ตอนที่ 433 มีคนสืบทอด

มู่เฉินเหล่ยรู้สึกแค่ว่าเลือดทั้งร่างกายกำลังไหลย้อนกลับ เหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังทิ่มแทงเข้าไปที่หัวใจของเขาทีละอันๆ

เขาทรุดตัวนั่งลงกับพื้น น้ำตาไหลออกมาจากดวงตา

เมื่อสวี่ยิงซานเห็นมู่เฉินเหล่ยเป็นแบบนี้ ก็รู้สึกทนไม่ได้ขึ้นมาเล็กน้อย ถึงอย่างไรมู่เฉินเหล่ยก็เป็นเด็กที่เขาประคับประคองให้โตขึ้นมาเหมือนกัน

สวี่ยิงซานถอนหายใจออกมา “ในซองมีเช็คธนาคารอยู่หนึ่งใบ เพียงพอให้นายใช้ไปตลอดชีวิต หลังจากนี้ไปถ้านายมีปัญหาอะไร ฉันก็จะพยายามช่วยนายอย่างเต็มที่ แต่เรื่องการหย่านี้ ไม่จำเป็นต้องเจรจากันแล้ว”

“คุณพ่อ!! ” มู่เฉินเหล่ยตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงแหบแห้งและอ่อนเปลี้ยเพลียแรง “พ่อทำแบบนี้กับผม มันไม่ยุติธรรมเลย! ”

สวี่ยิงซานเอ่ยด้วยสีหน้าเย็นชา “นายอย่าทำให้ฉันต้องหมดความอดทนนะ เรื่องนี้เดิมทีนายเองก็มีความผิด ฉันไม่ตำหนินายก็ดีมากแค่ไหนแล้ว ลองเปลี่ยนเป็นคนอื่นดูสิ นายได้ตายไม่รู้ตัวไปตั้งนานแล้ว ฉันเองว่าครอบครัวของพวกเราก็เป็นญาติห่างๆ กัน ถึงได้บังคับให้ตัวเองลืมๆ เรื่องนั้นไป”

เมื่อมู่เฉินเหล่ยเห็นสีหน้าท่าทางที่แน่วแน่และเย็นชาของสวี่ยิงซาน ในใจก็เข้าใจทุกอย่างแล้ว เขากับสวี่ซิงซิงต้องหย่ากันแล้วจริงๆ

การแต่งงานเพิ่งเกิดขึ้นยังไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ดี ชีวิตอันแสนสุขที่เขาใฝ่ในเอาไว้ ก็มาจบลงแบบนี้ซะแล้ว...

ไม่อยากจะเชื่อ!เขาไม่อยากจะเชื่อจริงๆ!

มู่เฉินเหล่ยร้องไห้พลางเอ่ยถามว่า “เป็นเพราะพ่อคิดว่าผมไม่คู่ควรกับซิงซิงใช่ไหมครับ? ผมสาบานผมจะพยายาม ทุ่มเทพยายามให้กลายเป็นคนที่คู่ควรกับเธอ ผมขอร้องล่ะพ่อให้โอกาสผมอีกสักครั้งนะครับ สามปี...ไม่สิ หนึ่งปี หลังจากนี้อีกหนึ่งปี พ่อค่อยตัดสินใจอีกทีว่าจะให้ผมหย่ากับซิงซิงไหม ได้ไหมครับ? ไม่แน่ว่าภายในหนึ่งปีนี้ซิงซิงอาจจะยอมรับผมแล้วก็ได้นะ? ”

มู่เฉินเหล่ยพูดออกมาด้วยความจริงใจและโศกเศร้า จนหัวใจที่แข็งดั่งหินของสวี่ยิงซานอ่อนลงเล็กน้อย

หากไม่พูดถึงอย่างอื่น ความจริงใจที่มู่เฉินเหล่ยมีให้ลูกสาวของเขาเป็นของจริง