจอด ผู้ชายสองคนยังยืนทำลับๆ ล่อๆ อยู่ที่เดิม แต่พอเห็นว่ารถคันที่เคยมาหาเธอเกือบจะทุกคืนได้จอดสนิท พวกเขาก็รีบเดินเข้าห้องไป

แกร็ก! แสนสวยรีบเปิดประตูให้ เพราะเธอเห็นแล้วว่าเป็นรถของเขา

"ทำไมถึงรีบเปิดจัง เผื่อไม่ใช่ฉันไง"

"ฉันมองผ่านหน้าต่างดูแล้ว" เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ แต่ก็ไม่กล้าแสดงอาการออกมาให้เขาเห็นว่ากำลังกลัว

"เก็บของกลับบ้าน" แต่ทำไมเขาจะดูไม่ออก ว่าก่อนที่จะมาถึงมันต้องเกิดอะไรขึ้นแน่

ใบหน้างามได้แต่ส่ายไปมาเบาๆ สื่อให้รู้ว่าเธอไม่กลับ

เธอจะกลับไปได้ยังไงเผื่อว่าผู้หญิงคนที่รับโทรศัพท์ของเขาเป็นตัวจริงล่ะ แล้วถ้าเขาอยากเอาผู้หญิงคนนั้นเข้ามาอยู่ในบ้าน เธอกับลูกจะอยู่ที่นั่นในฐานะอะไร

"แสนสวย..เธอไม่เห็นเหรอว่าข้างห้อง?!" เขาพูดออกมาได้แค่นี้ พอเห็นหน้าตาของเธอเหมือนกำลังจะร้องไห้ "ทีหลังถ้ามีอะไรให้รีบโทรไปหา"

"ฉันโทรไปแล้ว"

ถึงแม้ว่าเธอจะไม่สบตาและพูดออกมาแค่เพียงเบาๆ เขาก็รู้แล้วว่าสิ่งที่เขาคิดมันเป็นจริง นิสาคงจะลบเบอร์ของเธอออกตอนที่รับสายเสร็จ

"ถ้าไม่กลับก็ไปนอน" เขาสั่งออกไปด้วยน้ำเสียงที่ดุดัน ไม่รู้ว่าจะเอายังไงกับผู้หญิงที่ดื้อแบบเธอดีแล้ว

หญิงสาวก็ทำตามอย่างว่าง่าย เธอเดินไปนอนลงที่นอนผืนบางที่ปูไว้แล้ว

ชายหนุ่มร่างสูงเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวของเธอที่ห้อยอยู่หน้าประตูห้องน้ำ เพราะถ้าคืนนี้ไม่ได้อาบคงนอนไม่หลับแน่ อากาศร้อนขนาดนี้

อาบน้ำเสร็จพยัคฆราชก็ออกมานอนลงข้างกายเธอ

"ทำไมคุณไม่ใส่ผ้า"

"จะให้ใส่อะไรล่ะ ก็ไม่มีเสื้อผ้า" ตอนนี้เขามีแค่ผ้าเช็ดตัวของเธอที่พันรอบท่อนล่างอยู่

หญิงสาวก็เลยไม่พูดอะไร เพราะไม่ใช่แค่ครั้งนี้ครั้งแรกสักหน่อยที่เขานอนแก้ผ้าอยู่ข้างๆ

นอนไปได้สักพัก คนตัวเล็กที่นอนอยู่ข้างกายก็ได้หลับสนิท ส่วนเขาน่ะเหรอ..

"ทำไมถึงร้อนขนาดนี้วะ" ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยนอนห้องพัดลม ก็มีแค่ช่วงที่เธอพาออกมาลำบากนี่แหละ ชวนกลับบ้านก็ไม่กลับ ถ้าจะบังคับก็กลัวว่าเธอจะหนีออกมาอีก

สองชั่วโมงผ่านไป

ร้อนไม่พอมึงยังแข็งอีกนะ!! จะไม่ให้แข็งได้ยังไง ตอนนี้เธอเล่นนอนกอดเขากลม เพราะเธอหนุนแขนของเขาแล้วหันหน้ามากอดร่างหนาไว้

พยัคฆราชเริ่มจะทนความแข็งของเจ้าหมาน้อยไม่ได้ เขาก็เลยค่อยๆ ยันกายลุกขึ้น แล้วเอาศีรษะของเธอหนุนหมอนใบนั้นไว้

"อย่าเพิ่งตื่นนะ" ว่าแล้วพยัคฆราชก็ถอดช่วงล่างของเธอออกแบบเบามือที่สุด

มือแกร่งลูบคลำเนินเนื้อแบบโหยหาทันทีที่กำจัดสิ่งกีดขวางออกไปได้ ทีแรกคิดว่าจะสอดใส่เข้าไปเลย แต่อดไม่ได้ที่จะทักทายก่อน

ใบหน้าหล่อคมขยับต่ำลงไปที่หว่างขาของคนตัวเล็ก สองนิ้วค่อยๆ คลี่มันออกจากกัน เพื่อที่จะส่งเรียวลิ้นเข้าไปสัมผัสกับยอดเม็ดรัญจวน

พอลิ้นแตะถูกจุดที่ไวต่อความรู้สึก ปฏิกิริยาของเธอก็เริ่มตอบสนองโดยการขยับสะโพก

ทำอยู่แบบนั้นเพียงไม่นานก็เห็นเธอกระดิกตัว เขาก็รีบรัวลิ้นทันที ..เพราะคิดว่าที่ขยับตัวถ้าไม่เพราะตื่น ก็แสดงว่าเธอคงจะเสียวมาก

นิ้วแกร่งถูกส่งเข้าไปสำรวจดูว่า เธอมีน้ำออกมาบ้างหรือยัง เพราะถ้าไม่มีน้ำหล่อลื่นกลัวว่าจะเป็นอุปสรรคในการสอดใส่

"สัญญาว่าจะไม่ทำแรงเหมือนคืนนั้น" เขาหมายถึงคืนที่เลือดของเธอสาดออกมา

ชายหนุ่มค่อยๆ ดันท่อนเอ็นลำใหญ่เข้าไป ในร่างกายของเธอ "อ้าาา..แน่นดีจัง" คนอะไรจะหลับลึกได้ขนาดนี้ ขนาดมีของแข็งยัดเข้าไปในร่างกายยังหลับได้อีก

ที่หลับลึกก็เพราะยาบำรุงเลือดที่หมอให้มา กินทีไรง่วงนอนทุกที รวมทั้งวิ่งหาของมาเตรียมไว้ขาย ถึงแม้ว่าจะขายไม่ออกก็ต้องได้ทำ

สะโพกหนาเริ่มขยับตัว "อ้าาา..เสียวจัง" เคยได้ยินแต่คนพูดว่าลักหลับ พอได้มาลักจริงๆ ถึงรู้ว่ามันเป็นแบบนี้เองเหรอ จะขยับแรงก็ไม่ได้ เพราะที่นอนบางมาก ไม่ต่างจากนอนพื้นเลย แถมกลัวเธอจะตื่น

และสิ่งที่กลัวอีกอย่างก็คือกลัวจะไปสะเทือนถึงลูกที่อยู่ในท้อง ..พอคิดมาถึงตรงนี้ ชายหนุ่มก็เริ่มจะทนไม่ไหว เขากลัวว่าจะห้ามตัวเองไม่ได้อีก ก็เลยชักท่อนเอ็นลำใหญ่ออกมา แล้วใช้อุ้งมือของตัวเอง..เริ่มสาว "อ๊าาาส์ ซี๊ดดส์" เกิดมาก็เพิ่งจะเคยทั้งลักหลับและช่วยตัวเองก็คราวนี้.. น้ำของเขาที่พุ่งออกมาไม่รู้ว่ามันจะกระเด็นกระดอนไปทิศทางไหนบ้างเล็งไม่ถูก