บทที่ 165

“มา！” เวินถิงเยี่ยนยกแก้วขึ้น ยิ้มบาง ๆ ก่อนชนแก้วกับอีกสามคนอย่างแรง “ แด่ความสัมพันธ์ของพวกเรา！ พวกนายจะเป็นพี่น้องของฉันตลอดไป！”

เข้าวันที่สี่แล้วที่เจี่ยนจือพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล

วันที่สี่ แผลของเธอดีขึ้นมาก คุณหมอจึงถอดไหมออก แล้วอนุญาตให้เธอออกจากโรงพยาบาล

วันเดียวกันนั้น คุณย่าโทรมาบอกข่าวดี：มีพัสดุไปส่งที่บ้าน ดูจากหน้าซองน่าจะเป็นพาสปอร์ต

เจี่ยนจือชื่นมื่นทันที “ค่ะ คุณย่า รอหนูนะ วันนี้หนูจะกลับบ้าน”

หลังจากแผลที่หลังศีรษะสมาน การเคลื่อนไหวของเธอก็แทบไม่มีปัญหาแล้ว แต่ป้าเฉินยังต้องนอนพักรักษาตัวอีกสองสามวัน ยังไงวันนี้เธอก็จะกลับไปที่บ้านคุณย่าอยู่แล้ว เลยบอกให้ป้าเฉินนอนพักรักษาตัว ไม่ต้องเป็นห่วงเธอ

เธอจัดการเรื่องออกจากโรงพยาบาลด้วยตัวเอง…