บทที่ 116

“พูดแขวะแบบนั้น เธอต้องการจะสื่ออะไรกันแน่” เวินถิงเยี่ยนเดินไปตรงหน้าของเธอ “เฉิงเฉิงมีปัญหาเรื่องการคลอดบุตร ถูกครอบครัวสามีเก่าทำร้าย ทุกข์ทรมานสารพัด ภาวะมีบุตรยากทำให้กลายเป็นปมของเธอ ฉันรู้จักหมอเก่ง ๆ ในฐานะเพื่อนคนหนึ่ง ฉันจึงพาเธอมารักษา แล้วมันผิดตรงไหน? หรือว่าเธอกำลังหึง?”

ใบหน้าของเจี่ยนจือยังคงประดับรอยยิ้ม เธอส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ไม่ ฉันไม่ได้หึง นายเข้าใจผิดแล้ว เวินถิงเยี่ยน ถ้านายอยากจะดูแลเรื่องอาหารการกินหรืออยากจะนวดท้องให้เธอ นั่นคือสิทธิ์ของนาย ฉันจะไม่ไปก้าวก่าย เพียงแต่ตัวฉันเองก็มีสิทธิและเสรีภาพเหมือนกัน ดังนั้นฉันจึงขอร้องนายว่า หลังจากนายนวดให้เธอเสร็จแล้ว นายอย่าเอามือนั้นมาแตะฉัน ฉันรังเกียจ”

“เธอพูดว่าอะไรนะ?” เวินถิงเยี่ยนโมโหขึ้นมาแล้ว “เธอพูดมันอีกทีสิ”