ตอนที่ 284 ร้องไห้ทำไม

“ ขอบคุณมาก...... ”เธอพูด น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยแววสะอื้น

“ ร้องไห้ทำไม ” เยี่ยซือเจวี๋ยลุกขึ้นยืนอย่างทำอะไรไม่ถูก ดึงทิชชูออกมาเช็ดน้ำตาให้เธอ

มู่ซย่าส่ายหน้า “ ไม่ได้ร้องไห้ ฉันแค่......ดีใจ ขอบคุณ ”

เยี่ยซือเจวี๋ยถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด พูดว่า “ ถ้ารู้แต่แรกว่าเธอจะร้องไห้ ก็คงไม่ทำอย่างนี้แล้ว ”

ที่เขาอยากจะเห็นก็แค่รอยยิ้มของมู่ซย่าเท่านั้น ไม่ใช่น้ำตาของเธอ

มู่ซย่าได้ยินอย่างนั้น นิ้วมือก็สั่นเบาๆ จากนั้นก็ค่อยๆกำเอาไว้แน่น

เธอรู้สึกว่าจิตใจที่เข้มแข็งมาตลอดเหมือนถูกอะไรบางอย่างที่มีความอ่อนนุ่มยัดเข้ามาจนเต็มพื้นที่

เธออดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ เยี่ยซือเจวี๋ย แม้ว่านายจะมีข้อเสียมากมาย แต่โดยรวมแล้ว ก็เป็นคนดีมากคนหนึ่ง ”

เยี่ยซือเจวี๋ยเลิกคิ้วเล็กน้อย “ นี่เธอกำลังชมฉันหรือด่าฉันกันแน่ ”

“ ก็ชมน่ะสิ ” มู่ซย่าเช็ดน้ำตาบริเวณหางตาตนเอง มองเยี่ยซือเจวี๋ยอย่างจริงจังและพูดว่า “ วันหน้าถ้าใครได้แต่งงานกับนายต้องมีความสุขมากแน่ๆ “

เยี่ยซือเจวี๋ยมองเธอนิ่งนาน “ กำลังพูดถึงตัวเองหรือไง ”

มู่ซย่านิ่งอึ้ง เมื่อครู่เธอลืมไปเสียสนิทเลยว่าเธอได้แต่งงานกับเยี่ยซือเจวี๋ยแล้ว

“ ก็แค่การแต่งงานปลอมๆ ไม่ช้าก็ต้องหย่า ฉันหมายถึงคนที่จะแต่งงานกับนายจริงๆในวันข้างหน้าต่างหาก “ มู่ซย่าพึมพำ

แต่ไม่รู้ว่าทำไมในหัวใจ จึงได้รู้สึกไม่พอใจอย่างบอกไม่ถูก

“ จะไม่หย่าก็ได้ “ จู่ๆเยี่ยซือเจวี๋ยก็พูดขึ้น

มู่ซย่าถามเขาอย่างงุนงงว่า ” ว่าไงนะ ”

“ ไม่มีอะไร ” เยี่ยซือเจวี๋ยกระแอมไอหนึ่งเสียง หันไปถามพนักงานบริการ “ ทำไมในน้ำผลไม้ถึงผสมแอลกอฮอล์เข้าไปด้วย นี่ฉันเริ่มจะพูดจาเรื่อยเปื่อยแล้วนะ ”