บทที่ 185

“อ่า คุณย่าถูกพ่อแม่รบกวนจนรู้สึกรำคาญ ดังนั้นจึงอยากไปซ่อนตัวสักพัก ไม่อยากพบเจอคนอื่น หลังจากกินข้าวเสร็จฉันก็เลยซื้อตั๋วรถเพื่อให้คุณย่าไปเยี่ยมเพื่อนสนิทที่อยู่เมืองใกล้ ๆ คุณย่าจะได้ไปพักผ่อนด้วย”

“แบบนั้นก็ดี” เวินถิงเยี่ยนพยักหน้า “แต่ถ้าแบบนั้นคุณย่าก็จะไม่ได้ไปเที่ยวกับพวกเราน่ะสิ คุณย่าจะกลับมาเมื่อไหร่? หรือพวกเรารอคุณย่าก่อนดี?”

คาดไม่ถึงว่าเขายังจะจำเรื่องเที่ยวได้อยู่?

เธอคิดว่าเขาลืมไปแล้วด้วยซ้ำ!

“ค่อยว่ากันก็แล้วกัน” เธอพูดอย่างไม่ใส่ใจ

มีอะไรที่ต้องรอกัน? เธอจะออกเดินทางจริง ๆ แต่มันก็ไม่ได้เกี่ยวกับเขาสักหน่อย เธอจะเดินทางคนเดียวต่างหาก

หลังจากนั้นเวินถิงเยี่ยนก็มองเธอจัดเสื้อผ้าอยู่ตลอด

“ทำไมวันนี้ถึงเก็บเสื้อผ้าเยอะขนาดนี้ล่ะ?” เวินถิงเยี่ยนรู้สึกประหลาดใจ