บทที่ 83

มือหนาคว้าคนตัวเล็กไว้ก่อนที่จะก้าวออกจากธรณีประตู

ทั้งที่หูของเขาก็ยังมีโทรศัพท์แนบอยู่ และเขาก็ยังคุยสายค้างไว้

{"ใครมาก่อนก็ให้เข้าไปในงานได้เลยครับ"}

"ปล่อย" มือเรียวพยายามแกะมือของเขาออกจากการเหนี่ยวรั้ง

พอแทนไทกดวางสาย โทรศัพท์ในมือก็ถูกโยนไปบนเตียง โดยที่ไม่ได้มองเลยด้วยซ้ำว่ามันจะไปตกลงที่เตียงไหม เพราะตอนนี้สายตาของเขายังจับจ้องที่ใบหน้างาม

"เปลี่ยนเสื้อผ้า"

"เปลี่ยนเสื้อผ้าอะไร"

คนตัวสูง จูงเธอให้เดินตามมาที่ตู้เสื้อผ้า แล้วเปิดมันออก เพราะเขาเป็นคนแขวนไว้เอง

"คะ?" พอเห็นชุดที่เขายื่นมาให้ หญิงสาวถึงกับแปลกใจ เพราะมันเป็นชุดราตรีหรู และชุดนี้เธอก็ยังไม่เคยสวมใส่ที่ไหนมาก่อน เรื่องราคาไม่ต้องพูดถึงแพงกว่าชุดนั้นอีก

"ครึ่งชั่วโมงทันไหม" เขาถามขึ้น เพราะว่าเธอต้องได้แต่งหน้าทำผมอีก

"คุณจะพาฉันไปไหน"

โรงแรมหรู

"เรามาที่นี่กันทำไมคะ" หญิงสาวก้าวลงจากรถโดยมีชายหนุ่มร่างสูง ใบหน้าหล่อเหลายื่นมือเข้าไปในรถเพื่อให้เธอ มีที่เกาะยืน

"งานเลี้ยงของบริษัท"

"งานเลี้ยงบริษัท หมายความว่ายังไง"

"งานเลี้ยงผู้ถือหุ้น และถือโอกาสเลี้ยงต้อนรับลูกค้าที่วันนั้น...เกิดเรื่องขึ้นมาก่อน"

อักษรสุดารู้ได้ในทันทีเลยว่าเขาหมายถึงวันไหน

หญิงสาวเดินตามมาแบบงงๆ ..พอเข้ามาถึงหน้าห้องจัดเลี้ยงก็เริ่มทำให้เธอไม่พอใจเมื่อเห็นว่ามีใครยืนรออยู่ด้านหน้า

"คุณแทนไท" น้ำฝนส่งยิ้มหวานให้ ทั้งที่เห็นว่าเขาควงมากับใคร

"สวัสดีครับคุณน้ำฝน"

"น้ำฝนคิดว่าคุณไม่มีคู่ควงก็เลยรอเข้างานพร้อมกันค่ะ"

"ผมขอแนะนำให้คุณน้ำฝนรู้จักกับเธอคนนี้อย่างเป็นทางการนะครับ.."

"ผู้จัดการคะ ท่านประธานให้มาตามค่ะ" เลขาท่านประธานเดินออกมาในขณะที่เขากำลังจะเอ่ยปากแนะนำ..

"ท่านประธาน? ไหนท่านบอกว่าจะไม่มางานนี้ไงครับ" เขาก็เลยลืมเลยว่ากำลังจะพูดอะไร เพราะทีแรกท่านให้เขาเป็นคนจัดการเองทั้งหมด รวมทั้งเป็นพ่องาน ทีแรกแทนไทก็แอบสงสัยเพราะว่ามันเป็นงานเลี้ยงผู้ร่วมหุ้นทั้งหมด..ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นผู้จัดการใหญ่ ก็ไม่สมควรที่จะเป็นพ่องานนี้

จังหวะนั้นมือของ อักษรสุดากำลังจะปล่อย แต่มือหนารั้งไว้ให้เกาะแขนเขาไว้เหมือนเดิม

แทนไทพาเธอเดินเข้ามาในงาน แบบท้าทายอำนาจของประธานในงานเลี้ยงนี้ พอเข้ามาถึงในงานหลายคนที่อยู่ในที่ประชุมเมื่อตอนกลางวันต่างก็มองดู เพราะมันคือคำสั่งของท่านประธานที่ไม่ให้ลูกสาวท่านเข้ามาในงานนี้ด้วย

หนึ่งในนั้นก็คือสิงหราชซึ่งมางานก่อนหน้านี้ได้สักพักแล้ว

"คุณอยากดื่มอะไรไหม" เขาไม่สนใจสายตาของใครทั้งนั้น แทนไทโน้มใบหน้าลงมาถามใกล้ พอให้ได้ยินแค่เธอคนเดียว

"อยากดื่มไวน์ค่ะ"

"ไวน์"

พอเห็นสายตาผู้หญิงคนนั้นที่มองสามีก็นึกโมโหก็เลยอยากดื่มแอลกอฮอล์เข้าไปสักหน่อย

ได้ยินว่าภรรยาอยากดื่มไวน์ แทนไทก็เลยชูมือเพื่อเรียกพนักงานที่กำลังเดินให้บริการเครื่องดื่ม

มือหนายื่นไปหยิบแก้วที่อยู่ในถาดนั้นแล้วส่งให้เธอ

"น้ำส้มนี่คะ" ทั้งๆ ที่ในถาดนั้นมีไวน์ตั้งหลายแก้ว แต่เขาเลือกน้ำส้มเพื่อจะให้เธอได้ดื่ม

"จะดื่มไหม" ชายหนุ่มถามออกไปด้วยมาดขรึม

"แล้วถามเราทำไมว่าอยากดื่มอะไร" คนตัวเล็กพูดออกมาเพียงเบาๆ แล้วเธอก็ยกน้ำส้มแก้วนั้นขึ้นดื่ม