ตอนที่ 399 ตามติดเป็นวิญญาณไม่ยอมไปไหน

มู่ซย่านึกออกขึ้นมาทันที เยี่ยซือเจวี๋ยเคยบอกว่าเมื่อก่อนตอนที่แม่ของเธอเป็นอาจารย์ต่างชาติอยู่ที่นี่ บางครั้งก็จะพาเธอมาด้วย

บางที “วิธีฟื้นความทรงจำโดยการไปเที่ยวสถานที่ที่เคยอยู่อีกครั้ง” ที่เยี่ยซือเจวี๋ยบอกมาอาจจะได้ผลจริงๆ ก็ได้!

ดูเหมือนว่าเธอจำเป็นต้องอยู่ที่โรงเรียนนี้ไปอีกสักพักหนึ่งจริงๆ

ถ้าใช้โอกาสนี้นึกอะไรขึ้นมาได้ มันจะสะดวกกว่าการที่เธอลำบากไปตามหาเบาะแสของเมื่อสิบปีก่อนมาก

คนอื่นๆ ไม่ได้คิดอะไรมาก มีแค่จวินเฮ่าเซวียนที่เอ่ยขึ้นมา “ผมไปช่วยคุณยกอาหารเอง พวกเขาไปตักข้าวกันสองคนก็พอ”

มู่ซย่าไม่ได้ปฏิเสธ และพาจวินเฮ่าเซวียนไปสั่งอาหารที่ช่องขายอาหาร

ในโรงอาหารมีอาหารหลายอย่างมาก มู่ซย่าสั่งกับข้าวมาแปดอย่างกับซุปอีกหนึ่งอย่าง จากนั้นเธอกับจวินเฮ่าเซวียนก็เดินไปยังที่นั่งที่พวกจวินหรงเซวียนหาเอาไว้

ห่างออกไปไม่ไกล หลัวฉิงกับกู้หว่านหว่านกำลังเพลิดเพลินกับบริการสั่งอาหารของประธานสภานักศึกษา ทั้งสองคนเป็นคนสวย แน่นอนว่ามีคนคอยเอาอกเอาใจพวกเธอไม่น้อย พวกเธอสองคนไม่คุ้นเคยกับชีวิตในมหาวิทยาลัยจิงตูนัก และชอบเพลิดเพลินไปกับอภิสิทธิ์ของสาวสวยแบบนี้ด้วย

ทั้งสองคนกำลังเดินตามประธานสภานักศึกษาเพื่อหาที่นั่ง ทันใดนั้นรอบข้างก็เกิดความวุ่นวายขึ้น

“ดูนั่นเร็ว! ผู้หญิงคนนั้นสวยมาก! ”

ในใจของหลัวฉิงกับกู้หว่านหว่านสั่นไหวขึ้นมาทันที

น่าจะหมายถึงหนึ่งในพวกเธอสองคนใช่ไหม?

แต่ว่าหมายถึงใครกันล่ะ?

พวกเธอได้ยินแค่ประธานสภานักศึกษาที่ยืนอยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้นมาโดยไม่เงยหน้าขึ้นมามองเลยแม้แต่น้อย “พูดถึงพวกคุณแน่นอน ผมไม่ได้พูดไปเองคนเดียว เรื่องหน้าตาสวยๆ ของพวกคุณแพร่กระจายไปทั้งรุ่นของผมแล้ว ดาวมหาวิทยาลัยของรุ่นนี้ต้องเป็นของพวกคุณแน่นอน”

หลัวฉิงเลิกคิ้วเล็กน้อยอย่างหยิ่งยโส เหลวไหล

กู้หว่านหว่านเอาปอยผมทัดหูด้วยความเขินอาย และเอ่ยว่า “รุ่นพี่อย่าพูดแบบนี้เลยค่ะ มีผู้หญิงสวยๆ ตั้งเยอะแยะ อาจจะไม่ใช่พวกฉันก็ได้นะคะ? ”

ปากของกู้หว่านหว่านพูดออกไปแบบนั้น แต่ในใจกลับเชื่อไปแล้วว่าคนที่อีกฝ่ายพูดถึงก็คือเธอ

หลัวฉิงจะว่าสวยก็สวยแหละ แต่เธอหน้าตึงเกินไป คนในช่วงอายุเท่านี้ไม่ชอบคนแบบหลัวฉิง

“จะเป็นไปได้ยังไง ถ้าไม่เชื่อพวกคุณก็ดูสิ พวกเขาต้องกำลังมองพวกคุณอยู่แน่” ขณะที่ประธานสภานักศึกษาพูด เขาก็หันไปมองด้วย

กู้หว่านหว่านกับหลัวฉิงก็อดไม่ได้ที่จะมองตามรุ่นพี่ไปเหมือนกัน