ตอนที่ 9
9 อามีสิทธิ์ปฏิเสธด้วยเหรอ
September 18, 2026
“แม่ไม่เป็นไร”
พอเงียบไปซักพักพิมพาก็พูดเสียงเบา แต่ก็นิ่งจนอลิซจับสังเกตได้
“เฮ้อ”
อลิซถอนหายใจเบา แม่ก็เป็นซะแบบนี้ ชอบโทษตัวเองว่าที่พี่โกรธ เพราะตัวเองทิ้งพี่ไว้กับพ่อ
“กินส้มหน่อยนะคะ หนูปอกให้”
แม่รับส้มไปกินเงียบๆ และไม่พูดอะไรอีก
“อ้าว อลิซมานานแล้วเหรอ”
ป้าพรเปิดประตูห้องน้ำออกมาพอดี
“ค่ะป้า แค่แวะมาดูแม่ว่าจะกลับแล้วค่ะ เดี๋ยวต้องไปทำงานต่อ”
ป้าพรจับไหล่เล็กเบาๆเพื่อปลอบใจ
“อย่าหักโหมนักนะ เดี๋ยวจะไม่สบายใจเอา”
อลิซพยักหน้ารับ แต่จะไม่หักโหมได้ไง ไหนจะค้างค่าเทอมเพื่อน ไหนจะต้องหาเงินมาจ่ายค่ารักษาแม่ เงินเป็นล้านจะไปหามาจากไหนยังคิดไม่ออกเลย
“งั้นหนูไปนะคะป้าพร หนูไปแล้วนะคะแม่”
•ภูวินทร์
“น้าเล็ก!!!สวัสดีค่ะ”
หลังเลิกงานพอกลับมาถึงบ้าน ก็ได้ยินเสียงเจื้อยแจ้วคุ้นหูดังขึ้นจากห้องรับแขก
ภูวินทร์หยุดเดินแล้วหันกลับมาช้าๆ ใบหน้าเขายังเรียบนิ่งเป็นปกติ ก่อนเอ่ยถามหลานสาวอย่างใจเย็น
”มีอะไร “
”นี่ค่ะ เอกสารขอฝึกงานของทิมกับเพื่อน“
ทับทิมยิ้มกว้างพร้อมส่งเรซูเม่ให้อาเล็ก น้องชายผู้เป็นพ่อ ภูวินทร์รับมาอย่างไม่ได้สนใจนัก เพราะที่รับเพื่อนทับทิมด้วย
เพราะจำใจ
”เอ้า!!น้าเล็กจะไม่ดูประวัติเพื่อนทิมซักหน่อยเหรอ เพื่อนทิมเรียนเก่งมากนะ“
ภูวินทร์ถอนหายใจแผ่วเบา หลานเขาตื้อสุดๆ
”จะดูทำไม ในเมื่อต่อให้เรียนเก่งหรือไม่เก่ง อามีสิทธิ์ปฏิเสธด้วยเหรอ “
ทับทิมยิ้มแห้งๆ เมื่อสิ่งที่อาพูดคือเรื่องจริง
“แหม อาเล็กอ่า ก็เพื่อนทิมคนนี้ทั้งเรียนเก่งทั้งนิสัยดี และที่สำคัญสวยมากๆด้วย”
ภูวินทร์ได้แต่ส่ายหัว
”พอเลย ปล่อยได้แล้ว ไว้ว่างเดี๋ยวจะดู ”
พอทับทิมยอมปล่อย เขาก็เดินขึ้นห้องไป
พรึบ!!!
เขาโยนเรซูเม่ที่ทับทิมยื่นให้ใว้บนโต๊ะทำงานอย่างไม่สนใจ และเดินเข้าห้องน้ำนอนแช่น้ำอุ่นเพื่อผ่อนคลายอยู่ครึ่งชั่วโมง