ตอนที่ 128 เจอพ่อแม่

“ถึงเวลาแล้ว พวกเธอต้องกลับไปที่โรงแรมแล้ว” หลัวอี้พูด จากนั้นอดไม่ได้ที่จะถามด้วยความสงสัย “พวกเธอสองคนทำแบบนี้ แสดงให้ใครดูกันแน่”

มู่ซย่าก้มหน้าลง พูดอย่างเรียบๆ “พ่อของฉัน หรือพูดได้ว่า…พ่อในนามของฉัน”

หลัวอี้ยักไหล่ พูดว่า “โอเค ไม่ว่าจะเป็นใคร ไปเถอะ เมื่อกี้ฉันให้คนดูให้พวกเธอแล้ว ตอนนี้ที่โรงแรมไม่มีใครเฝ้าอยู่ ฉันจะแฮกเข้ากล้องวงจรปิด จะไม่มีใครรู้ว่าพวกเธอเคยออกมาในเวลานี้”

“ขอบคุณนะ” มู่ซย่าพูดขอบคุณอย่างจริงใจ

หลัวอี้ดันแว่นอย่างรู้สึกเขินอาย พูดว่า “คนกันเอง ไม่ต้องพูดเกรงใจกันหรอก ไปเถอะ”

หลังจากที่เกิดเรื่องฝังเข็ม ความคิดที่หลัวอี้มีต่อมู่ซย่าก็เปลี่ยนไปอย่างมาก เขาคิดว่ามู่ซย่าเป็นคนกันเองแล้ว

มู่ซย่าตอบว่า “อื้ม” จากนั้นก็ก้าวเดินออกไป

ตอนที่เดินผ่านเยี่ยซือเจวี๋ย ก็ได้ยินเยี่ยซือเจวี๋ยพูดอีกว่า “เรื่องนี้ เธอลองคิดพิจารณาดีๆ”

มู่ซย่าหยุดชะงักไป จากนั้นจึงก้าวเท้าเดินออกไปต่อ

หลัวอี้ถามอย่างสงสัย “เรื่องอะไรต้องคิดพิจารณาดีๆ เหรอ”

เยี่ยซือเจวี๋ยมองแผ่นหลังของมู่ซย่า ไม่ได้ตอบ แต่อยู่ๆ ก็ยิ้มออกมา จากนั้นจึงก้าวเดินออกไป

หลัวอี้บ่นพึมพำ “ไม่บอกก็แล้วไป ยิ้มอย่างกับสุนัขจิ้งจอก ต้องเป็นเรื่องที่ไม่ดีแน่!”

ไม่นาน มู่ซย่ากับเยี่ยซือเจวี๋ยก็กลับมาถึงห้องของโรงแรม ระหว่างนั้นไม่มีใครสังเกตเห็นเลย

ในขณะที่ประตูห้องของห้องสูทปิดลง มู่ซย่าถอนหายใจเฮือกใหญ่ “เฮ้อ…”

พอเธอหันหลังกลับไป ก็เห็นในห้องครัวของห้องสูท ผู้ชายที่รูปร่างสูงโปร่งมีฐานะถกแขนเสื้อขึ้นมา มือที่ถือไอแพดมาโดยตลอด กลับถือกระทะขึ้นมา

มู่ซย่าเดินเข้าไปแล้วถามอย่างสงสัย “ดูไม่ออกเลย ท่านประธานเยี่ยก็ทำกับข้าวเป็นด้วยเหรอ”