ตอนที่ 537 นี่คือผลกรรม

นี่คือโรงพยาบาลของหลัวอี้

ดวงตาของมู่ซย่ากลอกไปมาเล็กน้อย โรงพยาบาลของหลัวอี้ก็สามารถจัดการได้อย่างง่ายดาย

มู่ซย่าไม่ลังเล ทันใดนั้นเธอใช้ประโยชน์ในช่วงเวลาที่ซือถูไห่ไม่สนใจเธอ เธอใช้ข้ออ้างในการไปห้องน้ำ จากนั้นเดินออกมายังมุมลับตาคนด้านนอกโรงพยาบาลและโทรศัพท์หาหลัวอี้

หลัวอี้รับสายโทรศัพท์ในทันใดและเอ่ยอย่างขยันขันแข็ง “พี่ใหญ่ ลมอะไรพัดคุณมา? มีเรื่องอะไรให้ผมรับใช้หรือเปล่า?”

มู่ซย่าใช้สายตามองสำรวจรอบด้านพลางเอ่ย “โรงพยาบาลอันดับสองหลัวซื่อเป็นของครอบครัวคุณใช่หรือเปล่า?”

“ถูกต้อง คุณอยู่ที่นั่นเหรอ?”

“อือ น้าของฉัน หล่อนเป็นแม่เลี้ยงของฉันน่ะ หล่อนชื่อมู่ซินเย่ว์ ตอนนี้มาตรวจอาการที่โรงพยาบาลของคุณ คุณช่วยส่งคนไปตรวจอาการให้หล่อนหน่อยได้ไหม ตรวจดูให้หน่อยว่าร่างกายของหล่อนมีอาการผิดปกติอะไรหรือเปล่า?”

“เรื่องเล็กน้อย ผมจะโทรไปจัดการให้เดี๋ยวนี้เลย”

“โอเค ขอบคุณมาก แล้วก็เรื่องที่โรงพยาบาลจิตเวชก็ต้องขอบคุณคุณด้วย ไว้วันหลังฉันจะเลี้ยงข้าวคุณนะ”

“พูดดี พูดได้ดี”

มู่ซย่าไม่ต้องการเสียเวลา เธอตัดสายทิ้งทันใด จากนั้นเก็บโทรศัพท์และเดินกลับไปยังห้องฉุกเฉิน

ซือถูไห่ไม่ได้สังเกตเห็นการกลับมาของเธอ เขาเอนหลังพิงกำแพง สีหน้านั้นแสดงให้เห็นได้ถึงความหม่นหมอง เพียงเสี้ยววินาทีราวกับว่าเขาแก่ลงไปประมาณสิบปี

นี่เป็นครั้งแรกที่มู่ซย่าเห็นซือถูไห่แสดงสีหน้าเช่นนี้ เธอไม่มีความรู้สึกเห็นอกเห็นใจใด รู้สึกเพียงแค่กำลังมีความสุข

เห็นได้อย่างชัดเจนว่าซือถูไห่ไม่สามารถยอมรับข่าวเรื่องมู่ซินเย่ว์นอกใจได้ แต่เขาเคยคิดบ้างไหม ตอนที่เขานอกใจมู่หว่านเย่ว์ แม่ของเธอจะรู้สึกสะอิดสะเอียนมากแค่ไหน?

นี่คือผลแห่งกรรม เป็นกฎแห่งกรรม

มู่ซย่าเก็บซ่อนแววตาเย้ยหยันของเธอไว้ได้เป็นอย่างดี จากนั้นก้าวเท้าเดินเข้าไปเอ่ยถาม “พ่อคะ หนูกลับมาแล้ว พ่อไม่ต้องกังวลเรื่องน้านะคะ อาจเป็นเพราะว่าน้าเสียใจเรื่องการจากไปของน้อง อีกทั้งยังอยู่ภายในโรงพยาบาลจิตเวชมาระยะหนึ่ง ภูมิคุ้นกันอาจจะถดถอยลง”

การตอบสนองของซือถูไห่ค่อนข้างเชื่องช้า เขาฝืนยิ้มพลางเอ่ย “อือ พ่อไม่กังวลหรอก”

เมื่อซือถูไห่เอ่ยจบ ฉับพลันเขาเอ่ยอีกครั้ง “มู่ซย่า แกคิดว่าน้าของแกเป็นคนอย่างไร?”