บทที่ 104

เมื่อถูกตบ เขาไม่ได้ปล่อยพันธนาการรอบเอวบางออกแม้แต่น้อย กลับกันเขากอดรัดตัวเธอแน่นขึ้น หันโทรศัพท์เพื่อแสกนหน้าเธอแล้วปลดล็อกทันที

เขาเลื่อนดูมือถือของเธอ เลื่อนลงไปสักพักหนึ่งก็ยังไม่เจออะไร เงยหน้าสบตาเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะพิมพ์ค้นหาในรายชื่อว่า “ฝาน” ชื่อของเจี่ยงซื่อฝานก็ปรากฏขึ้นทันที เพราะเขาตั้งชื่อในมือถือไว้ว่า “ฝาน”

เวินถิงเยี่ยนโยนโทรศัพท์คืนให้เธอ ก่อนจะหัวเราะเสียงเย็น “มีอะไรที่ต้องปิดบังขนาดนั้นกัน？ลบเกลี้ยงเลยงั้นสิ？แม้แต่คำขอเป็นเพื่อนก็ไม่เหลือ？”

เจี่ยนจือลบประวัติการแชททั้งหมดทิ้งจริง ๆ ก็เพราะในนั้นมีเรื่องไปต่างประเทศรวมอยู่ด้วย เพื่อความง่ายดายเธอเลยกดลบทุกอย่างในคราวเดียว

“ตอบสิ！” เขาคำรามเสียงต่ำ

เจี่ยนจือพยักหน้ารับ

“ที่พยักหน้าหมายความว่าไง？” เขาโน้มหน้าเข้ามาใกล้…