บทที่ 163

เวินถิงเยี่ยนนิ่งงันไป ดวงตาเบิกโพลงจ้องเธอราวกับไม่อยากเชื่อ

เจียงจื่อมองเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“เธอ…” เวินถิงเยี่ยนอึ้งอยู่นานกว่าจะตั้งสติได้ “เธอรู้เรื่องนี้…”

“เวินถิงเยี่ยน” เธอมองตรงไปข้างหน้า “บนโลกนี้ไม่ได้มีแค่นายที่ฉลาดอยู่คนเดียว คนบางคนไม่พูดไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้”

“เจี่ยนจือ เรื่องนั้นฉัน…” เขานั่งลงตรงหน้าเธอ ท่าทีลังเลเหมือนกำลังหาคำอธิบาย แต่สุดท้ายก็เงียบงัน

เจี่ยนจือเฝ้ารอคำอธิบายของเขา แต่สุดท้ายก็รู้ดีว่าเธอคงไม่มีวันได้ฟัง

เขาไม่ใช่คนที่จะพูดโกหกกับเธอ จะเรียกว่าเป็นข้อดีหรือข้อเสียก็ไม่รู้ แต่ก็เพราะแบบนี้แหละ ในเวลาแบบนี้เขาถึงหาเหตุผลมาอธิบายอะไรไม่ได้เลย

“เวินถิงเยี่ยน” เธอไม่คิดจะรอให้เขาสรรหาอะไรมาอธิบายแล้ว ยังไงเขาก็คงคิดไม่ออก “ฉันมีทางเลือกให้แค่ทางเดียว…