บทที่ 112

ซานซานยังคงค้างคาใจกับเรื่องที่เธอถูกรังแกโดยคนแปลกหน้า

พูดตลอดทางว่า ครั้งต่อไปที่เจอคุณเย่ เอาเครื่องมือตบหัวมา สองสามอัน

ถ้าคุณเย่กล้าทําร้ายพวกเขา เธอจะตบหัวเขาโดยตรง

ซานซานพูดสิ่งเหล่านี้ กัดฟันและมือที่จับพวงมาลัยก็แรงมาก

ซูหว่านกลัวว่าเธอจะดึงพวงมาลัยออกและพยักหน้าและบอกให้เธอขับรถเพื่อความปลอดภัย

ทั้งสองบ่นมาที่ซูเปอร์มาร์เก็ต หลังจากซื้ออาหารกองหนึ่งแล้ว ก็ขับรถกลับบ้าน

เมื่อพวกเขากลับบ้านและเข้าไปในห้องครัว วางแผนทําอาหารเย็น เจียงยวู่ก็มาพอดี

เมื่อเขาทักทายกับซูหว่าน เขาก็ดึงแขนเสื้อขึ้นและรับมีดทําครัวในมือของซานซาน

"พวกคุณสองคนออกไปดูทีวีสักพักเถอะ ที่นี่จะเป็นของผมแล้ว"

ความใกล้ชิดของเจียงยวู่ทำให้ซานซานอดไม่ได้ที่จะยกมุมปากหวาน

"อาหารที่คุณทําอร่อยกว่าที่เราทําจริง ๆ อาหารมื้อใหญ่ในคืนนี้จะมอบให้คุณแล้วค่ะ"

ซานซานตบไหล่ของเขาแล้วพาซูหว่านไปดูทีวีในห้องนั่งเล่น

ทันทีที่ทีวีเปิดก็ออกอากาศข่าวการแต่งงานทางธุรกิจระหว่างกลุ่มบริษัทจี้และหนิงซื่อกรุ๊ปซ้ำแล้วซ้ำอีก

เมื่อซานซานเห็นจี้ซือหานจับผู้หญิงคนหนึ่งที่ดูเหมือนซูหว่าน เธอก็เบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ

"หว่านหว่าน ผู้หญิงคนนั้น..."

เธอเหมือนเข้าใจอะไรบางอย่างอย่างกะทันหันและปิดปากอย่างกะทันหัน

ไม่น่าแปลกใจที่จี้ซือหานจะบังคับให้ซูหว่านเซ็นข้อตกลงแบบนั้น แต่เดิมซูหว่านเป็นตัวแทน

ดูเหมือนว่าหว่านหว่านของเธอไม่เพียงแต่ถูกจี้ซือหานทอดทิ้งเท่านั้น แต่ยังถูกใช้ประโยชน์อีกด้วย

ห้าปีนะ ทุ่มเทไปห้าปี ไม่คิดว่าแลกกับผลลัพธ์แบบนี้จริง ๆ

เธอเงยหน้ามองซูหว่าน เห็นเธอดูสงบนิ่งไม่ประหลาดใจแม้แต่น้อย ดูเหมือนจะรู้ทั่วไปมานานแล้ว ใต้หัวใจยิ่งเศร้า