ตอนที่ 340 เส้นทางการแก้แค้น

เขาไม่ต้องการใช้วิธีการซ่อนแอบในที่มืดหรือที่กลางแจ้งเหล่านั้นอีกแล้ว ในครั้งนี้ เขาต้องการต่อสู้ตัดสินความเป็นความตายและเผชิญหน้ากับเยี่ยซือเจวี๋ย

ความแค้นบัญชีเลือด ถ้าหากไม่ลงมือจัดการด้วยตัวเขาเอง เขาก็ไม่อาจระบายความเคียดแค้นที่อยู่ภายในใจได้!

ในขณะนี้ โทรศัพท์ที่อยู่ภายในกระเป๋ากางเกงของชายคนนั้นพลันดังขึ้น

เดิมทีชายคนนั้นต้องการตัดสายโทรศัพท์ทิ้ง แต่เมื่อเห็นว่าสายที่โทรเข้ามานั้นอยู่ที่ฮวากั๋ว เขาลังเลอยู่ชั่วขณะ จากนั้นเขาก็รับสายโทรศัพท์

อีกฝ่ายเอ่ยเรียก ‘ท่านดยุค’ ด้วยน้ำเสียงที่เคารพ จากนั้นกล่าว “ผมเพิ่งได้รับข่าวสารจากพวกไร้ประโยชน์ มู่ซย่ายังไม่ตายครับ!”

“ใครนะ?” ชายคนนั้นยังคงนึกไม่ออก

ชื่อนี้นั้นไม่คุ้นหูเขาเลยแม้แต่น้อย

ปลายสายของโทรศัพท์กล่าวอธิบายด้วยความโกรธเคือง “คนที่เจาะข้อมูลคอมพิวเตอร์ของพวกเราไงครับ ผู้หญิงคนนั้นที่ทำให้พวกเราต้องสูญเสียเกาะ!”

นัยน์ตาของชายคนนั้นเย็นยะเยือกในทันที “เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”

คนที่อยู่ปลายสายโทรศัพท์รีบเอ่ยด้วยความรวดเร็ว “พวกเราได้วางระเบิดบนเรือสำราญที่เธอโดยสารอยู่ แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร หลังจากที่คนของพวกเราอพยพกันออกมาแล้ว เรือสำราญลำนั้นกลับไม่ระเบิด! เมื่อพวกเราส่งคนไปตรวจสอบกลับพบว่าระบบของระเบิดนั้นถูกตัดไปเสียแล้ว!”

ขณะนี้ รถคันด้านหน้าสุดอยู่ห่างจากทางแยกเพียงสองเมตร

“จอดรถ!” ฉับพลันชายคนนั้นตะโกนเสียงดัง

เจอโรไม่รู้ว่าด้วยเหตุใดชายคนนั้นถึงได้ต้องการให้จอดรถอย่างกะทันหันเช่นนี้ แต่เขาไม่กล้าเอ่ยถาม เขาเพียงแค่ออกคำสั่งผ่านวิทยุสื่อสาร “จอดรถ!”

มีเพียงเสียงเบรก "เอี๊ยด" ดังขึ้น รถทั้งขบวนก็เหยียบเบรกในทันที

เยี่ยซือเจวี๋ยที่อยู่ชั้นบนสุดของคฤหาสน์ เขาเห็นว่าขบวนรถเหล่านั้นได้ขับไปยังทิศทางที่ได้วางกับระเบิดไว้แล้ว จากนั้นเห็นว่ารถเหล่านั้นได้เบรกกะทันหัน จอดห่างจากกับระเบิดไม่ถึงครึ่งเมตรเสียด้วยซ้ำ

คิ้วของเขาขมวดแน่นในทันใด

ฉินหรานเฟิงกระทืบเท้าด้วยความกระวนกระวายใจ เขาร้องตะโกน “ขับต่อไปสิวะ ขับตรงไปข้างหน้า!”

ตราบใดที่ขับตรงไปยังด้านหน้า รถคันแรกก็จะถูกระเบิด ระเบิดลูกโซ่ที่อยู่ข้างใต้จะติดไฟ ขบวนรถทั้งหมดนั้นก็จะพังพินาศ!