บทที่ 1

งานเลี้ยงประจำปีของบริษัทในเดือนตุลาคมของทุกปี พัทยาคือสถานที่จัดเลี้ยงไม่ไกลจากโรงงาน ใช้เวลาเดินทางเพียงไม่กี่นาที นี่เป็นงานเลี้ยงครั้งแรกของหญิงสาวเพราะเธอเพิ่งได้เข้าทำงานที่นี่ในปีแรก

ม่านฟ้า หรือหมิง ในวัยยี่สิบห้าปี เธอทำงานโรงงานแห่งหนึ่งในอำเภอปลวกแดง จังหวัดระยอง ในตำแหน่งล่างสุดขององค์กร คือพนักงานฝ่ายผลิต แต่เธอก็ชอบงานและบริษัทแห่งนี้

เพราะสวัสดิการหลายอย่างที่บางบริษัทไม่มีให้ อย่างเช่นชุดพนักงานฟรีปีละสามชุด อาหารฟรี เครื่องดื่มชากาแฟฟรี ทั้งยังมีรถรับส่งแทบจะถึงหน้าหอพัก

จะมีอะไรฟรี ๆ แบบนี้ได้อีก และอีกหนึ่งเหตุผลที่เธอชอบที่นี่เพราะเพื่อนร่วมงานในไลน์การผลิตที่เธอทำงาน เธอทำหน้าที่ในไลน์การผลิตเอ พนักงานทุกคนที่นี่เป็นผู้หญิงแทบทั้งหมด

พนักงานที่โรงงานแห่งนี้มีประมาณสามร้อยคน จึงเลือกจัดงานในสถานที่ท่องเที่ยวที่ไม่ห่างจากโรงงานอย่างพัทยา

ใกล้ถึงวันซึ่งบริษัทจะจัดให้มีงานเลี้ยงที่รีสอร์ตแห่งหนึ่งในพัทยา เป็นกิจกรรมที่ม่านฟ้าตื่นเต้นมาก เพราะเป็นครั้งแรกที่เธอจะได้พักรีสอร์ต จากรูปที่หัวหน้าส่งมาให้ดูทางไลน์กลุ่ม ทุกคนต่างดีใจกันมาก

นอกจากจะได้พักรีสอร์ตแล้ว ยังมีของรางวัลที่บริษัทจับสลากแจกมากมาย และที่สำคัญมีการแสดงแบบกลุ่มที่จะขึ้นโชว์บนเวทีด้วย ในแต่ละกลุ่มจึงต่างตื่นเต้นกันมาก

“วันนี้เราจะเต้น 2002 ราตรี” พี่ไก่ หัวหน้าไลน์การผลิตเอบอกเธอ

“พี่คะ อะไรคือ 2002 ราตรีคะ” ม่านฟ้ายกมือขึ้นถาม เมื่อไม่เข้าใจสิ่งที่บอกกล่าวของผู้หญิงร่างท้วมอายุประมาณสี่สิบปีซึ่งเป็นหัวหน้าไลน์การผลิต

“เออ ลืมไปว่าไอ้หมิงไม่น่าจะเกิดทัน” เสียงพี่คนอื่น ๆ หัวเราะชอบใจ เพราะม่านฟ้าเป็นพนักงานใหม่ที่เพิ่งเข้ามาทำงานกับโรงงานแห่งนี้และอายุยังน้อย คงไม่ทันยุคเฟื่องฟูของเพลงนี้

“เนี่ย ๆ” พี่ไก่ใจดีเปิดยูทูบให้เธอดูว่า 2002 ราตรี คืออะไร พนักงานหญิงอายุน้อยสุดพยักหน้า เธอเคยได้ยินเพลงของศิลปินกลุ่มนี้ผ่านหูมาบ้างแล้ว แต่ไม่รู้ว่าชื่อ 2002 ราตรี

“เต้นผีเสื้อราตรีน่ะ” เสียงของพี่อุ๊พนักงานที่นั่งข้าง ๆ ม่านฟ้าบอก

“ใช่ ๆ เพลงนั้นแหละ” เสียงพี่ตา พนักงานรุ่นใหญ่อีกคนสนับสนุน ม่านฟ้ารีบเปิดยูทูบดูเพลงที่พวกพี่ ๆ แนะนำ

“วันนี้ต้องแต่งตัวจัดเต็ม” เพราะเงินรางวัลของผู้ชนะการประกวดสูงถึงสองหมื่นบาท แน่นอนว่าพนักงานหลายกลุ่มต่างหมายปองรางวัลนั้น ไม่เว้นแม้แต่สายการผลิตเออย่างพวกเธอ

“นี่เธอรู้ไหม ท่านประธานคนใหม่จะมางานนี้ด้วยนะ” คำพูดของพี่ไก่ทำให้คนฟังทั้งห้าคนเบิกตากว้าง

“คนในรูปอะนะ” เสียงพี่อุ๊ถามอย่างตื่นเต้น