ตอนที่ 404 เขายุ่งมากเลยเหรอ

“เธอ! ” หลัวฉิงชี้ไปทางผู้หญิงที่นั่งอยู่ที่โต๊ะทางด้านนั้น เมื่อมีหลัวอี้หนุนหลังแล้ว เธอจึงเอ่ยอย่างไม่เกรงกลัวเลยสักนิด “เธอนั่นแหละที่มารังแกฉัน และเมื่อกี้ยังจะไล่ฉันอีกด้วย แถมยังทำให้พี่เฮ่าเซวียนไล่ฉันด้วยเหมือนกัน! ”

หลัวอี้ก็เป็นคนถือหางให้ท้ายคนหนึ่งเหมือนกัน เขาจึงมองไปด้วยสีหน้าเยือกเย็นทันที

เวลาต่อมาเมื่อเห็นชัดแล้วว่าคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นเป็นใคร หลัวอี้ก็อ้าปากค้างเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจทันที “พี่ใหญ่? ”

“พี่ พี่ใหญ่? ”

หลัวฉิงมองไปที่มู่ซย่าด้วยความงงงัน จากนั้นก็หันกลับมามองหลัวอี้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ

พี่ใหญ่อะไร? ใครคือพี่ใหญ่?

ทันใดนั้นสีหน้าของหลัวอี้ก็เปลี่ยนไป และหันมาถามเธออย่างเย็นชา “คนที่เธอบอกว่ามาจากชนบท และใช้หน้าตาของหล่อนมารังแกเธอ คือหล่อนเหรอ? ”

หลัวฉิงไม่เข้าใจว่าทำไมหลัวอี้ถึงดูเปลี่ยนไปเป็นคนละคนในชั่วพริบตา ในใจของเธอเกิดความรู้สังหรณ์ใจไม่ดีมากๆ ขึ้นมา แต่ก็ยังคงพยักหน้ากลับไป “หล่อนนั่นแหละ...”

หลัวอี้มองไปที่หลัวฉิงด้วยแววตาดำมืด และเอ่ยออกมาเสียงเย็น “เธอกลับไปซะ และหลังจากนี้ไปอย่ามาหาฉันเพราะเรื่องของพวกเธออีก”

หลัวฉิงตกใจมาก เธอดึงแขนของหลัวอี้ไว้ทันทีและเอ่ยว่า “พี่ ทำไมพี่ถึงพูดแบบนี้ล่ะ? เมื่อกี้เห็นๆ อยู่ว่าพี่ก็ยังดีๆ อยู่เลย...”

“นั่นเพราะฉันไม่รู้ว่าคนที่เธอพูดถึงคือใคร” แววตาของหลัวอี้ที่มองไปที่หลัวฉิงดูเย็นชาราวกับมองคนแปลกหน้า

เขาพบว่า “จิตใจของผู้หญิงยากแท้หยั่งถึง” คำพูดนี้พูดได้ถูกต้องจริงๆ แม้ว่จะเป็นคนตระกูลเดียวกัน แต่วันนี้เขาได้เห็นแล้วว่าหลัวฉิงเป็นคนที่ภายนอกกับภายในแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

มู่ซย่ารังแกเธอ?

มู่ซย่าเป็นคนแบบไหน มันคุ้มค่าไหมที่จะจงใจหาเรื่องกับหญิงสาวตัวเล็กๆ อย่างเธอ?

แม้ว่า...ตัวของมู่ซย่าเองจะเป็นแค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งเหมือนกัน

แต่เขารู้ดีมากว่ามู่ซย่าไม่มีทางทำให้หลัวฉิงลำบากใจ เว้นเสียแต่ว่าหลัวฉิงจะไปหาเรื่องทะเลาะเอง

หลัวอี้ไม่อยากพูดให้มากความนัก จึงเอ่ยออกไปตรงๆ “หลัวฉิง ฉันขอแนะนำเธอเป็นครั้งสุดท้ายนะ ในจิงตู เธอจะไปหาเรื่องใครก็ได้ แต่จะไปหาเรื่องมู่ซย่าไม่ได้! ”

หลัวฉิงเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

ตอนนั้นเอง เธอก็เข้าใจเรื่องทุกอย่างแล้ว เข้าใจแล้วว่าทำไมจู่ๆ สีหน้าของหลัวอี้ก็เปลี่ยนไป ท่าทีที่มีต่อเธอก็เปลี่ยนไปมากเช่นกัน