ตอนที่ 451 ใครรังแกเธอ

เวลาที่เหอเถียนโกรธแก้มทั้งสองข้างจะพองออกเหมือนซาลาเปา

มู่ซย่ารีบเดินเข้าไปถามเจ้าซาลาเปาน้อย “กู้หว่านหว่านรังแกเธอเหรอ? ”

เหอเถียนส่ายหน้าและเอ่ยว่า “เปล่า หล่อนมาว่าเธอ ก็เลยถูกฉันขู่จนหนีไปแล้ว”

มู่ซย่าหลุดยิ้มออกมาและเอ่ยว่า “ดูไม่ออกเลยนะเนี่ย นี่เธอดุขนาดนี้เลยเหรอ? ”

เหอเถียนพยักหน้ารับ และเอ่ยอย่างจริงจัง “ถ้าฉันโกรธขึ้นมา ฉันจะดุมาก”

มู่ซย่ายิ่งรู้สึกว่าเหอเถียนน่ารักมาก เธอเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “งั้นหลังจากนี้ไปเวลาอยู่ที่มหาวิทยาลัยเธอต้องปกป้องฉันนะ”

เหอเถียนตอบรับเสียงหนักแน่นว่า “อื้ม” จากนั้นก็เอ่ยอย่างแน่วแน่ว่า “มู่ซย่า การแสดงของคืนพรุ่งนี้ พวกเราต้องชนะเธอนะ! ”

มู่ซย่าเลิกคิ้วขึ้น “ขอแค่เธอไม่ตื่นเต้น พวกเราต้องชนะเธอได้อย่างแน่นอน”

เหอเถียนข่มความยอมแพ้เอาไว้ในใจ เธอเกลียดที่กู้หว่านหว่านมาพูดถึงมู่ซย่าแบบนั้น เธอต้องแสดงให้ดี!

......

อีกด้านหนึ่ง ที่หน้าประตูของโรงพยาบาลจิตเวช

มู่เฉินเหล่ยวนไปวนมาอยู่หน้าประตูของโรงพยาบาลจิตเวช เมื่อแน่ใจว่าสวี่ยิงซานไม่ได้ส่งคนตามเขามา เขาก็เอารถไปจอดไว้ที่ประตูด้านหลัง จากนั้นก็เดินเข้าโรงพยาบาลจิตเวชไป

ในช่วงพลบค่ำย่างเข้ากลางคืน ท้องฟ้ามืดครึ้ม เสียงร้องไห้โหยหวนอย่างน่าเวทนาที่ดังอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวชเป็นระยะๆ ทำให้ผู้คนตกใจกลัวเป็นพิเศษ

คนปกติไม่มีทางมาเยี่ยมผู้ป่วยในเวลานี้อย่างแน่นอน มู๋เฉินเหล่ยเดินอยู่ในทางเดินของโรงพยาบาลเพียงลำพัง สีหน้าท่าทางดูหม่นหมองและเคร่งเครียด และไม่ตกใจกลัวต่อเสียงแปลกๆ ทุกรูปแบบเลยสักนิด

เขาเดินตรงไปที่ประตูห้องพักผู้ป่วยของสวี่ซิงซิง จากนั้นก็ยื่นมือออกไปผลักประตู

ภายในห้องพักผู้ป่วย

สวี่ซิงซิงที่เพิ่งการถูกฉีดยาสลบไป สมองยังคงมึนงงอยู่เล็กน้อย

เธอค่อยๆ หันไปมองทางประตูอย่างช้าๆ