ตอนที่ 375 เต็มไปด้วยไม้ผุพัง

ใช่ว่ามู่ซย่าไม่ไว้หน้าแต่อย่างใด เพียงแต่ว่าเธอไม่อยากติดหนี้บุญคุณใครเท่านั้นเอง

ใครจะรู้ว่าเธอจะไม่อยากมาเรียนเมื่อไหร่? ถึงตอนนั้นถ้าชดใช้บุญคุณไม่ได้จะลำบากเอา

ทว่ามู่ซย่าเพิ่งจะนั่งลงก็ได้ยินเสียงหัวเราะเยาะจากคนข้างๆ “หึ…”

มู่ซย่าหันไปมอง เห็นว่าจวินหรงเซวียนกำลังหัวเราะเธออยู่ แต่ไม่รู้ว่าหัวเราะอะไร

ไม่นานข้อสอบก็ถูกส่งลงมา

โอวหยางโม่พูดแจ้งอยู่หน้าห้อง “พวกคุณช่วยเช็คข้อสอบดู เนื้อหาที่สอบเป็นเนื้อหามอปลายทั้งหมด ส่วนวิชาที่สอบจะเป็นวิชาภาษาจีน คณิตศาสตร์ และภาษาอังกฤษ ซึ่งจะรวมอยู่ในข้อสอบหนึ่งฉบับแล้ว และข้อใหญ่ข้อสุดท้ายของแต่ละรายวิชาจะเป็นข้อสอบประยุกต์ ถ้าทำได้ก็ทำ ทำไม่ได้ก็ว่างไว้ เพราะคะแนนส่วนนี้จะเป็นคะแนนพิเศษ สุดท้ายดูเวลาด้วย อย่ามัวเสียเวลากับข้อสุดท้ายล่ะ”

“แล้วก็” โอวหยางโม่พูดต่อ “สอบไม่ได้ไม่เป็นไร ต่อไปตั้งใจเรียนก็พอ แต่ถ้าผมจับได้ว่าใครโกงข้อสอบล่ะก็…ผมจะเชิญออกสถานเดียว ผมไม่ชอบการโกงที่สุด!”

กู้หว่านหว่านที่อยู่ข้างล่างใจลนลาน เพราะเธอเคยโกงข้อสอบตอนมอปลาย แต่ดีที่โอวหยางโม่ไม่มีทางรู้แน่นอน

เมื่อข้อสอบถูกส่งลงไปครบแล้ว ทุกคนก็เริ่มลงมือทำข้อสอบทันที

มู่ซย่าเปิดข้อสอบมาเขียนชื่อไว้ก่อน แค่เห็นข้อสอบข้อแรกเธอก็ชะงักแล้ว

วิชาแรกที่สอบคือวิชาภาษาจีน ส่วนข้อแรกให้หาคำผิดในประโยค มู่ซย่าเติบโตที่ต่างประเทศมาตั้งแต่เด็ก ถึงแม้จะไม่มีปัญหาด้านการสื่อสารในชีวิตประจำวันก็ตาม แต่ให้มาหาคำผิดแบบนี้…เธอแค่รู้สึกว่ามันถูกหมดเลย

มู่ซย่ามองข้อสอบอยู่นาน เพื่อนของจวินหรงเซวียนที่อยู่ข้างๆ หันกลับมาพูดกับเธอเบาๆ “เธอก็ทำไม่เป็นเหรอ?”

มู่ซย่ากวาดมองชายหนุ่มที่ดูก็รู้ว่าเรียนไม่ได้เรื่องคนนี้ ทำให้เธอไม่อยากยอมรับเลยว่าเธอทำไม่เป็นจริงๆ

ช่างเถอะ ยอมแพ้จ้า!

มู่ซย่ามั่วตอบข้อ B ทันที

ถ้ามีคำตอบยาวสามข้อสั้นหนึ่งข้อให้เลือกตอบข้อที่สั้นที่สุด แต่ถ้าเท่ากันหมดให้ตอบ B