ตอนที่ 510 แก่แล้วยังไม่รู้จักทำตัวให้น่าเคารพ

ผู้คนทั้งสามต่างก็จ้องมองไปทางประตูโดยไม่รู้ตัว

เมื่อซือถูไห่เห็นคนที่เดินเข้ามา ดวงตาของเขาแข็งทื่อ ขณะที่รู้สึกเหนือความคาดหมาย เขาก็ยังรู้สึกเซอร์ไพร์สและประหลาดใจ

คำพูดเมื่อครู่นี้ของยายเฒ่า ไม่รู้ว่าเยี่ยซือเจวี๋ยนั้นได้ยินไปมากมายเท่าไร?

กรณีที่เยี่ยซือเจวี๋ยต้องการปกป้องมู่ซย่า ความโกรธของยายเฒ่านั้นจะไปลงที่เขาหรือเปล่า?

จิตใจของซือถูไห่กำลังกระสับกระส่าย ขณะที่เขากำลังจะเอ่ยปากทักทายเยี่ยซือเจวี๋ย เขาได้ยินเพียงเยี่ยซือเจวี๋ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “คนแก่ที่ไม่รู้จักทำตัวให้น่าเคารพ จะไปนวดอะไรให้กับหล่อน? ซือถูไห่ มู่ซย่าใช้ชีวิตแบบนี้ในบ้านของคุณงั้นหรือ?”

ยายเฒ่าขมวดคิ้วแน่น จ้องมองไปยังบุคคลที่เพิ่งปรากฏตัวในทันใด

เพียงมองแวบแรก นัยน์ตาของยายเฒ่าพลันส่องประกาย

นี่คือผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาที่สุดเท่าที่เธอเคยพบเห็น เห็นเพียงออร่าอันสูงส่งที่เปล่งประกายออกมาจากร่างกายของคนผู้นี้นั้นคล้ายกับผีอายุสั้นอย่างมู่หว่านเย่ว์ ออร่าและอารมณ์เช่นนี้ทำให้เธอรู้สึกไม่ชอบเป็นอย่างมาก!

ยายเฒ่าพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ “แกว่าใครแก่แล้วทำตัวไม่น่าเคารพ? แกเป็นใคร? เรื่องของตระกูลฉัน จะต้องให้แกมาพูดด้วยงั้นเหรอ?”

ใบหน้าของซือถูไห่ซีดเผือด เขารีบกดบริเวณไหล่ของยายเฒ่าและเอ่ย “แม่ แม่เลิกพูดได้แล้ว นี่คือคุณชายเยี่ย... คุณชายเยี่ย ขอโทษด้วย ยายเฒ่าเพิ่งฟื้นตัวจากอาการป่วยหนัก อารมณ์ของเธอไม่ดีนัก แต่โดยปกติแล้วเธอไม่ได้เป็นแบบนี้...”

“ต้าไห่! แกจะไปอธิบายอะไรให้คนอย่างเขาฟัง? คุณชายเยี่ยอะไรกัน? จิงตูนั้นเป็นเขตแดนของแก ภายในเขตแดนของแก แกจะกลัวเขาไปทำไม? รีบไล่เขาออกไปให้พ้นหน้าฉัน!” ยายเฒ่าเอ่ยด้วยท่าทางที่สูงส่งและถืออำนาจเหนือกว่า

ยายเฒ่าซือถูนั้นไม่เคยเห็นโลกกว้าง อีกทั้งซือถูไห่นั้นรักศักดิ์ศรีและชอบคุยโวโอ้อวด ยายเฒ่าซือถูคิดว่าภายในจิงตูสถานะของซือถูไห่นั้นเหนือกว่าผู้ใดและไม่มีใครกล้ายั่วยุพวกเขา

ซือถูไห่ที่อยู่ด้านข้างนั้นเหงื่อเย็นผุดออกมาทั่วใบหน้า นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกเสียใจที่พายายเฒ่าออกมา

ซือถูไห่ชำเลืองมองเยี่ยซือเจวี๋ยด้วยความหวาดกลัว

แต่อย่างไรก็ตาม บนใบหน้าของเยี่ยซือเจวี๋ยนั้นปราศจากซึ่งอารมณ์ใด มองไม่เห็นถึงความสุขและความโกรธเคือง เมื่อเป็นเช่นนี้ ขณะนั้นซือถูไห่ก็ยิ่งรู้สึกหวาดกลัวมากยิ่งขึ้น

ยายเฒ่าที่อยู่ด้านข้างกลับยังคงเร่งเร้า “ต้าไห่ แกจะยืนนิ่งอยู่ทำไม? ฉันต้องการให้แกไล่ไอ้ผู้ชายแปลกประหลาดคนนี้ออกไป!”

เรื่องของครอบครัวเธอ ชายแปลกหน้าคนนี้กลับยื่นมือเข้ามาสอด นี่คือเรื่องอะไรกัน?!

แต่เมื่อนึกได้เช่นนี้ สมองและความคิดของยายเฒ่านั้นประมวลผลได้ในทันใด