บทที่ 100

เวลาส่งตัวเข้าหอ.. พอส่งตัวเข้าหอเสร็จผู้ใหญ่ก็ปล่อยให้คู่บ่าวสาวได้อยู่กันตามลำพัง

"ขอบคุณนะคะสำหรับทุกอย่าง"

"ผมดีใจนะที่คุณชอบ"

"ที่ผ่านมาหลายวันคุณหายไปไหน"

"ผมไม่ได้หายไปไหน ผมก็อยู่ใกล้คุณนี่แหละ"

"ทำไมฉันไม่เห็นคะ"

"ผมอยากจะเซอร์ไพรส์"

"คุณทำได้สำเร็จแล้วค่ะ" อยากจะบอกเขาว่าเธอเซอร์ไพรส์มาก เซอร์ไพรส์จริงๆ น้ำตาแห่งความปิติได้ไหลลงมาอีกครั้ง

"อย่าร้องไห้นะเดี๋ยวไม่สวย" มือหนายื่นไปซับน้ำตาให้หญิงคนรักแบบอ่อนโยน

"คุณรู้ไหมหลายวันที่ผ่านมา.." จะบอกเขายังไงดีว่าเราคิดเขามากแค่ไหน

"รู้สิ..เพราะผมเกือบใจอ่อนตั้งหลายครั้ง"

"คะ?"

คืนวันที่เธอนอนร้องไห้ เขาอยากจะหันกลับมากอด มาปลอบ มาหอม แต่ต้องได้ทำใจแข็งเพราะอยากให้เธอตื่นเต้นที่เห็นงานแต่งของตัวเองแบบนั้น พยัคฆราชยังคิดอยู่ว่ามันจะคุ้มไหมกับความรู้สึกของเธอที่เสียไป

เขาแอบแง้มประตูเข้าไปดู เพราะอยากจะเห็นเธอในชุดเจ้าสาวก่อนใคร แต่พอเปิดเข้าไปนิดหนึ่งก็เห็นว่าเธอนั่งหลับอยู่โซฟา ชายหนุ่มไม่รอช้ารีบเข้าไปอุ้มภรรยาแล้วนำไปนอนลงที่เตียง เพื่อที่เธอจะได้นอนสบายหน่อย ตอนนั้นถ้าเธอตื่นขึ้นมาเขาก็ไม่สนใจอะไรอีกแล้ว เพราะเป็นห่วงเธอกับลูกมาก

"หลังแต่งงานเราจะไปฮันนีมูนกันนะ" พยัคฆราชเอ่ยพูดขึ้นกับหญิงคนรักที่อยู่ในอ้อมกอด

"ไปฮันนีมูนเหรอคะ? ไหนบอกว่าคุณพ่อจะเดินทางกลับต่างประเทศแล้วไง"

"อย่าลืมนะว่าผมยังมีน้องเขยอีกคน"

"น้องเขย.. สวยลืมถามไปเลยค่ะ แล้วงานแต่งของคุณอักษรล่ะคะ"

"เรื่องนั้นรอถามเจ้าตัวเขา แต่ตอนนี้เราพูดแค่เรื่องของเรา"

"พูดแค่เรื่องของเรา..เออ" หลายวันแล้วที่ทั้งสองไม่ได้มีอะไรกัน พอพูดถึงเรื่องนี้ใบหน้างามก็แดงขึ้นมาจนเห็นได้ชัด

ริมฝีปากหนาแนบจูบลงที่ซอกคอระหงแบบละมุน พร้อมกับสูดดมกลิ่นกายของอีกฝ่าย

"ยังไม่อาบน้ำเลยค่ะ" ในขณะนี้พวกเขาทั้งสองยังอยู่ในชุดวิวาห์

"คุณสวยมากเลยรู้ไหม" ชายหนุ่มเลื่อนขึ้นมากดจูบริมฝีปากทันทีโดยไม่ได้สนใจสิ่งที่เธอพูด

หญิงสาวเผยอปากให้เพื่อตอบสนอง ทั้งสองจูบกันแบบดูดดื่มอยู่ชั่วครู่

"ถอดชุดออกก่อนดีไหมคะ" เมื่อเห็นว่าเขาจะยกแค่ชายกระโปรงขึ้นมา เธอก็เลยกลัวว่าชุดแต่งงางของทางร้านจะยับหรือมีรอย

"จะเป็นไรไป ในเมื่อชุดนี้เป็นของคุณ"

"ฉันเช่ามาจากร้านต่างหากค่ะ"

"ไม่ได้เช่า ผมสั่งตัดพิเศษ"

"อะไรนะคะ?"

ชุดที่เธอสวมใส่ พยัคฆราชเป็นคนเลือกแบบเลือกทรงเองทั้งหมด เขาแอบวัดรอบเอวของเธอไว้ เพราะกลัวว่าจะอึดอัดเวลาใส่ชุดแต่งงาน

"พวกคุณรู้กันใช่ไหมเนี่ย" แสนสวยหมายถึงอักษรสุดากับพี่ชาย

"อักษรตื่นเต้นจะตาย ตอนที่รู้ว่าจะเซอร์ไพรส์คุณ"

"คุณอักษรเล่นได้แนบเนียนมาก รวมทั้งคุณด้วย" ก่อนที่เธอจะตำหนิเขามากไปกว่านั้น ชายหนุ่มก็ได้แนบจูบลงที่ริมฝีปากบางอีกครั้ง และครั้งนี้เธอตอบสนองด้วยการจูบกลับ

ในขณะที่กำลังจูบอยู่นั้นคนร่างสูงก็ได้ค่อยๆ พาภรรยามานอนลงที่เตียงเบาๆ โดยที่ไม่ได้ถอนจูบออก ..มือหนายกชายกระโปรงขึ้นมาจนถึงเอว แล้วก็เริ่มลูบคลำหว่างขาแบบโหยหา

เพียงไม่นานกางเกงชั้นในตัวบาง ที่กีดขวางอยู่ก็ได้ถูกกำจัดออกไป

"อื้อ" พอทุกอย่างพร้อมเขาก็ส่งแก่นกายเข้าไปในร่างกายของเธอ โดยอีกฝ่ายตอบสนองตลอดเวลา

"อ๊อย..อ่ะ..อ่ะ.." เสียงครวญครางตามแรงกระแทก มือเรียวโอบกอดร่างหนาของผู้เป็นสามีไว้แน่น ปากจูบกันแบบดูดดื่มไม่มีใครยอมแพ้ใคร