ตอนที่ 403 ฆ่าเธอ

คนเบียวๆ อย่างฟางอีหังก็ได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์เข้าให้เช่นกัน

เขามองไปที่หลัวฉิงและถามออกมาอย่างเหลือเชื่อ “นี่เธอหยิกต้นขาตัวเองแสร้งทำตัวน่าสงสารด้วยเหรอ? ให้ตายเถอะ เธอมันน่าสมเพชจริงๆ! ”

หลัวฉิงที่เดิมทีก็อายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนีอยู่แล้วพอได้ยินคำพูดนี้เข้าไป ใบหน้าก็แดงยิ่งกว่าเดิม

นอกจากเรื่องที่ต้องคุกเข่าในงานเลี้ยงชนชั้นสูงครั้งนั้นแล้ว เธอยังไม่เคยเจอเหตุการณ์ที่น่าขายหน้าแบบนี้มาก่อนเลย

ดวงตาของหลัวฉิงถูกปกคลุมไปด้วยน้ำตา

เธอคิดว่าจวินเฮ่าเซวียนจะพูดด้วยง่ายกว่าเยี่ยซือเจวี๋ย แต่กลับนึกไม่ถึงเลยว่าจวินเฮ่าเซวียนจะไม่ไว้หน้าเธอยิ่งกว่าเยี่ยซือเจวี๋ยซะอีก ไม่ว่าอย่างไรเยี่ยซือเจวี๋ยก็ยังเห็นแก่หลัวอี้อยู่บ้าง จึงไม่ได้พูดตรงไปตรงมากับเธอแบบนี้

หลัวฉิงอาศัยจังหวะก่อนที่น้ำตาจะไหลออกมาจริงๆ หันหลังและเดินออกไป

เธออยากร้องไห้ แต่ก็ไม่อยากร้องไห้ต่อหน้ามู่ซย่า เธอยอมรับความพ่ายแพ้ต่อหน้ามู่ซย่าไม่ได้!

แต่หลัวฉิงเพิ่งจะเดินออกไปได้ไม่กี่ก้าว ทันใดนั้นเธอก็เห็นคนคุ้นเคยปรากฎตัวขึ้นที่หน้าประตูโรงอาหาร

นั่นมัน...หลัวอี้ลูกพี่ลูกน้องของเธอไม่ใช่เหรอ?

หลัวฉิงขยี้ตาเล็กน้อย เพราะคิดว่าตัวเองมองผิดไป แต่เมื่อเอามือออกและมองไปอีกที เป็นหลัวอี้จริงๆ!

และหลัวอี้ก็กำลังเดินมาทางเธอด้วย

หลัวฉิงรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที

พี่ชายมาแล้ว ก็หมายความว่ามีคนมาช่วยหนุนหลังให้แล้วไม่ใช่เหรอ?!

หลัวฉิงจึงรีบสาวเท้าเข้าไปหาหลัวอี้ทันที

ที่หน้าประตูโรงอาหาร หลัวอี้กำลังจะไปหาจวินเฮ่าเซวียน

เขาได้รับข่าวมาตั้งนานแล้วว่าจวินฮ่าเซวียนจะกลับประเทศวันนี้ แต่รอแล้วรอเล่าจวินเฮ่าเซวียนก็ยังไม่มาสักที

เขากลัวว่าจวินเฮ่าเซวียนจะถูกลอบสังหารอะไรแบบนั้น จึงรีบหาตำแหน่งของจวินเฮ่าเซวียน ผลก็คือไปเจอว่าจวินเฮ่าเซวียนอยู่ที่โรงอาหารของมหาวิทยาลัยจิงตู