ตอนที่ 156 ช่างไร้เหตุผล

มู่ซย่าละสายตาแล้วกลับมาที่หน้าแรกของสมุดบันทึกด้วยสงสัย หลังจากเห็นคำบนหน้าแล้วนัยน์ตาของเขาก็หดลงทันใด

นี่คือ...

เห็นเพียงคำที่สวยงามและทรงพลังสองสามคำที่เขียนไว้บนหน้าชื่อ บันทึกของมู่หว่านเย่ว์

นี่คือไดอารี่ของแม่!

มู่ซย่าพลิกดูสองสามหน้าอย่างรวดเร็วและพบว่าไดอารี่นั้นเขียนจนเต็ม

ตอนนั้นเธอยังเด็กและไม่รู้ว่าแม่ของเธอมีนิสัยชอบทำไดอารี่ เซอร์ไพรส์จัง!

ด้วยความประหลาดใจ มู่ซย่าซึ่งโดยปกติไม่แสดงสีหน้า อดไม่ได้ที่จะถือสมุดจดแน่นและร้องไห้ด้วยความปิติยินดี

ไดอารี่เล่มนี้ ไม่เพียงแต่จะไขปริศนาของเธอได้เท่านั้น แต่ยังรวมถึงสมบัติของแม่ด้วย

เธอแอบค้นบ้านของตระกูลซือถูอย่างลับๆ นานมาก แต่ไม่พบสิ่งใดจากแม่ของเธอ เธอไม่คิดว่ามันจะมาอยู่ที่นี่

และตอนที่เธอช่วยชีวิตผู้คน เธอคิดว่าตนจะจะหามันไม่พบ

มู่ซย่าเข้าใจทันทีว่าทำไมเยี่ยซือเจวี๋ยถึงใช้เวลานานมากในการหาเด็กและออกมาก่อนอาคารจะถล่มลงมาหนึ่งวิ

ที่แท้...เขาก็ทำเพื่อเธอ

ฝีเท้าของมู่ซย่าก้าวไปหาเยี่ยซือเจวี๋ยโดยไม่รู้ตัว

...

ด้านของเยี่ยซือเจวี๋ย

เขาเดินไปหาหลัวอี้และถามว่า "ไอ้หมอนั้นถูกช่วยไปได้ยังไง เกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

หลัวอีพูดด้วยใบหน้าดูไม่ดี "มันเป็นการแฮ็ก หลังจากที่ชายคนนั้นถูกนำตัวกลับมา เราก็ขังเขาไว้เพื่อสอบสวนแต่เขาไม่เคยปริปากเลย และเรากังวลว่าเขาจะถูกทรมานจนตาย เราจึงขังเขาไว้ก่อน"

"แล้วไงต่อ?"