บทที่ 184

ตอนที่เวินถิงเยี่ยนมาถึงบ้านคุณย่า เขาก็เห็นเพียงคนขับรถที่นั่งอยู่ ในบ้านไม่มีคนอยู่เลย

“คนอื่นล่ะ?” เวินถิงเยี่ยนขมวดคิ้วขึ้น

คนขับรถรีบยืนตัวตรง จากนั้นก็พูดว่า “คุณผู้หญิงบอกว่าจะพาคุณย่าออกไปกินข้าว”

เวินถิงเยี่ยน “...”

เวินถิงเยี่ยนกำลังคิดว่าเขาควรจะเปลี่ยนคนขับรถใหม่หรือเปล่า!

“ฉันรู้ว่าพวกเธอออกไปกินข้าว! เรื่องนี้นายรายงานฉันแล้วไม่ใช่หรือไง?”

คนขับรถมองหน้าเขาแล้วกะพริบตาปริบ ๆ เหมือนสายตากำลังบอกว่า ‘ใช่ไง ถ้าอย่างนั้นทำไมถึงถามผมอีกล่ะ’

เวินถิงเยี่ยน “...”

“พวกเขายังไม่กลับมาเหรอ?” เวินถิงเยี่ยนถาม

คนขับรถมึนงงมากกว่าเดิม จากนั้นก็ลูบหัวตัวเอง ‘ไม่เห็นหรอว่าพวกเขายังไม่กลับมา? ทำไมเจ้านายถึงโง่แบบนี้?’

เวินถิงเยี่ยนเข้าใจสายตาของคนขับรถทันที ในตอนนั้นเขาถึงกับจุกจนพูดไม่ออก