บทที่ 38

เธอแน่นใจว่าหลังจากหลินเจ๋อเฉินได้รับสัญญาแล้ว จะไม่ปล่อยเธอไป

แต่นั่นอยู่ภายใต้สมมติฐานของตื่นยานอนหลับหมด

ทั้งหมดนี้โทษผู้ชายในห้องน้ำ!!!

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาปลอมตัวเป็นหลินเจ๋อเฉิน มากวนประสาทก่อน เขาก็จะไม่เครียดจนมือสั่น ถูกหลินเจ๋อเฉินเห็นเบาะแส

สถานการณ์ตอนนี้ เธอจะทํายังไงดี ต้องถูกหลินเจ๋อเฉินนอนจริง ๆ เหรอ?

เมื่อเธอกังวลมากจนเหงื่อออกมาก เสียงโทรศัพท์สั่นก็ขัดจังหวะมือที่ทำลังคลำของหลินเจ๋อเฉิน

"ประธานหลิน โทรศัพท์ของคุณมาแล้ว คุณรับสายก่อนนะ"

ซูหว่านถือโอกาสนี้ผลักหลินเจ๋อเฉินออกไปอย่างรวดเร็วและลุกขึ้นจากเขา

หลินเจ๋อเฉินรู้สึกว่าคืนนี้เธอวิ่งไม่ได้ เลยไม่สนใจเธอแล้ว

เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาดู เมื่อเห็นหมายเลขที่แสดงอยู่ด้านบน ก็รีบรับสาย

หลังจากซูหว่านได้ยินเพียงว่าเขาต่อสาย น้ำเสียงของเขาก็กลายเป็นความเคารพอย่างมาก ประพฤติตัวเชื่อฟังมากเกินไป

ก็เดาว่าคนที่โทรมา เป็นคนใหญ่คนโตที่แม้แต่หลินเจ๋อเฉินยังไม่สามารถยั่วยุได้ ก็ไม่รู้ว่าเป็นใคร

แต่เธอก็ขี้เกียจเกินไปที่จะสนใจว่าใครโทรมา สิ่งที่เธอคิดตอนนี้คือ จะแก้ปัญหาที่ยากในตอนนี้ได้อย่างไร

หลินเจ๋อเฉินรับโทรศัพท์ไปพลางหยิบสัญญาขึ้นมาดู "มีปัญหาหรือ ทําไมผมไม่พบล่ะ?"

ซูหว่านไม่ได้ยินเสียงของอีกฝ่าย ได้ยินแต่หลินเจ๋อเฉินพูดต่อว่า "ตอนนี้เหรอ?"

พอหยุดไปครู่หนึ่ง เขาก็พูดว่า "โอเค ผมจะไปทันทีครับ"

ได้ยินว่าเขากําลังจะจากไป ซูหว่านยิ่งกังวลมากขึ้น ถ้าคืนนี้ไม่ได้แก้ไขหลินเจ๋อเฉิน พรุ่งนี้เมื่อการประมูลเริ่มขึ้น เธอก็จะตายแล้ว

เธออยากหยุดหลินเจ๋อเฉิน แต่เขาหยิบสัญญาขึ้นมา กอดเอวเธอและจูบหน้าเธอ

"ที่รัก ทันใดนั้นผมมีเรื่องด่วนที่ต้องจัดการ คุณอยู่ที่นี่รอผมอย่างเชื่อฟังนะ"

เมื่อเห็นเขาจะกลับมา ซูหว่านก็ไม่หยุดอีกแล้ว

หลินเจ๋อเฉินไม่ได้นอนถึงเธอ จะกลับมาอีกแน่นอน งั้นเธอรอก็ไม่เป็นไร