บทที่ 146

วันนี้เวินถิงเยี่ยนดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ต่อให้เธอพูดเช่นนั้น แต่ในแววตาของเขาก็ยังไม่มีความกรุ่นโกรธเลย เขาเพียงมองมาด้วยสายตานิ่งสงบ หางตาปรากฏรอยยิ้มเล็กน้อย เขาปล่อยชายเสื้อออกอย่างผ่อนคลาย แขนเสื้อพับขึ้น ก่อนเอนตัวพิงโซฟาอย่างเกียจคร้าน ท่าทางเหนื่อยล้ามาก

“ฉันได้ดูกล้องวงจรปิดของวันนี้แล้ว” เขาหรี่ตาลงเล็กน้อยแล้วพูดขึ้น

แล้วยังไงล่ะ? ไม่ว่ายังไงเขาก็จะต้องหาข้อแก้ต่างมาให้ลั่วอวี่เฉิงแน่นอน

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดอย่างรวดเร็ว

โทรศัพท์ของเจี่ยนจือสั่น เธอจึงหยิบขึ้นมาดู แล้วพบว่าเวินถิงเยี่ยนโอนเงินมาให้เธอห้าล้าน

“เฉิงเฉิงบุ่มบ่ามเกินไปจริง ๆ เพราะเธอไม่ได้รับความเป็นธรรม อีกทั้งยังต้องมีคดีติดตัว ดังนั้นจึงรีบร้อนไปหน่อย แต่เธอที่เป็นถึงคุณนายเวินกลับยังไล่ต้อนจนอีกฝ่ายจนมุม”