บทที่ 161

เจี่ยงซื่อฝาน

เจี่ยนจือตกใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าเขาจะมา “นายรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่？”

เจี่ยงซื่อฝานยิ้มบาง ๆ

เจี่ยนจือเข้าใจได้ในทันที อาจารย์จ้าวคงบอกเรื่องนี้กับเจี่ยงซื่อฝานสินะ

“เป็นตัวแทนของคณะเรามาเยี่ยมพี่ไง” เจี่ยงซื่อฝานพูดด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ “ผมรับภารกิจใหญ่มาเลยนะ”

เจี่ยนจือหัวเราะเบา ๆ จริง ๆ แล้วคนในคณะเธอยังรู้จักรู้จักไม่ครบด้วยซ้ำ แต่เพื่อนร่วมสถาบันที่เธอเคยมีปฏิสัมพันธ์ด้วยต่างก็มีน้ำใจกับเธอ

“แล้วพี่ไปล้มจนหัวกระแทกได้ยังไง？”เจี่ยงซื่อฝานมองศีรษะที่ถูกพันด้วยผ้าพันแผลที่ของเธอ

“เฮ้อ…พื้นห้องน้ำมันลื่น เหม่อไปนิดเดียวก็ล้มแล้ว” เจี่ยนจือไม่อยากพูดถึงมากเพราะเรื่องในครอบครัวเธอไม่ใช่เรื่องน่ายินดีเท่าไหร่

เจี่ยงซื่อฝานซื้อผลไม้มาเป็นของเยี่ยม เป็นผลหยางเหมยต้นฤดูร้อน สีสดน่าทาน…