ตอนที่ 360 เงื่อนไขการแลกเปลี่ยน

โอวหยางโม่มองดูผู้อำนวยการด้วยท่าทีรู้เท่าทัน

เขาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยจิงตู เขาได้ปริญญาเอกตั้งแต่อายุยังน้อย หลังจากนั้นไปศึกษาคอร์สระยะสั้นที่มหาวิทยาลัยในต่างประเทศ เขาเป็นอาจารย์มาประมาณสามปี ตอนนี้กลับมาประเทศเพื่อการพัฒนาและถูกว่าจ้างด้วยเงินเดือนจำนวนมากจากมหาวิทยาลัยจิงตู แต่จำนวนเงินนั้นเขาไม่ได้สนใจ เขาเกิดในตระกูลอาจารย์ เพียงแค่ต้องการสั่งสอนศิษย์ให้ดีเท่านั้น

ชั้นเรียนเตรียมเข้าศึกษานั้นยังไม่ทันจะเริ่ม ทว่าผู้อำนวยการกลับใส่เส้นสายยัดนักเรียนสองสามคนเข้ามาภายในชั้นเรียนของเขา อีกทั้งยังเป็นเด็กที่ผลการเรียนไม่ดีและคะแนนต่ำ แม้แต่มหาวิทยาลัยธรรมดายังไม่สามารถสอบเข้าได้ ตอนนี้เป็นวันเปิดเรียนวันแรก เขาก็ยังยัดเด็กนักเรียนเพิ่มเข้ามาอีกคนหนึ่ง เขาไม่สามารถอดทนอดกลั้นได้อีกต่อไปแล้ว

ผู้อำนวยการไม่กล่าวสิ่งใด เขาเพียงแค่ลุกขึ้นพร้อมด้วยรอยยิ้มโง่เขลา

โอวหยางโม่เอ่ยตรงเข้าประเด็นในทันใด “ได้ยินว่าผู้อำนวยการจะยัดเด็กนักเรียนเข้ามาในชั้นเรียนของผมอีกแล้วงั้นเหรอ?”

ผู้อำนวยการพยายามทำตัวน่ารักแอ๊บแบ๊ว มือทั้งสองข้างประสานเข้าด้วยกันและถูมือไปมาพลางเอ่ย “อาจารย์โอวหยาง ผมรับรอง นี่จะเป็นครั้งสุดท้าย!”

โอวหยางโม่นั้นไม่เห็นด้วย เขาเอ่ยด้วยใบหน้ามืดมน “ครั้งก่อนที่คุณยัดคนของตระกูลหลัวเข้ามา คุณก็บอกว่าเป็นครั้งสุดท้าย ยังมีครั้งก่อนนู้นอีก คุณนำคนที่ถูกไล่ออกจากโรงเรียนมาให้ผม...”

ผู้อำนวยการขัดคำพูดของโอวหยางโม่ “อาจารย์โอวหยาง คุณเชื่อผมอีกสักครั้งจะได้ไหม? ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้วจริงๆ! ผมรับรอง หลังจากนี้ผมจะไม่ยัดเยียดใครเข้าไปในชั้นเรียนของคุณอีก”

โอวหยางโม่ผลักแก้วชาที่ผู้อำนวยการยื่นให้แก่เขา เขาส่ายศีรษะและเอ่ย “ไม่มีครั้งสุดท้ายแล้วครับ ถ้าหากคุณต้องการยัดคนของคุณเข้ามา เช่นนั้นผมจะไปเอง ถ้าหากต้องการให้ผมอยู่ หล่อนไม่สามารถเข้ามาในชั้นเรียนได้”

“อย่าทำแบบนี้เลย!” ผู้อำนวยการร้อนใจ เขากล่าว “อีกฝ่ายเป็นคนของตระกูลเยี่ย ตระกูลเยี่ยแห่งเยี่ยซื่อกรุ๊ป!”

“แล้วยังไงครับ?” เขาเป็นอาจารย์ที่มีความรู้ความสามารถและทุ่มเทกับงาน เขาต้องกลัวตระกูลร่ำรวยด้วยงั้นเหรอ?

ผู้อำนวยการเห็นว่าครั้งนี้โอวหยางโม่นั้นจริงจัง เหงื่อผุดขึ้นมาบริเวณหน้าผาก

เขากัดฟันแน่นและเอ่ย “อาจารย์โอวหยาง ไม่ใช่ว่าคุณต้องการห้องทดลองปฏิบัติการมาโดยตลอดหรอกหรือ? ประธานเยี่ยกล่าวว่าตราบใดที่คนของเขานั้นสำเร็จการศึกษาได้อย่างราบรื่น เขาจะบริจาคอาคารห้องทดลองเทคโนโลยีขั้นสูงให้พวกเรา ทั้งอาคารเชียวนะ! เมื่อถึงตอนนั้น ผมจะให้คุณเลยชั้นหนึ่ง ว่ายังไง?”

โอวหยางโม่ขมวดคิ้วและพูด “ผู้อำนวยการ คุณเองก็เข้าใจดี จุดประสงค์ของชั้นเรียนนี้ของผมนั้นมีไว้เพื่ออะไร ผมอยากปลูกฝังนักเรียนที่ดีเด่นและยอดเยี่ยมให้มีอิทธิพลต่อโลกใบนี้ ตอนนี้ชั้นเรียนนี้กลับมีปลาเน่าอยู่หลายตัวแล้ว ทำไมคุณถึงได้ยัดนักเรียนเหล่านี้เข้ามาไว้ในชั้นเรียนของผม?”