บทที่ 45

"สาวสวยคนนี้เป็นใครเหรอครับ" แทนไทถามพยัคฆราชแต่สายตาก็ไม่ได้ละไปจากนิสาเลย

"เธอชื่อคุณนิสา เป็นลูกสาวของคุณพิเชษฐ์" พยัคฆราชจำเป็นต้องได้แนะนำให้แทนไทได้รู้จัก

"อ๋อ..ลูกสาวคุณพิเชษฐ์เหรอครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ" แน่นอนว่าแทนไทต้องรู้จักพิเชษฐ์แน่ เพราะเขาก็เคยประชุมร่วมกับพิเชษฐ์หลายครั้งแล้ว "เชิญคุณนิสานั่งก่อนสิครับ" แทนไทเป็นคนกล่าวเชิญ

"นิสามารบกวนหรือเปล่าคะเนี่ย" นิสาเห็นว่าพยัคฆราชทำนิ่งเฉยไม่เชิญให้นั่ง ก็เลยถามเหมือนกับว่ามีมารยาท แต่นั่นมันคือมารยาหญิงมากกว่า

"ไหนๆ ก็มาแล้วนั่งสิครับ" ว่าแล้วพยัคฆราชก็มองหาพนักงานเสิร์ฟเพื่อที่จะสั่งอาหารเพิ่ม แต่จังหวะนั้นสายตาของเขา มองไปเจอเธอที่กำลังมองมาเช่นเดียวกัน

"ขอบคุณนะคะ" นิสาเลือกที่จะนั่งลงเก้าอี้ด้านข้างของพยัคฆราช

แต่พยัคฆราชก็ไม่ได้พูดอะไร สายตาของเขายังมองไปที่แสนสวย จนทำให้อีกสองคนที่นั่งร่วมโต๊ะอยู่สงสัยว่าเขามองใคร ก็เลยต้องได้มองตามไป

"นั่นคุณแสนสวยนี่ครับ" คนที่พูดขึ้นก็คือแทนไท

และมันก็ทำให้นิสาอยากจะรู้ว่าผู้หญิงที่ชื่อแสนสวยเป็นใครกันแน่

ตัดมาอีกมุมหนึ่งของร้านอาหาร..

"สงสัยจะเป็นผู้หญิงคนใหม่ของท่านรองประธานแน่เลยค่ะ" เพื่อนในกลุ่มของแสนสวยได้พูดขึ้น เพราะว่าผู้หญิงสองคนก่อนหน้านี้ได้กระเด็นออกไปแล้ว เขาคงไม่ปล่อยตัวเองให้ว่างนาน

"ฉันก็ว่าใช่นั่นแหละ" เพื่อนหลายคนต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกัน

"อย่าไปสนใจเลย เราทานของเราดีกว่า" หยกเห็นสีหน้าของแสนสวยไม่สู้ดีนัก เพราะคิดว่าท่านรองคงต้องคบซ้อนแน่

"เชิญท่านรอง ทานกับคุณนิสาตามสบายเลยนะครับ เดี๋ยวผมขอไปทักทายกลุ่มนั้นก่อน" แทนไทเปิดโอกาสให้พยัคฆราชได้คุยกับนิสาตามลำพัง เพราะเห็นท่าทางของฝ่ายหญิงแล้วคงอยากจะสานสัมพันธ์

"ว่าไงครับสาวๆ"

"สวัสดีค่ะผู้จัดการ เชิญนั่งด้วยกันสิคะ" คนที่นั่งอยู่ข้างๆ แสนสวยรีบลุกขึ้นให้ผู้จัดการได้นั่งลงตรงนั้น

"ขอบคุณครับ คงเลี้ยงต้อนรับหัวหน้าคนใหม่ล่ะสิท่า" แทนไทเพิ่งจะได้รับรายงานเมื่อไม่นานมานี้เอง ว่าแสนสวยเข้ามารับตำแหน่งเป็นหัวหน้า แต่เขาไม่มีโอกาสลงมาแสดงความยินดีด้วย

"ใช่แล้วค่ะ..ผู้จัดการยินดีจะลงขันช่วยพวกเราไหมล่ะคะ"

"ลงขันกันเลยเหรอครับ" แทนไทนึกขำแต่ก็ตกลงร่วมลงขันด้วย เพราะถ้าจะขอจ่ายเองก็กลัวเกินหน้าเกินตาไป

"พนักงานในบริษัทเหรอคะ" นิสาถามขึ้น เมื่อเห็นว่าเขาเอาแต่จ้องมองผู้หญิงที่ชื่อแสนสวย ..ชื่อแสนสวยงั้นเหรอ นิสานึกขึ้นมาได้ว่าผู้หญิงคนที่โทรมาคืนนั้น เขาเมมชื่อในโทรศัพท์ไว้ว่าสวย..คงเป็นคนนี้สินะ

"ครับ"

"อาหารมาพอดีเลยค่ะ เราทานข้าวกันดีกว่า" ว่าแล้วนิสาก็ตักอาหารขึ้นมาชิมดู "คุณทานร้านนี้ประจำเลยเหรอคะ อาหารอร่อยจังเลย"

แล้วนิสาก็ตักอาหารจานเดิมขึ้นมา พร้อมกับยื่นมันไปที่ปากของเขา

"ชิมดูสิคะอร่อยจริงๆ นะ"

"ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ" แสนสวยไม่สามารถที่จะนั่งดูอยู่ตรงนั้นได้อีกแล้ว..

นี่เราเป็นอะไรกันแน่ ไม่ใช่ว่าเห็นครั้งแรกสักหน่อยที่เขามากับผู้หญิง แต่ทำไมครั้งนี้หัวใจเราถึงกระวนกระวายร้อนรนแบบนี้ ..หญิงสาวได้แต่ถามตัวเองในขณะที่อยู่ในห้องน้ำ

เพียงไม่นานคนตัวเล็กก็เปิดประตูออกมาจากห้องน้ำโดยที่ไม่ได้กดชักโครก เพราะว่าเธอไม่ได้ใช้มัน แค่แอบมาหลบถามใจตัวเองดูว่าคิดยังไงกับภาพที่เห็นกันแน่

พอประตูห้องน้ำเปิดออกก็เห็นผู้หญิงคนนั้นยืนล้างมือ แล้วมองมาที่เธอ โดยมองผ่านกระจกบานใหญ่ของห้องน้ำนั้น

"เธอเป็นพนักงานในบริษัทของคุณพยัคฆ์เหรอ" นิสาเปิดฉากคุยก่อน แต่ก็ยังทำเป็นชิลด์ๆ โดยการล้างมือต่อ

"ใช่ค่ะ" แสนสวยกำลังจะเดินมาประตูทางออกจากห้องน้ำ

"เธอไม่ล้างมือก่อนเหรอจ๊ะ อ๋อ..หรือว่าไม่ได้ใช้ห้องน้ำ"

"คะ?" แสนสวยหันกลับมามองผู้หญิงที่ทักท้วงขึ้นแบบข้องใจ

"เธอไม่ถามเหรอว่าฉันเป็นใคร รู้จักกับคุณพยัคฆ์ได้ยังไง"

"ทำไมฉันต้องถามด้วยคะ ในเมื่อฉันไม่อยากจะรู้"

"แต่ฉันว่าเธอควรจะรู้ไว้บ้างนะ ดูจากการแต่งตัวแล้ว เธอคงจะเดาออกว่าฐานะของฉันเหมาะสมกับคุณพยัคฆ์มากแค่ไหน" นี่มันคือนิสัยโดยตรงของนิสา ชอบนำเรื่องฐานะมาอวดอ้าง

"เหมาะสม?." ทีแรกว่าจะไม่แล้วนะ แสนสวยก็เลยหันหน้ากลับไปมองตั้งแต่หัวจรดเท้า "แล้วไงคะ"

"ผู้หญิงคนที่โทรมาคืนนั้นคือเธอใช่ไหม" นิสาเริ่มเข้าเรื่อง เพราะยังโมโหที่ถูกเขาทิ้งไว้ในร้านอาหารคนเดียว

เป็นอย่างที่แสนสวยคิดไว้จริงๆ ผู้หญิงคนที่รับโทรศัพท์ของเขาก็คือคนนี้จริงด้วย

"ตอนนั้นเธอคงรู้นะว่าฉันกับเขากำลังทำอะไรกันอยู่" นิสาหาคำพูดที่ทำให้แสนสวยเข้าใจผิดให้ได้มากที่สุด

"ฉันไม่รู้หรอกค่ะว่าพวกคุณกำลังทำอะไรกันอยู่ คุณมีเรื่องจะคุยกับฉันแค่นี้ใช่ไหมคะ"

"ฉันยังคุยกับเธอไม่จบเลยนะ จะรีบไปไหน" พูดพร้อมกับเดินมาขวางหน้าแสนสวยไว้ เพราะนึกโมโหเห็นว่าแสนสวยไม่สนใจคำที่ตัวเองพูดออกมาเลย

ที่จริงนิสาก็ยังไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับพยัคฆราชมากมาย เพียงแค่เธอหมายตาผู้ชายคนนี้ไว้ และได้ยินจากพ่อว่าพยัคฆราชยังโสด

ในขณะที่นิสากำลังจะพูดอะไรมากไปกว่านั้น ประตูห้องน้ำก็ได้ถูกเปิดเข้ามา

"อ้าว..คุณแสนสวยอยู่นี่เองเหรอคะ ข้างนอกกำลังถามหากันอยู่เลยค่ะ"

นิสารีบออกมาจากห้องน้ำ เพราะจะพูดอะไรมากไปกว่านี้ก็ไม่ได้แล้ว