ตอนที่ 166 รับซื้อ

สมุดบันทึกวางอยู่เงียบๆ ข้างฟอสซิลอำพันอันล้ำค่า มันดูแปลกๆ มากๆ

แต่เยี่ยซือเจวี๋ยไม่ได้รู้สึกผิดอะไร เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอกพูดว่า "เอาล่ะ ไปกันเถอะ ตอนนี้พวกเราสามารถให้มู่ซย่าหาตำแหน่งของอีกฝ่ายหนึ่งแล้วส่งมาให้พวกเราได้แล้ว"

เขาต้องการดูว่าไอ้คนไหนจะฆ่าเขาถึงแม้จะแลกด้วยชีวิตหลายร้อยคนก็จะฆ่าเขาให้ตาย

“ได้” หลัวอี้พูดขณะที่เดินออกไป “งั้นนายส่งช่องทางติดต่อของเธอให้ฉัน”

เยี่ยซือเจวี๋ยเหลือบมองที่หลัวอี้อย่างเบาๆ และพูดว่า "ฉันติดต่อเธอเองดีกว่า"

ดูหมือนไม่ไว้วางใจหลัวอี้

เครื่องหมายคำถามมากมายลอยอยู่บนหัวของหลัวอี้ มีเพียงเนื้อเพลงจากนักร้องยอดนิยมที่ก้องอยู่ในใจของเขา: "เด็กน้อย คุณมีเครื่องหมายคำถามมากมายใช่ไหม"

……

คฤหาสน์ซือถู

เมื่อเยี่ยซือเจวี๋ยส่งข้อความให้มู่ซย่า มู่ซย่ากำลังติดสินบนหนึ่งคนสนิทของมู่ซินเย่ว์ในคฤหาสน์

คนรับใช้คนนี้มู่ซย่าแอบสังเกตและให้ความสนใจมาเป็นเวลานานแล้ว เธอสืบถามผ่านนักสืบเอกชนว่าคนใช้คนนี้มีลูกที่เป็นโรคโปลิโอที่บ้านซึ่งต้องการค่าใช้จ่ายการรักษาสุขภาพให้แข็งแรงเป็นจำนวนมาก

เพราะมู่ซินเย่ว์รู้เรื่องนี้ มอบเงินจำนวนหนึ่งให้หลิวเยี่ยเป็นครั้งคราวเพื่อขอให้เธอทำสิ่งที่น่าละอาย

และเพื่อลูกหลิวเยี่ย จึงทำเรื่องสกปรกมากมายให้กับมู่ซินเย่ว์

แน่นอนว่าสิ่งที่มู่ซย่าเห็นไม่ใช่จุดอ่อนของหลิวเยี่ย แต่หลิวเยี่ยอาศัยอยู่ที่ตระกูลซือเป็นเวลานานแล้ว เมื่อแม่ของเธอมู่หว่านเย่ว์ยังอยู่นั่น เธอก็ทำงานที่นี่แล้ว

เธอต้องการถามอะไรบางอย่างจากหลิวเยี่ย

อย่างไรก็ตามมู่ซย่าเสนอว่าเธอยินดีที่จะให้เงิน ตราบเท่าที่หลิวเยี่ยยังคงซุ่มโจมตีข้างมู่ซินเย่ว์ ดวงตาของหลิวเยี่ยเต็มไปด้วยความระมัดระวังปฏิเสธด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "คุณหนูใหญ่นี่คุณทำอะไร? เงินเดือนที่ให้อยู่ตอนนี้ก็มากอยู่แล้ว คนใช้อย่างฉันจะกล้ารับเงินเพิ่มได้ยังไง”