บทที่ 114

ตอนนี้กระเป๋าของเจี่ยนจือถูกเก็บไว้ในล็อกเกอร์ เธอจึงไม่มีวันรู้ได้เลยว่าเขายังโทรมาหาเธออีกหรือเปล่า แต่ว่าถึงรู้เธอก็ไม่มีวันรับ

ท่าทางของเขาตอนนี้ดูเสียอาการไปไม่น้อย

ตั้งแต่ที่เธอรู้จักเขามา ตั้งแต่ที่เขายังอายุสิบห้า มีเพียงสถานการณ์เดียวที่ทำให้เขาเสียอาการแบบนี้

ต่อให้ครอบครัวจะเอาเงินฟาดหน้า ต่อให้เขาต้องตัดขาดกับคนในบ้าน เขาก็ยังคงเย็นชาและเรียบเฉย หรือต่อให้วันที่คุณย่าเสียเขาจะเจ็บลึกถึงกระดูกขนาดไหน เขาเพียงแค่พูดกับเธอเบา ๆ ว่าคุณย่าเสียไปแล้ว

มีแค่ลั่วอวี่เฉิง

มีแค่ลั่วอวี่เฉิงที่ทำให้คนอย่างเขาเสียการควบคุม ทำให้เขาเสียศูนย์

ห้าปีก่อนตอนที่ลั่วอวี่เฉิงจากไป เขาเหมือนกับร่างไร้วิญญาณ เมามายแทบทุกวัน

และวันนี้…ห้าปีให้หลัง เมื่อตำรวจไปหาลั่วอวี่เฉิง เขาก็เริ่มเสียการควบคุมอีกครั้ง…