บทที่ 101

"ไม่สบายใจอะไรหรือเปล่าครับ" แทนไทถามขึ้นเมื่อเห็นว่าภรรยาไม่พูดไม่จาตั้งแต่เข้ามาถึง

"พรุ่งนี้เราไปหาคุณแม่กันนะคะ"

"ไปสิครับ"

"อะไรนะคะ" อักษรสุดาคิดว่าตัวเองฟังผิด เพราะเขาไม่ค่อยจะลงรอยกับแม่ฟ้าของเธอ

"ผมเป็นลูกเขยของท่านนะ"

คนตัวเล็กแนบใบหน้าลงที่แผ่นอกกว้างของผู้เป็นสามี ไม่ใช่ว่าเธอจะสบายใจที่รอดพ้นจากอัจฉราภรณ์มาได้ ยังไงเธอก็โตมากับท่าน ความผูกพันของทั้งสองไม่ได้น้อยไปจากแม่แท้ๆ เลย

"นอนดีกว่านะครับ พรุ่งนี้จะได้ตื่นแต่เช้า ใบหน้างามๆ ของคุณจะได้สดใส"

"ค่ะ" ถึงแม้เธอจะเป็นกังวล แต่พอได้ยินคำชม หญิงสาวก็แอบอมยิ้มไม่ได้

เวลาผ่านไป..

"ไหนคุณบอกจะให้ฉันนอนไง"

"ผมก็ปล่อยให้คุณนอนอยู่นี่ไง"

"ปล่อยตรงไหน?!" เล่นเอามือลูบคลำน้องสาวอยู่แบบนี้ใครจะไปนอนหลับ

"ขอจับแค่นิดเดียวเอง"

"มันไม่นิดแล้วนะคะ! เอานิ้วออกมาเดี๋ยวนี้เลย!!"

"ก็เค้าอยากเช็คแฮนด์กับลูกเฉยๆ"

"แล้วเจอมือของลูกไหมล่ะคะ"

"ใกล้แล้วอีกนิดเดียว" ชายหนุ่มยังตอบออกไปแบบหน้าซื่อตาใส

"คุณแทนไท!"

"จ๋า"

"ถ้าคุณยังไม่เอามือออกไป ฉันเล่นงานคุณแน่!"

"อยากถูกเล่นงาน" จบคำพูดชายหนุ่มก็ขยับกายต่ำลงมาใต้หว่างขา

"อื้มม"

พอลงไปถึงลิ้นหนาก็แทรกเข้าไปในร่องคับแคบ แทนนิ้วที่ใช้อยู่เมื่อครู่ ..เพียงไม่นานเรียวลิ้นก็ลากยาวขึ้นมาจนถึงยอดเม็ดรัญจวน หญิงสาวไม่คิดที่จะห้ามอีกต่อไป ขาเรียวแยกออกจากกันเพื่อให้เขาทำมันได้สะดวก

"อ๊อยยส์~" เสียงครวญครางค่อยๆ ดังทีละนิด จนต้องรีบเอามือมาปิดปากตัวเองไว้

"ไม่ไหวแล้ว" คนร่างหนาลุกขึ้น และไม่ลืมที่จะคว้าตัวเธอให้เดินตามเข้ามาในห้องน้ำ เพราะมันเป็นพื้นที่เดียวที่บ้านจะไม่สะเทือน

พอเข้ามาถึงริมฝีปากหนาก็แนบจูบ..ส่วนมือข้างทึ่ถนัดใช้มันชักท่อนเอ็นลำใหญขึ้นลงเพื่อไม่ทำให้มันตึงมากเกินไป

"อ้าาา" ความเป็นชายจมหายเข้าไปในร่างกายของอีกฝ่ายทีละน้อย "ซี๊ดดด" คนร่างหนาค่อยๆ ขยับสะโพกแบบทะนุถนอม มือข้างหนึ่งยกขาเรียวขึ้น อีกข้างพยายามพยุงคนตัวเล็กไว้ไม่ให้กระแทกกับผนังห้องน้ำ

เขาทำอยู่ในท่านี้เพียงไม่นานก็เปลี่ยนท่าใหม่ เพราะกลัวว่าเธอจะเป็นตะคริว

อักษรสุดายอมตอบสนองสามีทุกท่วงท่า จนเขาสำเร็จความใคร่ ..แต่ก็ไม่ใช่แค่เขาคนเดียว..เธอก็เสร็จไปพร้อมกัน

เช้าวันต่อมา

ลงมาถึงข้างล่างอักษรสุดาก็แปลกใจ ที่เห็นแม่กับน้องของเขารออยู่โต๊ะด้านล่างด้วยชุดที่เรียบร้อย

"ผมนึกว่าคุณแม่ยังไม่ลงมา"

"แม่กับน้องก็เพิ่งจะลงมานี่แหละ"

"คุณแม่จะไปไหนคะ" อักษรสุดาหันไปถามผู้เป็นสามีเบาๆ

"ก็จะไปขอลูกสาวของท่าน จะไม่ให้ผู้ใหญ่ไปด้วยได้ยังไง"

"คะ?" น้ำตาของเธอแทบไหลเมื่อได้ยิน แค่เขาบอกว่าจะไปคุยกับแม่ เธอก็ดีใจมากอยู่แล้ว แต่พอเห็นคุณแม่ของเขาเตรียมตัวพร้อมแบบนี้เธอยิ่งตื้นตัน

แทนไทออกมาปลุกแม่ตั้งแต่เช้าตรู่ เพราะกลัวว่าจะเตรียมตัวไม่ทัน

อักษรสุดาบอกเส้นทางผู้เป็นสามีมา เพราะเขายังไม่เคยมาบ้านเธอหลังนี้เลย