ตอนที่ 311 หน้าเนื้อใจเสือ

มู่ซย่ากัดฟัน วางตะกร้าอาหาร จากนั้นหยิบกระดาษโน้ตและปากกาออกมาจากกระเป๋า ส่งให้โต้วจื่อแล้วพูดว่า “โต้วจื่อ เธอช่วยพี่หน่อยได้ไหม...ขอแค่เธอจัดการได้เรียบร้อย พี่สัญญาว่าจะทำให้เธอไปเรียนอย่างสบายใจ ไม่ว่าที่บ้านจะเจอฝนฟ้าคะนองแค่ไหนน้ำก็ไม่ท่วม”

ดวงตาของโต้วจื่อเป็นประกายและถามว่า “จริงเหรอ?”

มู่ซย่าพยักหน้า “พี่ไม่มีทางโกหกเธอ”

“งั้นเรามาเกี่ยวก้อยกันเถอะ!” โต้วจื่อยื่นนิ้วก้อยออกมา

มู่ซย่าเกี่ยวก้อยกับโต้วจื่ออย่างร่วมมือ จากนั้นเธอก็บอกรายละเอียดกับโต้วจื่อว่าเธอต้องการให้เขาทำอะไร

โต้วจื่อตัวเล็ก แต่ความจำดีมาก มู่ซย่าพูดเพียงครั้งเดียว เขาก็สามารถเล่าซ้ำใหม่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ในขณะเดียวกัน จู่ ๆ เสียงของนางยายเฒ่าซือถูก็ดังขึ้น “ฉันบอกให้เธอมาเอาผัก เธอมัวแต่ทำอะไรอยู่!”

“หนูจะกลับไปเดี๋ยวนี้!” มู่ซย่าตอบกลับเสียงสูง จากนั้นก็กระพริบตาส่งซิกให้โต้วจื่อและพูดว่า “นี่เป็นความลับระหว่างเราสองคน เธอห้ามบอกคนอื่นเด็ดขาด รวมทั้งพ่อของเธอด้วย ไม่อย่างนั้นข้อตกลงของเราจะถูกยกเลิก”

“คุณสบายใจได้! ลูกผู้ชายอกสามศอก กล้าทำ กล้ารับ เมื่อลั่นวาจาออกไปแล้ว ต้องรักษาสัจจะ ผมจะเก็บเป็นความลับอย่างแน่นอน!"” โต้วจื่อตัวน้อยพูดภาษาจีนกลางไม่ค่อยคล่อง ทำให้มู่ซย่าหัวเราะ

เธอลูบหัวของโต้วจื่อ และเดินกลับไปพร้อมกับตะกร้าผัก

ฟ้ามีตา เธอจะทำให้ตระกูลนี้ได้รับกรรม!

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ภายใต้การกระตุ้นอย่างต่อเนื่องของหญิงชรา ในที่สุดเกี๊ยวของมู่ซย่าที่ปรุงสดใหม่ก็ทำเสร็จ

ทันทีที่เกี๊ยวตั้งบนโต๊ะ หญิงชราก็แสดงท่าทีรังเกียจทันที

หญิงชราเปิดปากและพูดว่า “ฉันคิดว่าเธอทำอาหารนานขนาดนี้ คือทำอาหารโต๊ะจีนที่รวบรวมสุดยอดอาหารของชาวฮั่นและชาวแมนจูเรีย! แต่มันกลับเป็นแค่เกี๊ยวไม่กี่ชิ้น!”

ซือถูไห่ส่ายหัวอยู่ข้าง ๆ และพูดว่า “ซานซาน คุณย่าของลูกไม่ชอบกินเกี๊ยว”

มู่ซย่าคิดกับตัวเอง เมื่อครู่นี้ที่หญิงชราเข้ามาในครัวและเห็นเธอกำลังห่อเกี๊ยวก็ไม่ได้บอกว่าตัวเองไม่ชอบกินเกี๊ยว แต่กลับมาบอกตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าต้องการใส่ร้ายเธอ

เธอแสดงสีหน้าเสียใจและพูดว่า “ขอโทษค่ะคุณย่า หนูคิดว่าคุณย่าฟันไม่ดี ก็เลยทำอาหารย่อยง่ายให้โดยเฉพาะ...”

ความจริงก็คือ มีไส้เกี๊ยวอยู่ข้างใน และไม่ว่าเธอจะใส่อะไรลงไป หญิงชราก็สังเกตไม่เห็นอย่างแน่นอน