4 อลิซแค่จะชงเหล้า

อลิซก้าวเข้ามาช้าๆ

ในชุดเกาะอกรัดรูปสีแดงเข้มที่ตัดกับผิวขาวนวล และผมลอนหลวมปล่อยเคลียไหล่ เธอดูทั้งน่ามองและมีเสน่ห์ในตัวเอง

ท่ามกลางแสงไฟสีสีนวล เธอโดดเด่นราวกับหญิงสาวที่ก้าวออกมาจากภาพวาด

แต่คนที่สายตาคมกริบของเขาจับจ้องอยู่กลับไม่มีท่าทีสนใจนัก

ภูวินทร์ชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที

ปลายนิ้วที่เคาะแก้วเบาๆชะงักลง

“สวัสดีค่ะ”

อลิซเอ่ยเบาๆ ก่อนนั่งลงข้างพราวฟ้าอย่างสงบ ไม่แสดงความประหม่าแม้แต่น้อย

ชายอีกสองคนในกลุ่มยิ้มอย่างพอใจ

มีพูดแซวหยอกเบาๆแต่ไม่ล่วงเกิน

มีเพียงภูวินทร์ที่ยังไม่พูดอะไร เพียงแต่มองหญิงสาวตรงหน้าอย่างสำรวจ

”เด็กใหม่เหรอ“

เขาถามเสียงทุ้ม

พราวฟ้าพยักหน้า

”ใช่ค่ะ พี่จ๋าส่งมา และกำชับให้ดูแลเพื่อนคุณศิวาเป็นพิเศษ พอดีเอมมี่กับปีใหม่ติดลูกค้าอีกห้อง “

พราวฟ้าอธิบายให้ลูกค้าฟังอย่างเจื้อยแจ้ว

เขาเหลือบมองหญิงสาวตรงหน้าอีกครั้ง

ก่อนจะวางแก้วลง แล้วเอนตัวพิงพนักโซฟา

”มาชงเหล้าสิ“

คำพูดฟังเหมือนจะพูดกับพราวฟ้า แต่สายตากลับจับอยู่ที่อลิซเต็มๆ พร้อมเหลือบตามองแก้วเปล่า ที่เหล้าพึ่งหมดไปหมาดๆ

จากการกระดกจนหมดแก้วของเขาเมื่อครู่

เธอไม่ตอบโต้อะไร เพียงแค่ยิ้มบางๆ แล้วสบตาเขาอย่างไม่หลบเลี่ยง ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบแก้วช้าๆ

แต่มือหนากลับคว้าจับไว้ได้ทัน ตอนนี้ภูวินทร์กำลังจับมืออลิซเต็มๆ สองคนจึงเผลอสบตากันโดยไม่ได้ตั้งใจ ในห้องvip2เงียบไปชั่วขณะ ราเมศ วาคิมและพราวฟ้ามองสองคนสลับไปมา จนอลิซได้สติรีบชักมือออก มือหนาที่กุมมือเล็กของเธออุ่นมาก

“ขอโทษค่ะ อลิซแค่จะชงเหล้าให้”

อลิซรีบขอโทษตะกุกตะกัก แววตาเฉียบคมของเขานั้นทำเธอไหววูบ มันทั้งน่ากลัวและน่าดึงดูดในเวลาเดียวกัน

”มานั่งนี่สิ นั่งตรงนั้นชงถนัดรึไง”