ตอนที่ 341 เป็นกับดักจริงๆ

เจอโรถามขึ้นอย่างประหลาดใจว่า “ทำไมคุณถึงคิดว่าเป็นกับดัก เป็นกับดักจริงอย่างนั้นเหรอ คุณแน่ใจนะ”

ชายหนุ่มพูดอย่างเอือมระอาว่า “ถ้าไม่เชื่อ นายก็ให้รถหัวลากกลับไปดูซิ”

เจอโรทำตามที่เขาบอก สั่งการให้รถหัวลากขับต่อไปยังสถานที่เป้าหมายต่อ

ไม่กี่วินาทีต่อมา เสียงระเบิดดัง “ปัง” สนั่นหวั่นไหวไปหมด รถหัวลากถูกระเบิดกระจุยเป็นสองส่วนทันที รถลากเกิดไฟลุกท่วมขนาดใหญ่

หลังจากที่ไฟไหม้ลุกลามออกไป ถนนหลังจากจุดที่เกิดไฟไหม้ก็ระเบิดตามขึ้นมาติดๆ

“ตูมตูมตูม” เสียงระเบิดที่ดังสนั่นหวั่นไหวทำให้เจอโรรู้สึกมึนงงอยู่บ้าง เขาสามารถรับรู้ได้ถึงแรงสั่นสะเทือนของพื้นดิน แม้ว่ารถของพวกเขาจะมีช่วงล่างที่ถือว่าแข็งแกร่งที่สุดไม่มีใครสามารถเทียบได้ แต่ก็ยังรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงที่เกิดขึ้น

หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที เจอโรจึงค่อยๆได้สติกลับมา มือกำไม้กางเขนที่แขวนอยู่ตรงหน้าอก “พระเจ้าคุ้มครอง......”

พวกเขาหนีรอดจากเคราะห์ร้ายได้

......

เยี่ยซือเจวี๋ยมองรถลากที่ถูกระเบิดจากบนบ้านที่บนภูเขา หรี่ตาลงด้วยความเย็นชา “เขารู้แล้ว”

ฉินหรานเฟิงโมโหจนควันออกหู “เจ้านี่มันเอาเครื่องสแกนระเบิดมาด้วยหรือไง ถึงได้รู้ว่าเราวางกับดักเอาไว้ ยังจงใจเสียสละรถของพวกมันคันหนึ่งระเบิดให้พวกเราดูอีก”

วินาทีต่อมา เสียงของหลัวอี้ก็ดังขึ้นมาจากลำโพง “ทำยังไงดี อาเยี่ย จะให้ตามไปไหม”

“ไม่ต้อง” เยี่ยซือเจวี๋ยมองดูขบวนรถที่แล่นไปไกลแล้ว พูดเสียงเย็นว่า “ตามไม่ทันแล้ว”

ในเมื่ออีกฝ่ายรู้ตัวแล้ว และยังอยู่ในถิ่นของพวกเขาด้วย ย่อมต้องตามไม่ทันแน่

แม้จะตามไป โอกาสที่จะชนะก็ลดลงไปถึงร้อยละห้าสิบ

หากต้องไปเสี่ยงอันตราย ไม่สู้ปล่อยมันไปก่อน

เขาไม่เหมือนกับเจ้านั่น ไม่มีทางจะใช้ชีวิตของคนของตัวเองไปเสี่ยงอันตรายแน่

ในขณะที่ฉินหรานเฟิงยังคงด่าอย่างไม่พอใจ ทางบันไดก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นฟังดูเร่งรีบมาก

ทั้งสองคนมองไปทางบันไดพร้อมกัน เห็นว่าเป็นผู้จัดการฝ่ายขายที่กำลังวิ่งขึ้นมาด้วยอาการหอบหายใจ