บทที่ 98

"คุณ..."

หนิงหว่านโกรธจนหน้าอกขึ้น ๆ ลง ๆ แทบจะรีบวิ่งเข้าไปไม่ได้

จี้เหลียงชวนที่เพิ่งออกมาจากห้องปฏิบัติการ เห็นหนิงหว่านโต้เถียงกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย จึงรีบเดินไป

"เกิดอะไรขึ้น"

เห็นคือจี้เหลียงชวน สีหน้าของหนิงหว่านผ่อนคลายลงเล็กน้อย

เธอระงับอารมณ์และชี้ไปที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและพูดกับจี้เหลียงชวนว่า "พี่เหลียงชวน ฉันอยากหาซือหาน แต่เขาไม่ยอมให้ฉันเข้าไปค่ะ "

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเห็นเธอรู้จักจี้เหลียงชวน นี่ถึงเชื่อสิ่งที่เธอเพิ่งพูด

ผู้หญิงคนนี้ เป็นคู่หมั้นของประธานจี้จริง ๆ เหรอ?

แล้วเขาเพิ่งรุกรานนายหญิงของตระกูลจี้ไม่ใช่หรือ?

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมองไปที่จี้เหลียงชวน เห็นเขากําลังมองตัวเอง คิดในใจว่าตายแล้ว งานที่มีรายได้สูงไม่สามารถรักษาไว้ได้แล้ว

ใครจะไปรู้ว่าจี้เหลียงชวนเงยมือขึ้นและตบไหล่เขา "เสี่ยวเทียน คุณทําได้ดีมาก ปลายปีเพิ่มโบนัสให้คุณนะครับ!"

เสี่ยวเทียน...

ความสุขมาถึงอย่างกะทันหันเกินไป!

"พี่เหลียงชวน คุณทำยังไง..."

คำพูดของหนิงหว่านยังพูดไม่จบก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงเย็นชาของจี้เหลียงชวน

"เขาไม่ให้เข้า เพราะฟังคําสั่งของพี่ผม"

"คุณไม่เพียงแต่ไม่เห็นใจพนักงานของผมเท่านั้น ยังตะโกนใส่เขาอีกด้วย มันไร้มารยาทเกินไป"

อย่าคิดว่าเขาไม่เห็นเธอด้านปากร้าย

น่าจะบอกว่าเขารู้ตั้งแต่เด็กแล้วว่าหนิงหว่านเป็นคนยังไง

ตาหงายท้องฟ้า ดูถูกพนักงานระดับล่าง แต่มักจะแสร้งทำเป็นอ่อนโยนและใจกว้างอยู่เสมอ