ตอนที่ 145 สู้สุดตัว

เขาย่างเท้าเดินไปถามอย่างเย็นชาว่า “เกิดอะไรขึ้น?”

ชายผมบลอนด์สีหน้าขมขื่นและพูดอย่างขาดความมั่นใจ "โปรแกรมไฟร์วอลล์และโปรแกรมขัดขวางที่ผมตั้งใจทำถูกแฮกแล้ว..."

“เข้าประเด็นสิ” ชายผู้นั้นพูดต่อ “ฉันไม่สนใจกระบวนการ แค่อยากรู้ผลลัพธ์”

ชายผมบลอนด์พูดตะกุกตะกักว่า "ผล ผลก็คือ คาดว่าไม่ถึงสองนาที อีกฝ่ายจะตามหาเราเจอ"

สีหน้าของชายผู้นั้นเคร่งขรึมขึ้น

เขารู้ว่าเยี่ยซือเจวี๋ยถูกล้อมรอบด้วยคนมีความสามารถต่างต่างนานา บางกลุ่มก็อยู่ในที่สว่างเปิดเผย บางกลุ่มก็ซุ่มอยู่ในเงามืด แล้วก็มีชายที่ชื่อหลัวอี้ที่เชี่ยวชาญในด้านเครือข่ายเป็นอย่างมาก

ดังนั้นเขาจึงจงใจเลือกซือถูกรุ๊ป ปิดกั้นสัญญาณทั้งหมดเพื่อที่เยี่ยซือเจวี๋ยจะได้ไม่สามารถติดต่อกับหลัวอี้ได้

ในเมื่อถูกตัดขาดจากหลัวอี้แล้ว เหตุการณ์ก็ไม่น่าจะเป็นแบบนี้สิ

สรุปมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่...

จะเป็นไปได้ไหมว่ามีคนรอบตัวเยี่ยซือเจวี๋ยที่เขาไม่รู้จักอีก?

ชายผมบลอนด์ชี้นิ้วมาทางเขาแล้วพูดว่า "ท่านดยุค เราต้องเลือกเดี๋ยวนี้... จุดประสงค์ของอีกฝ่ายชัดเจน ว่าต้องการการควบคุมประตูอัจฉริยะคืน หากเราคืนการควบคุมให้กับพวกเขาไปเดี๋ยวนี้ หน่วยข่าวกรองของฝั่งนั้นจะไม่มีเวลามาตรวจสอบตำแหน่งของเราต่อ แต่ถ้าเราไม่ปล่อยการควบคุม เราก็จะถูกเปิดเผยตำแหน่งต่อเยี่ยซือเจี๋ย หลังจากนี้ไม่ใช่พวกเราที่อยู่ในที่มืดและพวกเขาอยู่ในที่สว่างอีกต่อไป การรับมือกับพวกเขาจะยิ่งยากขึ้นไปอีก…”

ชายผู้นั้นเงียบไป

ถ้าเกิดคืนการควบคุมให้พวกเขา แผนครั้งนี้ก็จะพังทลายไปในพริบตา

จะให้ปล่อยไอ้คนสมควรตายอย่างเยี่ยซือเจวี๋ยนั้นไป? เขาไม่ยอมหรอก!

พูดได้ว่าโอกาสในครั้งนี่ใช้ประโยชน์จากเวลาและสถานที่ที่เหมาะสมและวางกับดักในตอนที่เยี่ยซือเจวี๋ยไม่ทันได้ตั้งตัว ถ้าครั้งต่อไป เยี่ยซือเจวี่ยคงจะไม่ได้ถูกขังในตึกได้อย่างง่ายๆ แบบนี้อีกแน่

ชายผู้นั้นกำมือแน่น เส้นเลือดบนแขนของเขาปรากฎเด่นชัด

ชายผมบลอนด์แตะคอมพิวเตอร์และพูดอย่างกังวล "ท่านดยุค ท่านต้องตัดสินใจโดยเร็ว! ฝ่ายตรงข้ามทำงานเร็วเกินไป เขาเจาะแนวป้องกันได้ไวกว่าที่ผมเขียนขึ้นใหม่มาก ผมจะรับมือไม่ไหวแล้ว ในไม่ช้าเขาคงหาตำแหน่งเราพบ