ตอนที่ 536 ผลลัพธ์ไม่เลวเลยทีเดียว

“จอดรถ!”

ฉับพลันมู่ซินเย่ว์ที่กำลังนั่งอยู่เบาะหลังกับมู่ซย่าก็เอ่ยปาก

มู่ซย่าหันไปมองด้วยความสับสน เห็นเพียงว่าใบหน้าของมู่ซินเย่ว์ซีดเผือด สีหน้าของหล่อนดูอึดอัดเป็นอย่างมาก

มู่ซย่าเข้าใจวิชาการแพทย์ เพียงแค่สังเกตสีหน้าและท่าทางก็ไม่จำเป็นต้องพูด เพียงแค่มองดู เธอก็รู้ว่ามู่ซินเย่ว์ไม่ได้เสแสร้ง

เธอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยและถามด้วยสีหน้าเป็นกังวล “น้าคะ น้าเป็นอะไรไป? รู้สึกไม่สบายเหรอคะ?”

ซือถูไห่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับหันกลับมามองเช่นกัน เอ่ยถามด้วยสีหน้าซับซ้อน “คุณเป็นอะไรไป?”

มู่ซินเย่ว์ยกมือขึ้นปิดปากตนเองและเอ่ยด้วยท่าทางทรมาน “ฉันอาจจะเมารถ หยุดรถสักครู่เถอะ”

ซือถูไห่ส่งสายตาไปมองคนขับรถ ทันใดนั้นคนขับรถหาจุดจอดรถและเลียบเข้าไหล่ทาง

ทันทีที่จอดรถ มู่ซินเย่ว์พุ่งตัวลงจากรถทันที หล่อนจับเสาไฟข้างทางไว้และก้มตัวอาเจียนอย่างรุนแรง

ท้ายที่สุดมู่ซินเย่ว์ก็อ้วกออกมาเป็นน้ำ ราวกับว่าร่างกายของเธอกำลังจะหมดแรง จำต้องประคองตนเองไว้กับเสาไฟข้างถนน

ซือถูไห่ขมวดคิ้ว สุดท้ายก็ยังคงเดินเข้าไปพยุงมู่ซินเย่ว์ เอ่ยถามด้วยความสงสัย “คุณเป็นอะไรไป? ก่อนหน้านี้ไม่เคยเห็นคุณเมารถเลย”

มู่ซินเย่ว์ใช้แขนเสื้อเช็ดปากและเอ่ยอย่างอ่อนแรง “อาจจะเป็นเพราะว่าวันนี้ฉันรู้สึกแย่เป็นอย่างมากและส่งผลกระทบต่อร่างกายของฉัน กลับบ้านก่อนเถอะ หลังจากกลับบ้านแล้วคุณช่วยโทรหาหมอประจำตัวมาดูอาการให้ฉันหน่อย”

มู่ซย่าที่อยู่ด้านข้างเฝ้ามองด้วยความเงียบงัน ภายในหัวใจของเธอพลันผุดความคิดหนึ่งขึ้นมา แต่ก็รีบปฏิเสธความคิดนี้อย่างรวดเร็ว

แต่ทว่าหลังจากนั้นมู่ซย่าเอ่ยปาก “ฉันว่าไม่ต้องเรียกหมอประจำตัวมาหรอกค่ะ ด้านหน้าไม่กี่ร้อยเมตรมีโรงพยาบาลอยู่แห่งหนึ่ง เดี๋ยวแวะดูอาการที่โรงพยาบาลนี้ก็ได้นะคะ”

เธอต้องการเห็นว่าท้ายที่สุดแล้วมู่ซินเย่ว์นั้นมีอาการเมารถหรือว่าหล่อนไปทำอะไรผิดมากันแน่

ไม่ว่าจะทำอะไรผิดไป อย่างไรโรงพยาบาลก็สามารถตรวจเจออย่างแน่นอน

“ไม่ต้องหรอก...” มู่ซินเย่ว์ปฏิเสธและจ้องมองซือถูไห่พลางเอ่ย “คุณและซานซานเหนื่อยมาตลอดทั้งวันแล้ว ฉันเองก็แค่เมารถ ไม่เป็นอะไรหรอก เดี๋ยวฉันเปิดกระจกรถระหว่างทางกลับบ้านแค่นั้นก็เพียงพอแล้ว”