ตอนที่ 127 ให้ฉันมอบทั้งใจและกายให้

“อื้ม…แต่ เมื่อเทียบกับข่าวลือนี้แล้ว ฉันคิดว่าอีกข่าวลือหนึ่งจะน่าเชื่อถือมากกว่า เพราะแม่เธอเป็นคนที่ทั้งฉลาดและเก่งมาก อีกทั้งยังมีฝีมือดี เธอไม่ทำให้ตนเองเจอเรื่องแบบนั้นแน่”

“มีอีกข่าวลือหนึ่งเหรอ”

“ใช่ อีกข่าวลือหนึ่งก็คือ…ตอนนี้เธอกำลังมีความรักกับผู้ชายลึกลับคนหนึ่ง แต่ฐานะทางครอบครัวของผู้ชายคนนั้นไม่ธรรมดา ต่อมาผู้ชายปฏิเสธแม่ของเธอเพราะวงศ์ตระกูลของเขา ไม่สามารถที่จะแต่งงานกับแม่ของเธอ ส่วนแม่ของเธอเองก็ทำใจไม่ได้ที่จะทำแท้ง จึงเลือกตระกูลซือถู ให้ซือถูไห่มาเป็นลูกเขยแต่งเข้า”

มู่ซย่ารู้สึกสับสนมากกว่าเดิม

เธอเอ่ยปากพูด “ด้วยความสามารถของแม่ฉัน ตอนนั้นตระกูลมู่จึงเป็นใหญ่ไม่มีใครมาเทียบได้ แถมยังสามารถอยู่เคียงคู่กับสี่ตระกูลใหญ่ของจิงตู กลายเป็นห้าตระกูลใหญ่ด้วยซ้ำ ผู้ชายแบบไหนกันถึงได้ดูถูกคนอย่างแม่ฉัน”

“อันนี้ฉันก็ไม่รู้แล้ว” เยี่ยซือเจวี๋ยหยุดไปสักพักแล้วพูดว่า “แต่เพราะเรื่องนี้ฉันรู้มาจากทางแม่ของฉัน แม่ฉันกับแม่เธอ จริงๆ เคยเป็นเพื่อนสนิทกันอยู่ช่วงเวลาหนึ่ง คำพูดที่มาจากแม่ของฉัน ฉันกลับรู้สึกว่ามันน่าเชื่อถือมากกว่า ถึงแม้ว่ามันจะเหลวไหลมากก็ตาม”

มู่ซย่าเงยหน้าขึ้นมา “ฉันอยากเจอแม่นาย”

คำพูดของมู่ซย่าทำให้ใจของเยี่ยซือเจวี๋ยเต้นเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว

เรื่องการพาผู้หญิงไปหาพ่อแม่ เขาคิดมาตลอดว่าเป็นเรื่องที่ยุ่งยากแล้วก็น่าเบื่อมาก แต่ตอนนี้ เขารู้ว่ามู่ซย่าไม่ได้ไปเจอแม่ของเขาด้วยสาเหตุนั้น แต่ในใจก็ยังแอบรู้สึกดีใจเล็กน้อย

นี่เขา…เป็นอะไรกันนะ

มู่ซย่าเห็นเยี่ยซือเจวี๋ยไม่พูดอะไร ลังเลไปสักพักแล้วจึงถามว่า “ไม่สะดวกหรือเปล่า ถ้าไม่สะดวก ฉันหาโอกาสไปเจอท่านเอง…”

เยี่ยซือเจวี๋ยรู้สึกตัวกลับมา ส่ายหัวแล้วพูดว่า “ไม่ใช่ไม่สะดวก เพียงแต่…จะต้องหาเหตุผลสักข้อหนึ่ง”

“เหตุผล?”

“อื้ม” เยี่ยซือเจวี๋ยพูด “คนอย่างแม่ฉัน มีข้อเสียของคนรวยทุกอย่างที่เธอสามารถจะคิดได้ ปกติท่านจะไม่เจอคนแปลกหน้า ที่สำคัญ ตระกูลซือในตอนนี้ไม่ใช่ตระกูลมู่ในเมื่อก่อนแล้ว ท่านไม่อยากเจอคนฐานะแบบนี้อย่างตระกูลซือหรอก แต่…ก็ไม่ใช่ว่าหาเหตุผลไม่ได้”