ตอนที่ 302 ขึ้นมานอนข้างบน

เธอรู้สึกเซอร์ไพรส์มากที่พบว่าเยี่ยซือเจวี๋ยเข้าใจเรื่องนี้อย่างลึกซึ้งมาก คำพูดที่ใช้ฟังดูรัดกุมและกระชับได้ใจความ และแม่นยำมาก

หลังจากผ่านไปสิบนาที เยี่ยซือเจวี๋ยก็วางสายโทรศัพท์ และมู่ซย่าเองก็ได้ความรู้ใหม่ๆมากมายจากบทสนทนาของเขา

เธออดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้นว่า “เยี่ยซือเจวี๋ย ฉันเพิ่งจะเห็นว่านายก็มีความเชี่ยวชาญด้านธุรกิจไม่น้อยเลยนี่นา”

เยี่ยซือเจวี๋ยนอนอยู่บนพื้น เอ่ยอย่างสบายอกสบายใจว่า “เรื่องอื่นฉันก็เชี่ยวชาญเหมือนกัน”

คำพูดของเขาสองแง่สองง่าม แต่มู่ซย่ากลับฟังไม่ออก พยักหน้าพูดต่อว่า “ก็จริง นายยังเล่นหมากรุก เขียนโปรแกรม......แต่ไม่นับเรื่องฝีมือการทำอาหารนะ”

เยี่ยซือเจวี๋ยแบะปาก รู้สึกไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่

สิ่งที่อยากจะสื่อให้มู่ซย่ารู้แต่เธอกลับไม่เข้าใจ แต่เรื่องที่ไม่อยากให้เธอรู้เธอกลับรู้มากเชียว

เขาพลิกตัว พูดเสียงอู้อี้ว่า “ดึกแล้ว ปิดไฟ นอนเถอะ”

มู่ซย่าฟังออกถึงความไม่พอใจในน้ำเสียงของเยี่ยซือเจวี๋ย เธอปิดไฟด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ แต่ก็ไม่คิดอะไรมาก ในเมื่อนิสัยของเยี่ยซือเจวี๋ยก็เป็นอย่างนี้ตลอดมา เธอชินแล้ว

ดึกมากแล้ว

พอปิดไฟลง ห้องทั้งห้องก็มืดมิดไปหมด มีแสงจันทร์ส่องเข้ามาบ้างเล็กน้อย ทำให้ห้องนอนสว่างขึ้นมาเล็กน้อย

เห็นทีพรุ่งนี้คงจะเป็นวันที่ท้องฟ้าแจ่มใสมากแน่ๆ

มู่ซย่าใช้ความคิด และกำลังจะเข้าสู่ห้วงนิทรา ขณะที่กำลังจะหลับ ก็ได้ยินเสียงผ้าห่มดังขึ้นเพราะการเคลื่อนไหวของเยี่ยซือเจวี๋ย

เธอที่เป็นคนหลับยากอยู่แล้ว พอเยี่ยซือเจวี๋ยพลิกตัวแบบนี้ ยิ่งทำให้ให้เธอนอนไม่หลับ

มู่ซย่าพลิกครั้งหนึ่งอย่างระอาใจ

ผ่านไปไม่นาน ในขณะที่มู่ซย่ากำลังจะหลับอีกครั้ง เยี่ยซือเจวี๋ยก็พลิกตัวอีกแล้ว ......

มู่ซย่าถามอย่างทนต่อไปไม่ได้ว่า “เยี่ยซือเจวี๋ย ทำไมนายยังไม่นอนอีก”

“ที่นอนแข็งเกินไป นอนไม่หลับ......” เสียงของเยี่ยซือเจวี๋ยฟังดูอึดอัด เหมือนจะแฝงไปด้วยความน้อยใจ

ระหว่างที่พูด เขาก็พลิกตัวอีกครั้ง

มู่ซย่าแบะปากลงด้านล่างและพูดว่า “ฉันก็เลยให้นายกลับไปไง แต่นายไม่ยอมฟังเอง......”

“ก็ฉันยังต้องอยู่แสดงเป็นเพื่อนเธอไม่ใช่หรือไง” เยี่ยซือเจวี๋ยพูดแล้ว ก็หยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะถามว่า “ถ้าฉันจะ......”

เยี่ยซือเจวี๋ยยังไม่ทันพูดจบ มู่ซย่าก็โพล่งขึ้นมาว่า “ไม่ได้”